แอบชอบเพื่อนรักตัวเอง เรื่องเล่าสมัย ม ปลาย เรื่องจริงไม่มีนิยายผสม

สวัสดีครับ ผมชื่อ เอ ครับ นามสมมุติ ผมแอบชอบเพื่อนสนิทตัวเอง มันทะลึ่งทะเล้นเหมือนลิง  พออยู่ด้วยกันนานๆความรู้สึกจากเพื่อนมันเติบโตเป็นความรักครับ
    มัธยมศึกษาปีที่ 5 ผมกับเพื่อน รู้จักกันตั้งแต่ ม. 4 แค่พึ่งมาสนิทกันแบบจริงๆจังๆตอน ม.5 ครับ พวกผมสนิทกันเพราะการ์ตูนเรื่องนารูโตะ. พวกผมชอบคุยกันเรื่องการ์ตูน เรื่องเรียนคือเรื่องรอง 555 ไปไหนไปด้วยกันตลอดครับ นั่งเรียนด้วยกัน ไปกินข้าวด้วยกัน ทำอะไรก็รอกันตลอด ผมก็ชอบซื้อของกินไห้มันกินประจำครับ ผมสายเปย์ 555 พักหลังๆเริ่มพากันติดเกมส์ อ้อ เรื่องที่ผมแอบชอบก็ตั้งแต่ไปไหนมาไหนด้วยกัน ต่อ พากันไปเล่นเกมส์ โรงเรียนปล่อยก็ไป เสาร์อาทิตย์ก็ไป เจอกันทุกวัน ต่างคนต่างติดกันครับ จนเพื่อนในห้องบางคนเริ่มแซวว่าเป็นผัวเมียกันครับ 55 แอบเขินในใจ จนพักหลังๆมามันก็ไปมีแฟนเป็นรุ่นน้องครับ อกผมหักดังกร๊อกกกเลย มันก็ติดแฟน ไปหาแต่แฟน ไปกินข้าวกับแฟน ทิ้งผมเหมือนเห็บหมาตัวนึง เรียกกันว่าผัว เมีย ผมทนสภาพตัวเองไม่ได้เลยอยากลาออกจากโรงเรียน เคยลองไปขอแม่แต่แม่ก็ด่ากลับมา เลยจำใจอยู่ เราคุยกันเฉพาะในเวลาเรียน บางวันก็เห็นคอเป็นรอยช้ำมา ผมเห็นแล้วเหมือนตกจากที่สูง เจ็บช้ำน้ำใจมากจากที่เคยอยู่กับเรา พากผมไปส่งบ้าน หรือเล่นด้วยกันแต่ตอนนี้พอปล่อยคาบก็รีบไปหาแฟน ผมทนทรมาน 2 ปีเต็ม รอวันที่จะจบ ม 6 ไวๆ เกรดตกเหลือเฉลี่ยแค่ 2 นิดๆ ผ่านไป 5 ปีจนถึงวันนี้ผมเริ่มทำใจได้.     หากคนเรามีเวรต่อเขามาก่อนในชาตินี้ก็ต้องใช้คืนเขา.  หากเราไม่มีวาสนาต่อกันขนาดเจอกันทุกวันก็สวนทางกันอยู่ดี. ใครที่เจอปัญหาแบบผมขอไห้เอาธรรมมะเข้าไปในใจนะครับ ทุกอย่างจะทุเลา