เรื่องราว ความรักของบ่าวอาลัมภางค์ 1
ก่อนอื่น จขกท. โสด และเป็นคนในจังหวัดหนึ่งของภาคเหนือ อายุ 27 ปี แล้วครับ ก็ปัจจุบันทำกิจการด้านอสังหาริมทรัพย์ของครอบครัว พวกบ้านเช่า รีสอร์ท ให้เช่าที่ดินทำการค้า
เมื่อปีก่อน ผมได้ไปศึกษาต่อ ระดับมหาบัณฑิตที่ เชียงใหม่ เป็นครั้งแรกที่ผมได้เข้าสังคมใหม่ กับเพื่อนใหม่ หลายวัยทั้งวัยทำงาน และ วัยหนุ่มๆที่พึ่งจบ ป.ตรีใหม่ ๆ และเป็นครั้งแรกที่ผมได้มีโอกาสรู้จัก ผู้หญิง คนหนึ่ง ซึ่งผมเห็นครั้งแรกก็ต้องบอกว่าสเปคผมมาก แต่ตอนก็ไม่ได้คิดว่าจะต้องไปจีบเธอ
เธอ ทำอาชีพ เป็น ปลัดอำเภอ(เธอยังไม่มีครอบครัว โสด) ไอ่! เราเมื่อรู้เช่นนั้นก็รู้สึกว่าไม่อยากจีบเลย เพราะ คิดว่าเขาคงต้องชอบ คนที่เป็นข้าราชการด้วยกัน แต่นั้นมาก็รู้จักกันมากขึ้น ได้ทำงานกลุ่มเดียวกันตลอด
เหตุการณ์แรก ที่เริ่ม ขยับความสัมพันธ์ คือเธอไม่ได้เอารถมาเรียนในวันนั้น ซึ่งเธอเองก็บอกว่า เธอจะนั่งรถสาธารณะกลับเอง แต่เราก็รู้สึก ไม่อยากให้เธอลำบาก เลยขับรถไปส่งเธอที่บ้าน ซึ่งระยะห่างจากโรงแรมที่ผมพักก็ประมาณ 40 km ได้ละมั้ง ตั้งแต่นั้นมา ผมก็พยายามไปส่งเธอเรื่อยไป (ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะเจียมตัวเอง) ก็เป็นงี้เรื่อยไปทุกอาทิตย์
หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกันมากขึ้น จากคนรู้จัก เริ่มมีความสัมพันธ์ ความรักเริ่มบังเกิด เดท แรก ผมพาเธอไป ถนน คนเดินวัวลาย เพราะผมชอบวัฒนธรรมประเพณีแถวนั้น เลยพาเธอไป ซึ่งเธอก็ชอบพอควร แต่คนเยอะไปหน่อยต่างชาติก็เยอะ บางทีก็ทำให้เธอโมโหบ้างเพราะเธอเป็นคนอารมร้อน555+ แต่ผมใจเย็นไง ก็จะพยายามปลอบเธอทุกครั้งที่เธออารมร้อนอยู่เรื่อยไป เธอเป็นคนเอาแต่ใจ แต่ไอ่! เราก็ตามใจอยู่เรื่อยไป เขาก็เคยบอกว่าไม่มีใครเคยตามใจเขาแบบนี้ (ไม่รู้เธอพูดจริงรึปล่าวนะ)
เธอต้องมีดื่มสังสรรค์บ้างเพราะสังคมเธอกว้าง แต่ไอ่!เราไม่กินแอลกอฮอล์เลย บุหรี่ก็ไม่เอา ก็ได้แต่บอกให้เธอดื่มได้แต่ให้น้อยๆหน่อย เพราะเป็นห่วงสุขภาพเธอ ซึ่งเธอก็ทำตามนะครับ เธอก็เบาๆลง จากนั้นเราชอบพากันไปเที่ยวที่สงบๆ พวกวัด พวกถ้ำด้วยกันบ้าง เพราะเราทั้งคู่ชอบที่สงบๆ ไม่ค่อยไปเที่ยวห้าง ก็เป็นแบบนี้เรื่อยมาหนึ่งปี
อาทิตย์ก่อน ที่มหาลัยที่เราเรียนอยู่ หลังจากเราเลิกเรียนผมลงมารอเธอด้านล่าง จากนั้นเธอก็เดินลงมายังบันได จะลง ก็มีผู้ชาย เข้ามาคุยด้วยและพยายามออกแนวจีบ แนวขอเบอร์เธออะไรงี้ ไอ่!เราตอนนั้นยืนอยู่ห่างๆกันแต่พอได้ยิน เสียงที่เขาพูด ก็ทำใจนิ่งๆไว้ เ เธอปฎิเสธผ็ชายคนดังกล่าวไป
ตามที่เกริ่นมาเธอเป็นคนที่มีคนหมายปองมาก ทั้งคนชอบ และคนมาจีบ ก็ส่วนใหญ่ก็เป็นหนุ่มๆข้าราชการ ทั้งหน่วยงานเธอเอง และหน่วยงานอื่นๆ ทำให้ผมกลับมานั่งคิดอยู่เรื่อยไป ก็อยากให้เธอเหมาะสมกับคนที่มีตำแหน่งหน้าที่การงานเท่าเทียมกับเธอ ตอนนี้พยายามทำใจพลางๆ และคิดว่าจะพยายามห่างเธอลง ไม่ใช่ว่าไม่รักเธอ นะครับ แต่อยากให้เธอได้คู่กับคนที่เหมาะสมกับเธอมีการงานทำที่ดีมีตำแหน่งที่ดี มียศศักดิ์เท่าเทียมเธอ
เหตุการณ์ดังกล่าว เป็นเรื่องจริงจากชีวิต จขกท. ไม่อยากให้ความรู้สึกในใจ หายไปกับสายลม ไม่อยากให้หัวใจลอยหายไปดังฝนซา จึงขอฝากจดหมายรักนี้ไว้ใน pantip สวัสดีครับ
เรื่องราว ความรักของบ่าวอาลัมภางค์ 1
ก่อนอื่น จขกท. โสด และเป็นคนในจังหวัดหนึ่งของภาคเหนือ อายุ 27 ปี แล้วครับ ก็ปัจจุบันทำกิจการด้านอสังหาริมทรัพย์ของครอบครัว พวกบ้านเช่า รีสอร์ท ให้เช่าที่ดินทำการค้า
เมื่อปีก่อน ผมได้ไปศึกษาต่อ ระดับมหาบัณฑิตที่ เชียงใหม่ เป็นครั้งแรกที่ผมได้เข้าสังคมใหม่ กับเพื่อนใหม่ หลายวัยทั้งวัยทำงาน และ วัยหนุ่มๆที่พึ่งจบ ป.ตรีใหม่ ๆ และเป็นครั้งแรกที่ผมได้มีโอกาสรู้จัก ผู้หญิง คนหนึ่ง ซึ่งผมเห็นครั้งแรกก็ต้องบอกว่าสเปคผมมาก แต่ตอนก็ไม่ได้คิดว่าจะต้องไปจีบเธอ
เธอ ทำอาชีพ เป็น ปลัดอำเภอ(เธอยังไม่มีครอบครัว โสด) ไอ่! เราเมื่อรู้เช่นนั้นก็รู้สึกว่าไม่อยากจีบเลย เพราะ คิดว่าเขาคงต้องชอบ คนที่เป็นข้าราชการด้วยกัน แต่นั้นมาก็รู้จักกันมากขึ้น ได้ทำงานกลุ่มเดียวกันตลอด
เหตุการณ์แรก ที่เริ่ม ขยับความสัมพันธ์ คือเธอไม่ได้เอารถมาเรียนในวันนั้น ซึ่งเธอเองก็บอกว่า เธอจะนั่งรถสาธารณะกลับเอง แต่เราก็รู้สึก ไม่อยากให้เธอลำบาก เลยขับรถไปส่งเธอที่บ้าน ซึ่งระยะห่างจากโรงแรมที่ผมพักก็ประมาณ 40 km ได้ละมั้ง ตั้งแต่นั้นมา ผมก็พยายามไปส่งเธอเรื่อยไป (ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะเจียมตัวเอง) ก็เป็นงี้เรื่อยไปทุกอาทิตย์
หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกันมากขึ้น จากคนรู้จัก เริ่มมีความสัมพันธ์ ความรักเริ่มบังเกิด เดท แรก ผมพาเธอไป ถนน คนเดินวัวลาย เพราะผมชอบวัฒนธรรมประเพณีแถวนั้น เลยพาเธอไป ซึ่งเธอก็ชอบพอควร แต่คนเยอะไปหน่อยต่างชาติก็เยอะ บางทีก็ทำให้เธอโมโหบ้างเพราะเธอเป็นคนอารมร้อน555+ แต่ผมใจเย็นไง ก็จะพยายามปลอบเธอทุกครั้งที่เธออารมร้อนอยู่เรื่อยไป เธอเป็นคนเอาแต่ใจ แต่ไอ่! เราก็ตามใจอยู่เรื่อยไป เขาก็เคยบอกว่าไม่มีใครเคยตามใจเขาแบบนี้ (ไม่รู้เธอพูดจริงรึปล่าวนะ)
เธอต้องมีดื่มสังสรรค์บ้างเพราะสังคมเธอกว้าง แต่ไอ่!เราไม่กินแอลกอฮอล์เลย บุหรี่ก็ไม่เอา ก็ได้แต่บอกให้เธอดื่มได้แต่ให้น้อยๆหน่อย เพราะเป็นห่วงสุขภาพเธอ ซึ่งเธอก็ทำตามนะครับ เธอก็เบาๆลง จากนั้นเราชอบพากันไปเที่ยวที่สงบๆ พวกวัด พวกถ้ำด้วยกันบ้าง เพราะเราทั้งคู่ชอบที่สงบๆ ไม่ค่อยไปเที่ยวห้าง ก็เป็นแบบนี้เรื่อยมาหนึ่งปี
อาทิตย์ก่อน ที่มหาลัยที่เราเรียนอยู่ หลังจากเราเลิกเรียนผมลงมารอเธอด้านล่าง จากนั้นเธอก็เดินลงมายังบันได จะลง ก็มีผู้ชาย เข้ามาคุยด้วยและพยายามออกแนวจีบ แนวขอเบอร์เธออะไรงี้ ไอ่!เราตอนนั้นยืนอยู่ห่างๆกันแต่พอได้ยิน เสียงที่เขาพูด ก็ทำใจนิ่งๆไว้ เ เธอปฎิเสธผ็ชายคนดังกล่าวไป
ตามที่เกริ่นมาเธอเป็นคนที่มีคนหมายปองมาก ทั้งคนชอบ และคนมาจีบ ก็ส่วนใหญ่ก็เป็นหนุ่มๆข้าราชการ ทั้งหน่วยงานเธอเอง และหน่วยงานอื่นๆ ทำให้ผมกลับมานั่งคิดอยู่เรื่อยไป ก็อยากให้เธอเหมาะสมกับคนที่มีตำแหน่งหน้าที่การงานเท่าเทียมกับเธอ ตอนนี้พยายามทำใจพลางๆ และคิดว่าจะพยายามห่างเธอลง ไม่ใช่ว่าไม่รักเธอ นะครับ แต่อยากให้เธอได้คู่กับคนที่เหมาะสมกับเธอมีการงานทำที่ดีมีตำแหน่งที่ดี มียศศักดิ์เท่าเทียมเธอ
เหตุการณ์ดังกล่าว เป็นเรื่องจริงจากชีวิต จขกท. ไม่อยากให้ความรู้สึกในใจ หายไปกับสายลม ไม่อยากให้หัวใจลอยหายไปดังฝนซา จึงขอฝากจดหมายรักนี้ไว้ใน pantip สวัสดีครับ