เริ่มเลยนะครับ
ผมคบกับแฟนมา1ปี6เดือนกว่าแล้ว เรารักกันดี อาจจะมีทะเลาะกันบ้าง แต่เราก้ไม่เคยปล่อยมือกัน จนวันนึงเราจับได้ว่าเขาแอบคุยกะคนอื่น เราโกรธมากแต่เราก้ยอมและให้อภัย แล้วเริ่มต้นใหม่ ผมขอบอกเลยนะครับ ว่าผม ยอมแฟนทุกอย่างจริงๆ ผมให้โอกาสและยกโทษให้แฟนทุกครั้ง จนผมคิดว่า ผมทำถูกไหม? และไม่นานมานี้ เขาก้คุยกับคนอื่น เราจับได้เขาก้บอกไม่คิดะไร เพราะแฟนเคยบอกผมว่า เป็นคนเฟลนรี่ ชอบคุยหลายคนแต่ก้รู้ว่าใครสำคัญ ผมมีอะไรจะบอกอีกอย่างนะครับ ตลอดเวลาที่คบกัน 1ปี6เดือน เราไม่เคยเจอหน้ากันเลย เราอยู่ไกลกันครับ ผมเขาใจนะครับว่าแฟนผมเป็นคนเฟลนรี่ แต่สำหรับผมมันเกินไปอ่ะครับ สุดท้ายเขาก้มาบอกผมว่า เขามีคนอื่น คนนั้นคือคนที่เขาบอกว่าไม่คิดอะไรแหละครับ ผมง้อ ผมยื้อไว้ทุกวิถีทาง ผมต้องยอมเป็นคนผิดตลอดครับ ยอมทุกอย่าง ถึงผมไม่ผิดผมก้ยอมเขา แต่เขาไม่เคยเห็นค่าเราเลยครับ ผมเหนื่อยมากเลยครับ ท้อมากเลย แต่พอได้คุยกับเขาแล้วผมรู้ว่า ผมลืมเรื่องร้ายๆของเธอไปหมดเลยครับ สุดท้ายผมเลยบอกว่า ถ้าจะไปขอให้คิดดีๆ พรุ่งนี้ค่อยมาบอกว่าจะเลือกเขาหรือเลือกเรา ผมรอจนผม ร้องไห้ สุดท้ายเขามาบอกผมว่า เขารักผม แต่เขาอยากโสด อยาดลองโสด แต่ไม่ได้อยากเลิก ผมเข้าใจเขานะครับ และผมก้ยอมเขาด้วยครับ แต่ก่อนผมมีรหัสเฟสเขา ทุกวันนี้เขาเปลี่ยนครับ ผมเข้าไม่ได้ครับ แต่ก้ไม่เป็นไรครับ เขาชอบไหน ผมก้จะชอบแบบนั้นและรับมันให้ได้ เหนื่อย ท้อ แต่ไม่อยากเลิกเลยครับ เหมือนมีเวทย์มนต์มาสะกดเราไว้ไม่ให้เราไปไหน ตอนนี้ถ้าเรา2คนไม่ได้รักกัน ผมคงไม่อยากเริ่มใหม่กับใครเลยละครับ ผมอยากขอคำแน่ะนำครับ ว่าผมควรจะทำยังไงดี เขาถึงจะสนใจเรา และแคร์เรามากกว่านี้ครับ (นี่เป็นการเขียนกระทู้ครั้งแรกนะครับ อ่านไม่รู้เรื่องหรือไม่เข้าใจก้ขอโทษด้วยนะครับ)
เคยยอมคนเรารักทุกอย่างไหมครับ แต่เขาก้ไม่เคยเห็นค่าเราเลย!!!
ผมคบกับแฟนมา1ปี6เดือนกว่าแล้ว เรารักกันดี อาจจะมีทะเลาะกันบ้าง แต่เราก้ไม่เคยปล่อยมือกัน จนวันนึงเราจับได้ว่าเขาแอบคุยกะคนอื่น เราโกรธมากแต่เราก้ยอมและให้อภัย แล้วเริ่มต้นใหม่ ผมขอบอกเลยนะครับ ว่าผม ยอมแฟนทุกอย่างจริงๆ ผมให้โอกาสและยกโทษให้แฟนทุกครั้ง จนผมคิดว่า ผมทำถูกไหม? และไม่นานมานี้ เขาก้คุยกับคนอื่น เราจับได้เขาก้บอกไม่คิดะไร เพราะแฟนเคยบอกผมว่า เป็นคนเฟลนรี่ ชอบคุยหลายคนแต่ก้รู้ว่าใครสำคัญ ผมมีอะไรจะบอกอีกอย่างนะครับ ตลอดเวลาที่คบกัน 1ปี6เดือน เราไม่เคยเจอหน้ากันเลย เราอยู่ไกลกันครับ ผมเขาใจนะครับว่าแฟนผมเป็นคนเฟลนรี่ แต่สำหรับผมมันเกินไปอ่ะครับ สุดท้ายเขาก้มาบอกผมว่า เขามีคนอื่น คนนั้นคือคนที่เขาบอกว่าไม่คิดอะไรแหละครับ ผมง้อ ผมยื้อไว้ทุกวิถีทาง ผมต้องยอมเป็นคนผิดตลอดครับ ยอมทุกอย่าง ถึงผมไม่ผิดผมก้ยอมเขา แต่เขาไม่เคยเห็นค่าเราเลยครับ ผมเหนื่อยมากเลยครับ ท้อมากเลย แต่พอได้คุยกับเขาแล้วผมรู้ว่า ผมลืมเรื่องร้ายๆของเธอไปหมดเลยครับ สุดท้ายผมเลยบอกว่า ถ้าจะไปขอให้คิดดีๆ พรุ่งนี้ค่อยมาบอกว่าจะเลือกเขาหรือเลือกเรา ผมรอจนผม ร้องไห้ สุดท้ายเขามาบอกผมว่า เขารักผม แต่เขาอยากโสด อยาดลองโสด แต่ไม่ได้อยากเลิก ผมเข้าใจเขานะครับ และผมก้ยอมเขาด้วยครับ แต่ก่อนผมมีรหัสเฟสเขา ทุกวันนี้เขาเปลี่ยนครับ ผมเข้าไม่ได้ครับ แต่ก้ไม่เป็นไรครับ เขาชอบไหน ผมก้จะชอบแบบนั้นและรับมันให้ได้ เหนื่อย ท้อ แต่ไม่อยากเลิกเลยครับ เหมือนมีเวทย์มนต์มาสะกดเราไว้ไม่ให้เราไปไหน ตอนนี้ถ้าเรา2คนไม่ได้รักกัน ผมคงไม่อยากเริ่มใหม่กับใครเลยละครับ ผมอยากขอคำแน่ะนำครับ ว่าผมควรจะทำยังไงดี เขาถึงจะสนใจเรา และแคร์เรามากกว่านี้ครับ (นี่เป็นการเขียนกระทู้ครั้งแรกนะครับ อ่านไม่รู้เรื่องหรือไม่เข้าใจก้ขอโทษด้วยนะครับ)