จขกท. อยู่ในช่วงฝึกงานก่อนจบมหาลัยค่ะ อายุก็จะยี่สิบสองละ ยังไม่เคยมีแฟนหรือคนคุยมาก่อนเลย มั่นใจว่าหน้าตาไม่ขี้เหร่นะ55 เหตุผลเคงป็นเพราะเรียนโรงเรียนหญิงล้วนมาตลอด เข้ามหาลัยก็ไม่สุงสิงกับเพื่อนผู้ชายเลย คือไม่ชินและแอบเขินด้วย ทั้งชีวิตมีแต่เพื่อนชะนีและเก้งกวาง บวกกับเป็นคนหน้าหยิ่งลุคคุณหนู เคยมีเพื่อนบอกหลายคนแล้วว่าถ้ามันเป็นผู้ชายก็ไม่กล้าเข้ามาจีบหรอก แต่เราก็เป็นของเรางี้ ไม่รู้จะปรับปรุงตัวให้เข้าหาง่ายขึ้น หรือเป็นตัวของตัวเองแล้วรอโชคชะตาต่อไปดี55 อะเข้าประเด็น ช่วงนี้ฝึกงานอยู่แล้วแอบปลื้มพี่ผู้ชายคนนึงเบาๆ พี่เค้าเป็นคนเฟรนลี่ นิสัยตลก น่ารัก ร่าเริง คือปลื้ม แต่ด้วยเป็นคนขี้อายและไก่อ่อนเรื่องแบบนี้มาก ชอบใครไม่เคยแสดงออกเลย ทีนี้ก็เข้าอิหรอบเดิม ทำท่าเฉยๆเย็นชาหน่อยๆกับพี่เค้า พี่เป็นคนชวนคุยก่อนแทบทุกครั้ง ชอบแซวให้หวั่นไหวอีก แต่เซ็งตรงนางแซวไปทั่วอะ ช่วงหลังๆนี้รู้สึกได้ว่าพี่แอบมองบ่อยๆ เวลาเราอยู่กับเพื่อนสองคนพี่เค้าโผล่มาก็จะคุยและมองหน้าแต่เพื่อนเรา มองเราแค่แว้บแว้บแล้วหลบตา เป็นบ่อยมาก คือใจนึงก็มโนไปแล้ว แต่ใจนึงก็คิดว่าเค้าอาจจะไม่ชอบหน้าเราก็ได้ หยิ่งนักอินัองนี่งี้ คือช่วงนี้นั่งคิดนอนคิดแทบเอาเท้าก่ายหน้าผาก ก็ยังคิดไม่ตก อยากถามความเห็นทุกผู้คนที่มีประสบการณ์มากกว่า จขกท. หน่อยค่ะ ขอบคุณค่ะ
ปล. เรื่องนิสัยซึนเดเระของ จขกท. นั้น หมั่นไส้ได้ ด่าได้ แต่อย่าแรง เค้ากลัว
สาวซึนไม่เคยมีแฟน อยากรู้ว่าพี่ที่ทำงานแอบชอบเราเหมือนกัน หรือแค่รำคาญขี้หน้าหยิ่งๆของเราคะ
ปล. เรื่องนิสัยซึนเดเระของ จขกท. นั้น หมั่นไส้ได้ ด่าได้ แต่อย่าแรง เค้ากลัว