เหนื่อยจังเลย ขอกำลังใจหน่อยได้มั้ย 😖

เราไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่พออายุเข้า 30 รู้ตัวอีกที หันซ้าย หันขวา เราไม่เหลือใครจะไว้ใจ จะเก็บความลับได้ จะปรับทุกข์ด้วยได้อีก วินาทีที่ กำลังจะจิ้มนิ้วทักหาเพื่อน ความรู้สึกไม่อยากถูกตัดสินถูกรบก

เราอยากกลับไปเป็นเด็กมากๆ หวัดดีค่ะคือเราไม่รู้เป็นอะไรช่วงนี้เราร้องไห้บ่อยมากเวลาดิ่งๆชอบร้องไห้มานั่งคิดตอนที่เราเป็นเด็กกับตอนนี้เราอายุ11จะ12แล้วเราเครียดเรื่องเรียนเรืรองสอบเรื่องหลายๆอย่างว่าโต

สวัสดีค่ะ เราอยากรู้ว่าแบบนี้เราเหนื่อยไปมั้ย เรื่องมีอยู่ว่าเราเลิกกับแฟนถอยคนละก้าวแล้วเป็นพี่น้อง แบบจบด้วยดีนะคะ เหตุผลที่จบคือเค้าบอกความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม แต่เรายังรักแฟนอยู่รักมากด้วย เราร้

รู้สึกว่าการมีลมหายใจให้ข้ามไปแต่ละวันมันเหนื่อย มันท้อ มันสินหวังจังเลย ยุคที่ของแพงทั้งแผ่นดิน เงินไม่พอใช้ ครอบครัวไม่ค่อยเข้าใจ แฟนก็ปรึกษาอะไรไม่ค่อยได้ รู้สึกโดดเดี่ยวค่ะ ตอนที่พิมพ์อยู่น้ำตาซึม

ตอนนี้เราอธิบายความรู้สึกตัวเองไม่ได้ เราเข้าใจผิดกับคนนึง แล้วมันก็ลุกลามกลายเป็นมีปากเสียง (ผ่านคีบอร์ด) แล้วก็รู้สึกว่าจบไม่สวย ต่างคนต่างก็อดกลั้นอารมณ์โมโหและหงุดหงิดต่อกันและกัน เราทำอะรไม่ได

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ บางทีเราเครียดๆ รู้สึกอยากร้องไห้แต่ไม่อยากร้องไห้คนเดียว แล้วก็ไม่ได้อยากเล่าระบายให้ฟัง ขอแค่มีเพื่อนข้างๆเวลาเราร้องไห้เฉยๆอ่ะค่ะ เรารู้แล้วก็คิดเสมอว่าเวลาแบบนี้เราต้องให้กำ

เหนื่อยมากๆอยากระบายกับใครสักคนนึง ขอถามหน่อยได้มั้ยว่ายิ่งโตไปเรื่อยๆต้องเจออะไรบั่นทอนจิตใจขนาดนี้เลยหรอแล้วถ้าร้องไห้จะดูบ้ามั้ยกับเรื่องเล็กน้อยๆดูเอาแต่ใจไปมั้ยถ้ามีเรื่องเล็กๆน้อยๆเข้ามากระทบจิต

ช่วงนี้มีแต่ปัญหาเข้ามา เยอะแยะมากมายไปหมด เลยอยากจะขอกำลังใจจากทุกคนที่เห้นกระทู้นี้ เราเหนื่อยมากเลยค่ะปัญหาทุกอย่างมันรุมเข้ามาพร้อมๆกัน เราก้พยายามปลอมใจตัวเองว่าเดะมันก้ผ่านไปพยามแข้มแข้งจนท้อ เข