คือดิฉันก็แค่อึดอัด และอยากออกมาเล่าให้คนอื่นฟังบ้างค่ะ
เคยเป็นมั้ยค่ะ รู้ว่าเขาเป็นคนดี ไม่เจ้าชู้ ทำเพื่อเรา แต่กลับรักเขาน้อยลง
คุณแม่สอนตลอดว่า ให้เลือกคนที่ดูมีอนาคต ขยัน รับผิดชอบ และรักเรา
ค่ะดิฉันทำเช่นนั้นทุกประการ...เรื่องมีอยู่ว่า
เมื่อ6ปีก่อน ดิฉันเข้าเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแห่งนึงในกรุงเทพ ได้เจอกับผู้ชายชาวจีนคนนึงที่มาหลงรักเรา เราคบหากันค่อนข้างจะไว และพยายามทำความรู้จักกัน จนดิฉันตัดสินใจไปเรียนต่อเมืองที่ประเทศจีน
แต่ระหว่างที่จะได้ไป บททดสอบก็เกิดขึ้น เราต้องห่างกับเขาถึง6เดือน แต่ดิฉันไม่เคยที่จะไม่รักเขา แต่ปัญหามันเริ่มจากตรงนี้แหละค่ะ
วันๆนึงดิฉันต้องโทรหา โดยการเสียเงินโทรทางไกล ซึ้งค่าใช้จ่ายสูงกว่าแค่โทรเน็ตกัน แต่การโทรกันมันเป็นสิ่งที่ดีค่ะ แต่การที่เราไม่มีอะไรจะคุยกันมันเป็นเรื่องที่ไม่โอเค เราจึงบอกเขาตรงๆว่า นานๆคุยกันได้มั้ย คุยบ่อยๆมันไม่มีเรื่องจะคุย เขาเริ่มเข้าใจว่าเรามีคนอื่น เขาหาเรื่องสั่ง บังคับเราให้โทรทุกวัน ห้ามกลับบ้านเกินเวลาที่กำหนด ดิฉันก็ทำตามมาสักพักนึง
มีอยู่วันนึงดิฉันง่วงจากการทำงาน จึงเพ้อหลับไป2-3ชม.ตื่นมาอีกที เขาส่งไลน์มาเป็น100ๆ(ไลน์เมื่อ6ปีก่อนมันยังไม่บล็อก ตอนนี้ใช้ไลน์ที่จีนต้องติดวีพีเอ็นนะจ๊ะ) ดิฉันตกใจมาก รีบโทรกลับไป เขาด่าดิฉันด้วยคำพูดที่เจ็บปวด ดิฉันเริ่มจะทนไม่ไหว อภิบายก็ไม่ฟัง ดิฉันจึงได้แต่รับฟังจนกระทั้งเขาหยุดพูดและดิฉันถามเขาว่า "เหนื่อยมั้ยเอาเวลามาจับผิดคนอื่น โทรช้าไป3ชม.ด่าขนาดนี้ ถ้าในอนาคตฉันทำงานติดประชุมด่วนไม่โทรไปบอกก่อน คุณจะมาตามด่าฉันถึงที่ทำงานมั้ย" เขาตอบว่า "ผมจะตามไปด่าคุณถึงที่เลย" ฉันจึงเลิกกับเขาทันที
แต่ยังไม่จบ ดิฉันก็เดินทางไปเรียนต่อ โดยไม่สนใจว่าอะไรจะเกิดขึ้น ดิฉันท่องไว้เพื่ออนาคตพ่อ พ่อจะได้สะบาย ไม่นานหนักเขาก็มาหาดิฉันบ่อยๆ ด้วยความรู้สึกที่ยังมีอยู่ ข้ามเข้มแข็งก็กลายเป็นอ่อนแอ ดิฉันยอมกลับไปคบกับเขา เราคบกันมา เขาพยายามที่จะคิดถึงความรู้สึกเรามากขึ้น ดิฉันเริ่มมีความสุขระหว่างชีวิตคนสองคน แต่เมื่อเขาจำเป็นต้องทำงานที่ไทย ทำให้เราเริ่มมีปัญหากันอีกครั้ง เป็นปัญหาที่แย่ที่สุด.... ดิฉันทำกิจกรรมกับเพื่อนๆในห้องเรียนอยู่ เขาโทรมาแล้วบอกฉันว่าให้กลับห้องไปเช็คข้อมูลให้เขาเดี๋ยวนี้ เช็คgoogle ประเทศลาว ดิฉันอ่านภาษบ้านเขาไม่ได้อยู่แล้ว พูดก็พูดไม่เป็น เขาด่าดิฉันจนดิฉันต้องขอตัวจากห้องเพื่อนๆมาพยายามเข้าไปทำในสิ่งที่ทำไม่ได้
ครั้งที่2 ดิฉันขึ้นแข่งประกวดร้องเพลงของมณฑลทางตอนใต้และแน่นอนมันสำคัญกับทุนการศึกษาในปีต่อไปมาก หากดิฉันไม่ได้ทุน ดิฉันจะเรียนไม่จบ แต่แล้ววันนั้นดิฉันดวงซวย ไมล์เสีย ฝนจะตก ดิฉันรู้อยู่แล้วว่าดิฉันคงตกรอบ อีกไม่นานก็คงเรียนอยู่ที่นี้ต่อไม่ได้ เขาโทรมาหาฉันในวันนั้น ดิฉันกำลังจะเล่าว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น เขาพูดแค่ว่า "รู้แล้วว่าคุณแข่งร้องเพลง แต่ผมมีงานด่วนช่วยผมก่อน แยกแหยะเรื่องส่วนตัวกับงานหน่อย" ดิฉันโมโหถึงที่สุด ดิฉันจึงตอบกลับไปว่า "ถ้าจะเห็นแก่ตัวขนาดนี้ อย่าคบกันเลยดีกว่า" เขากลับไม่เข้าใจ ในคืนนั้นเขาโทรมาหาดิฉัน ดิฉันกลับไปคบกับเขาเหมือนเดิม แต่ ความรู้สึกมันเริ่มชา แล้วดิฉันก็พบว่า เขาเห็นแก่ตัวมามากพอแล้ว ดิฉันควรจะหยุดพยายาม เพราะนอกจากไม่มีความสุข คนข้างๆอย่างครอบครัวก็ไม่มีความสุขที่เห็นดิฉันร้องไห้แต่ตอบไม่ได้ว่ากดดันอะไร ดิฉันจึงคุยกับเขาว่าเป็นนิสัยที่แย่ แค่แคร์ความรู้สึกกัน ทำได้มั้ย เขาบอกเขาทำไม่ได้ และเขาก็ไม่หน้าเสียเวลามาครบผู้หญิงไทยหน้าโง่อย่างดิฉันเลย ดิฉันตกใจถึงที่สุด ดิฉันจึงถามว่า แล้วตลอดเวลาที่ผ่านมาแค่คบเพราะภาษาไทยหรอ หรือแค่หาคนแปลงานให้ฟรีๆ เขาบอกทั้ง2อย่าง
ดิฉันร้องไห้จนหมดน้ำตา ถึงประสบการณ์คบกับชายไทย อย่างมากก็แค่เรางี่เง้าเกินเขาก็เลิก หรือผู้ชายแอบมีคนอื่น หรือเบื่อกันไป แต่นี้เป็นประสบการณ์แย่ๆจากจากผู้ชายชาวจีนเพียงคนเดียว ที่ทำเอาเราเกลียดไปทั้งชาติ
หลังจากนั้นไม่เกิน2เดือน ดิฉันก็เจอชาวต่างชาติผิวขาว และเขาเป็นคนที่หน้าสนใจและใส่ใจความรู้สึกกัน พอแฟนเก่ารู้ว่าดิฉันมีแฟนใหม่ก็ตัดสินใจบินกลับมาคุยกับดิฉัน ดิฉันจึงตอบกลับไปว่า "ต่อให้กูไม่เจอคนใหม่ กูก็จะไม่ใจอ่อนอีก ก็แค่คนที่เอาเปรียบและทำร้ายจิตใจกูก็แค่นั้น แล้วใช้สมองตาตุ่มส่วนไหน กล้ามายืนหน้าด้านขอคืนดี" เขาตอบว่า "ผมไปฟังธรรมมา ผมอยากให้คุณฟังเสียงหลวงปูท่านนึงจะได้มั้ย" ดิฉันจึงตอบกลับเขาไปว่า "รู้จักสวรรค์กับนรกมั้ย คุณคือนรกขุมสุดท้าย ดิฉันไม่ฟังเรื่องไร้สาระของคนที่พาดิฉันลงนรกหรอก เสียเวลา"
ที่พิมพ์มาทั้งหมดไม่ได้อยากให้คนเข้าใจคนจีนผิด แต่ผู้ชายที่ดีแค่ไหน แต่ถ้าไม่เคยใส่ใจความรู้สึก แล้วสุดท้ายหวังเพียงความสุขหรือผลประโยชน์จากคุณ อย่าตัดสินใจช้า ออกมา รอคนดีๆเข้ามาดีกว่าค่ะ เวลาคนเราไม่ได้มีเยอะแหยะ ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ
คุณเคยเจอประสบการณ์คนดีแต่เห็นแก่ตัวมั้ยค่ะ
เคยเป็นมั้ยค่ะ รู้ว่าเขาเป็นคนดี ไม่เจ้าชู้ ทำเพื่อเรา แต่กลับรักเขาน้อยลง
คุณแม่สอนตลอดว่า ให้เลือกคนที่ดูมีอนาคต ขยัน รับผิดชอบ และรักเรา
ค่ะดิฉันทำเช่นนั้นทุกประการ...เรื่องมีอยู่ว่า
เมื่อ6ปีก่อน ดิฉันเข้าเรียนอยู่มหาวิทยาลัยแห่งนึงในกรุงเทพ ได้เจอกับผู้ชายชาวจีนคนนึงที่มาหลงรักเรา เราคบหากันค่อนข้างจะไว และพยายามทำความรู้จักกัน จนดิฉันตัดสินใจไปเรียนต่อเมืองที่ประเทศจีน
แต่ระหว่างที่จะได้ไป บททดสอบก็เกิดขึ้น เราต้องห่างกับเขาถึง6เดือน แต่ดิฉันไม่เคยที่จะไม่รักเขา แต่ปัญหามันเริ่มจากตรงนี้แหละค่ะ
วันๆนึงดิฉันต้องโทรหา โดยการเสียเงินโทรทางไกล ซึ้งค่าใช้จ่ายสูงกว่าแค่โทรเน็ตกัน แต่การโทรกันมันเป็นสิ่งที่ดีค่ะ แต่การที่เราไม่มีอะไรจะคุยกันมันเป็นเรื่องที่ไม่โอเค เราจึงบอกเขาตรงๆว่า นานๆคุยกันได้มั้ย คุยบ่อยๆมันไม่มีเรื่องจะคุย เขาเริ่มเข้าใจว่าเรามีคนอื่น เขาหาเรื่องสั่ง บังคับเราให้โทรทุกวัน ห้ามกลับบ้านเกินเวลาที่กำหนด ดิฉันก็ทำตามมาสักพักนึง
มีอยู่วันนึงดิฉันง่วงจากการทำงาน จึงเพ้อหลับไป2-3ชม.ตื่นมาอีกที เขาส่งไลน์มาเป็น100ๆ(ไลน์เมื่อ6ปีก่อนมันยังไม่บล็อก ตอนนี้ใช้ไลน์ที่จีนต้องติดวีพีเอ็นนะจ๊ะ) ดิฉันตกใจมาก รีบโทรกลับไป เขาด่าดิฉันด้วยคำพูดที่เจ็บปวด ดิฉันเริ่มจะทนไม่ไหว อภิบายก็ไม่ฟัง ดิฉันจึงได้แต่รับฟังจนกระทั้งเขาหยุดพูดและดิฉันถามเขาว่า "เหนื่อยมั้ยเอาเวลามาจับผิดคนอื่น โทรช้าไป3ชม.ด่าขนาดนี้ ถ้าในอนาคตฉันทำงานติดประชุมด่วนไม่โทรไปบอกก่อน คุณจะมาตามด่าฉันถึงที่ทำงานมั้ย" เขาตอบว่า "ผมจะตามไปด่าคุณถึงที่เลย" ฉันจึงเลิกกับเขาทันที
แต่ยังไม่จบ ดิฉันก็เดินทางไปเรียนต่อ โดยไม่สนใจว่าอะไรจะเกิดขึ้น ดิฉันท่องไว้เพื่ออนาคตพ่อ พ่อจะได้สะบาย ไม่นานหนักเขาก็มาหาดิฉันบ่อยๆ ด้วยความรู้สึกที่ยังมีอยู่ ข้ามเข้มแข็งก็กลายเป็นอ่อนแอ ดิฉันยอมกลับไปคบกับเขา เราคบกันมา เขาพยายามที่จะคิดถึงความรู้สึกเรามากขึ้น ดิฉันเริ่มมีความสุขระหว่างชีวิตคนสองคน แต่เมื่อเขาจำเป็นต้องทำงานที่ไทย ทำให้เราเริ่มมีปัญหากันอีกครั้ง เป็นปัญหาที่แย่ที่สุด.... ดิฉันทำกิจกรรมกับเพื่อนๆในห้องเรียนอยู่ เขาโทรมาแล้วบอกฉันว่าให้กลับห้องไปเช็คข้อมูลให้เขาเดี๋ยวนี้ เช็คgoogle ประเทศลาว ดิฉันอ่านภาษบ้านเขาไม่ได้อยู่แล้ว พูดก็พูดไม่เป็น เขาด่าดิฉันจนดิฉันต้องขอตัวจากห้องเพื่อนๆมาพยายามเข้าไปทำในสิ่งที่ทำไม่ได้
ครั้งที่2 ดิฉันขึ้นแข่งประกวดร้องเพลงของมณฑลทางตอนใต้และแน่นอนมันสำคัญกับทุนการศึกษาในปีต่อไปมาก หากดิฉันไม่ได้ทุน ดิฉันจะเรียนไม่จบ แต่แล้ววันนั้นดิฉันดวงซวย ไมล์เสีย ฝนจะตก ดิฉันรู้อยู่แล้วว่าดิฉันคงตกรอบ อีกไม่นานก็คงเรียนอยู่ที่นี้ต่อไม่ได้ เขาโทรมาหาฉันในวันนั้น ดิฉันกำลังจะเล่าว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น เขาพูดแค่ว่า "รู้แล้วว่าคุณแข่งร้องเพลง แต่ผมมีงานด่วนช่วยผมก่อน แยกแหยะเรื่องส่วนตัวกับงานหน่อย" ดิฉันโมโหถึงที่สุด ดิฉันจึงตอบกลับไปว่า "ถ้าจะเห็นแก่ตัวขนาดนี้ อย่าคบกันเลยดีกว่า" เขากลับไม่เข้าใจ ในคืนนั้นเขาโทรมาหาดิฉัน ดิฉันกลับไปคบกับเขาเหมือนเดิม แต่ ความรู้สึกมันเริ่มชา แล้วดิฉันก็พบว่า เขาเห็นแก่ตัวมามากพอแล้ว ดิฉันควรจะหยุดพยายาม เพราะนอกจากไม่มีความสุข คนข้างๆอย่างครอบครัวก็ไม่มีความสุขที่เห็นดิฉันร้องไห้แต่ตอบไม่ได้ว่ากดดันอะไร ดิฉันจึงคุยกับเขาว่าเป็นนิสัยที่แย่ แค่แคร์ความรู้สึกกัน ทำได้มั้ย เขาบอกเขาทำไม่ได้ และเขาก็ไม่หน้าเสียเวลามาครบผู้หญิงไทยหน้าโง่อย่างดิฉันเลย ดิฉันตกใจถึงที่สุด ดิฉันจึงถามว่า แล้วตลอดเวลาที่ผ่านมาแค่คบเพราะภาษาไทยหรอ หรือแค่หาคนแปลงานให้ฟรีๆ เขาบอกทั้ง2อย่าง
ดิฉันร้องไห้จนหมดน้ำตา ถึงประสบการณ์คบกับชายไทย อย่างมากก็แค่เรางี่เง้าเกินเขาก็เลิก หรือผู้ชายแอบมีคนอื่น หรือเบื่อกันไป แต่นี้เป็นประสบการณ์แย่ๆจากจากผู้ชายชาวจีนเพียงคนเดียว ที่ทำเอาเราเกลียดไปทั้งชาติ
หลังจากนั้นไม่เกิน2เดือน ดิฉันก็เจอชาวต่างชาติผิวขาว และเขาเป็นคนที่หน้าสนใจและใส่ใจความรู้สึกกัน พอแฟนเก่ารู้ว่าดิฉันมีแฟนใหม่ก็ตัดสินใจบินกลับมาคุยกับดิฉัน ดิฉันจึงตอบกลับไปว่า "ต่อให้กูไม่เจอคนใหม่ กูก็จะไม่ใจอ่อนอีก ก็แค่คนที่เอาเปรียบและทำร้ายจิตใจกูก็แค่นั้น แล้วใช้สมองตาตุ่มส่วนไหน กล้ามายืนหน้าด้านขอคืนดี" เขาตอบว่า "ผมไปฟังธรรมมา ผมอยากให้คุณฟังเสียงหลวงปูท่านนึงจะได้มั้ย" ดิฉันจึงตอบกลับเขาไปว่า "รู้จักสวรรค์กับนรกมั้ย คุณคือนรกขุมสุดท้าย ดิฉันไม่ฟังเรื่องไร้สาระของคนที่พาดิฉันลงนรกหรอก เสียเวลา"
ที่พิมพ์มาทั้งหมดไม่ได้อยากให้คนเข้าใจคนจีนผิด แต่ผู้ชายที่ดีแค่ไหน แต่ถ้าไม่เคยใส่ใจความรู้สึก แล้วสุดท้ายหวังเพียงความสุขหรือผลประโยชน์จากคุณ อย่าตัดสินใจช้า ออกมา รอคนดีๆเข้ามาดีกว่าค่ะ เวลาคนเราไม่ได้มีเยอะแหยะ ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ