ทำยังไงถึงจะไม่คิดวนไปวนมากับปัญหาที่ยังมาไม่ถึง

รู้สึกว่าตั้งแต่อายุมากขึ้นเรื่อยๆ เวลามีเรื่องมากระทบก็จะคิดวนเวียนอยู่แบบนั้น ทั้งที่บางเรื่องเป็นเรื่องที่ยังมาไม่ถึง แต่มโนไปว่าคนนั้นจะว่ายังไง คนโน้นจะรู้สึกยังไง ฯลฯ บางครั้งถึงกับเก็บไปฝัน คือความคิดไม่หลุดหายไปง่ายๆเหมือนเมื่อก่อน จะทำยังไงดีคะ?

ออกตัวก่อนค่ะว่ายังไม่เคยฝึกนั่งสมาธิ ได้แค่นับพุทโธก่อนนอนบ้างนานนานครั้ง แต่สวดมนต์อรหังฯและแผ่ส่วนกุศลเกือบทุกคืน  แต่ก่อนหลับง่ายค่ะ มีเรื่องอะไรคิดแป้ปเดียวหลับตื่นหนึ่งก็ลืมแล้ว มีมาช่วงหลังๆนี่นอนหลับยากเพราะความคิดวนเวียนถึงปัญหาที่ยังมาไม่ถึงแล้วนอนไม่ค่อยหลับ

เหตุเพราะเราอายุเยอะขึ้นหรือเพราะความวิตกกังวลมากขึ้นตามวัย หรือเพราะอะไรคะ?