ผ่านมาแล้ว 40กว่าปี เป็นมนุษย์เงินเดือนมาตลอดหลังจบการศึกษา เรียน กิน  เล่น เที่ยว ทำงานมาตลอด จนวันหนึ่งก็มี นางฟ้าน้อยน่ารักน่าชัง ได้มาอยู่ร่วมกันกับเรา เรากลายเป็นพ่อ แฟนกลายเป็นแม่ พิจารณาตัดสินใจร่วมกัน  เราเป็นพ่อมือใหม่ป้ายแดงคอยเลี้ยงลูก หยุดวิถีมนุษย์เงินเดือนของพ่อเหลือเพียงแม่ยังคงเป็นมนุษย์เงินเดือนเพื่อครอบครัว พ่อก็ดูแลนางฟ้าน้อยและหาช่องทางเพิ่มรายได้ให้ครอบครัวด้วย แม้ตอนนี้ก็ยังหาเพิ่มไม่ค่อยได้ก็ตามก็ต้องพยายามต่อไป แต่โปรโมชั่นที่ได้จากการที่ได้อยู่เลี้ยงดูนางฟ้าน้อยนี่สิ กลับมีค่ามากมหาศาลกว่าโปรฯใดๆ  เพราะเมื่อโปรเหล่านั้นผ่านไปแล้วเราจะนำโปรนั้นกลับมาอีกไม่ได้เลย อย่างเช่น ช่วงเวลาที่ได้เช็ดขี้เทาของเขา, ช่วงเวลาที่ได้อาบน้ำห่อตัวตอนเขาเป็นทารกเด็กแดง จับก็ไม่เต็มมือ, ช่วงเวลาที่เขาร้องโยเยหิวนม, แรกเริ่มที่เขาคลานได้ เดินได้ก้าวแรกจนวิ่งหกล้มอยู่เรื่อย, จากกินแต่นมก็มากินข้าวแบบเรา, จากที่ไม่เคยดื้อจนถึงกับดื้อมากจนบางครั้งก็รู้สึกเสียประสาทไปเลยก็มีบ้าง แต่ก็ยังยิ้มได้ แปลกนะทำได้ไงนี่ มากมายหลากหลายในช่วงเวลา 15เดือนที่ผ่านมาที่ได้อยู่เลี้ยงดูนางฟ้าน้อย ความสุขที่ได้รับมาเป็นอย่างนี้นี่เอง เรารู้ชัดรู้ละเอียดรู้จริงว่าต้องทำอย่างไรบ้างเพราะทำให้เขามาหมดแล้ว เดี๋ยวนี้ดีที่ถ่ายรูปเก็บไว้ได้ง่ายและเราก็ถ่ายเก็บไว้เยอะ กลับมานั่งดูอีกทีก็นึกถึงตอนที่ได้ทำให้เขาเองกับมือ ก็อดยิ้มไม่ได้ แล้วจะทยอยเอามาลงครั้งหน้านะครับ บาย