ม่านเสน่หา บทที่ 10 (10.1)

"แล้วจะกลับไง" 

ผู้เป็นพี่เขยว่า จะถามต่อว่าให้ไปส่งไหม ก็ยั้งปากไว้ได้ทัน กลัวผู้เป็นน้องเขยจะทะลึ่งตอบรับ อดไม่ได้ เหลือบมองไปที่น้องมิ้นท์ในสุดสีแดงเพลิงอีกครั้ง ใจคิดไปเรื่อย ถึงแม้คืนนี้น้องมิ้นท์จะยุ่ง ลูกค้าเยอะคงเหนื่อยแย่ แต่อารมณ์ของคนบางครั้งเมื่อมัน 'ขึ้น' มาแล้วก็ยากแท้จะ 'ห้าม' ยอมรับว่าคืนนี้อารมณ์เขา 'ขึ้น' เหลือเกิน อีกทั้งก็ไม่อยาก 'ห้าม' ใจตัวเองเสียด้วย