เรื่องนี้เกิดขึ้นมานานมากแล้ว คือเรื่องมีอยู่ว่า ผมไปส่งแฟนกลับบ้านที่ลาว(แฟนผมเป็นสาวลาวครับ) ซึ่งตอนนั้นเป็นช่วง คสช เข้ามา ผมเลยต้องส่งเค้ากลับ(มาถูกกฏมายครับ) ทั้งๆทีเค้าก็สองจิตสองใจไม่อยากกลับ แต่ผมก็ใจกว้างให้ไป โดยที่จิงๆแล้วก็ไม่อยากให้กลับ ผมไปส่งเค้าที่ด่านตม. ผมบอกเค้าว่าจะข้ามไปส่ง แต่เค้าไม่อยากให้ไป และวันนั้นเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้เห็นรอยยิ้มของเค้า หลังจากนั้นไม่กี่นาทีผมก็ส่งข้อความบอกเค้าว่า ผมรักเค้านะ เค้าก็ตอบกลับมาว่าเหมือนกัน แล้วผมก็นั่งรถกลับบ้าน ตลอดเวลาที่เค้าอยู่บ้าน(ที่ลาว)ผมโทรหาเค้าทุกวัน วันละไม่กี่นาที่เพราะค่าโทรแพง จนผ่านไป3เดือน ผมโทรหาเค้าหลายวันจนเป็นเดือนก็โทรไม่ติด ผมจึงตัดสิ้นใจไปตามเค้าที่บ้าน แต่ก็ไม่เจอ เจอแต่พ่อแม่และน้องของเค้า ผมถามพ่อแม่เค้าว่าได้โทรกลับมาหาบ้างมั้ย แต่ก็ได้คำตอบว่าไม่ได้โทรหา แต่ที่รู้ๆเค้าข้ามกลับมาไทยแล้ว แล้วต่อจากนั้นมาผมก็เฝ้าคิดมาตลอดหลายเดือนว่าทำไมเค้าทิ้งผม ไปโดยไม่บอก ผมบอกกับเพื่อน เพื่อนมันก็บอกว่าเค้าคงไม่อยากทำให้ผมเสียใจหล่ะมั้ง ถึงไปโดยไม่บอก หลังจากนั้นผมก็ตามหาเค้า ทั้งโทรหาตามเพื่อนของเค้า ทั้งดูในเฟสเพื่อนเค้า แต่ก็ยังไม่เจอ จนตอนนี้ก็ผ่านมา2ปีกว่าแล้ว จนเมือวานผมก็เจอเฟสของเค้า ทำให้ได้รู้ว่าเค้าอยู่แถวไหน ผมเลยส่งข้อความเข้าไปในเฟสเค้า ทำนองถามว่าเค้าอยู่ไหนและก็พยายามขอให้เค้ากลับมา ซึ่งความรู้สึกที่ผมมีให้เค้ามันยังเป็นความรู้สึกเดิม คือรักและคิดถึงเค้า ไม่ได้มีความโกรธเลยแม้แต่นิดเดียว ทั้งๆที่เค้าทิ้งผมไป ปล่อยให้ผมคิดเองว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ณ เวลานี้ก็ยังไม่ได้รับขอความตอบกลับเลย และอีกอย่าง ผมก็ไม่รู้ว่าเค้ามีแฟนใหม่รึเปล่า ถ้ามีผมคงต้องหยุดตามหาเค้าซะที่ แต่ถ้าไม่มีผมก็จะลองดูอีกซักครั้ง ตอนนี้ผมอยากเจอเค้ามากๆเลย ผมควรทำยังงัยดี หยุดหรือว่าปล่อยเค้าไป แต่ผมยังรักเค้าอยู่นะ ปล.ผมกับเค้าอยู่กินด้วยกันมา4ปีที่บ้านผมรับรู้ นี่เป็นเรื่องคร่าวๆนะครับ
ผมควรทำยังไง แนะนำผมหน่อย