จะกลับมาเป็นเพื่อนกันได้อีกหรือป่าว??

สวัสดีคะ ฉันอยู่มหาลัยแหล่งหนึ่ง ซึ่งได้ห่างพ่อห่างแม่มาเป็นครั้งแรกในชีวิต ในช่วงปี1ที่มาของฉัน ฉันมีความสุขมากกับการได้มาอยู่มหาลัย ทำกิจกรรมมากมาย จนไม่ค่อยมีเวลาว่าง แต่พอเทอม2กิจกรรมก็เริ่มหมด ทำให้มีเวลาว่าง และในช่วงนั้นฉันได้มีเพื่อนคนหนึ่ง ไม่รู้เขามาจากไหนอยู่ๆเขาก็บอกว่าเขาอยากรู้จักเรา มันเกิดจากเพื่อนในกลุ่มเราให้เขาตัดต่อวิดิโอให้ เขาเห็นเราในวิดีโอ แล้วบอกว่าเราดูเป็นคนที่น่ารู้จัก เราเริ่มมาสนิทกันมากขึ้น เพราะเขาชอบเพื่อนเรา(เขาบอกว่าชอบ) เราก็แกล้งๆแซวๆให้ จนผ่านไปสักระยะเราเริ่มสนิทกันมากขึ้น คุยกันสนิทมาก คุยได้ทุกเรื่อง แต่ว่าเพื่อนเราเขาไม่ได้ตั้งจจะเรียนที่นี้เขาเลยไปสมัคเรียนที่ใหม่ ในตอนนั้นเราคิดว่าเขาคงติด และคิดว่าเขาก็ต้องไปเจออะไรใหม่ๆ แต่ความจริงเขาไม่ติด ทำให้เรากับมาเจอกันอีก ปี2 เราเริ่มสนิทกันมากขึ้น ไปไหนมาไหนด้วยกัน ไปกินข้าวด้วยกันตลอด เรามีปันหาเขาก็มาช่วยเหลือเรา จนวันหนึ่งเพื่อนเราเขาทะเลาะกับแฟน ช่วงแรกเขาก็คิดว่าเขาทะเลาะกันเดียวก็ดีกัน แต่เขากับแฟนทะเลาะกันและดูห่างๆกันออกไปเลื่อยๆ แต่เขากับมาสนิทกับเรามากขึ้น ด้วยความสนิท ไปไหนกัน2คน กินข้าว เรียน มันทำให้เราหวั่นไหว แอบคิดไปไกล จนวันหนึ่งแฟนเขาขอเลิก เพื่อนเราร้องไห้หนักมาก ร้องไห้ชนิดที่ว่า เราไม่เคยเห็นผู้ชายที่ไหนร้องไห้ให้กับผู้หญิง เราได้ยินเขาคุยกัน เพื่อนเราบอกขาดแฟนคนนี้ไม่ได้ถ้าไม่มีแฟนอยู่กฝเขาทำใจไม่ได้จริงๆ. ตอนนั้นที่ได้ยินรู้สึกจุ๊กลึกๆคะ เสียใจนะเพราะที่ผ่านมาเราแอบคิดแอบหวังคิดว่าเขารู้ว่าเรารู้สึกอย่างไง มาวันหนึ่งเขามาแอบเล่นโทรสัพเรา มาเจอข้อความที่เราคุยกับเพื่อนเราว่าเขาชอบเขา ตั้งแต่นั้นมา เขาดูแปลกๆไปในตอนนั้นเราก็คิดว่าเขารู้ว่าเรารู้สึกไงและคิดว่าเขาเองคงไม่ได้รู้สึกแบบเรา แต่พอผ่านไปสักระยะ เราก็กลับมาสนิทกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เราแสดงออกชัดเจนมากขึ้น ว่าเรารู้สึกอย่างไง เวลาเขาพูดถึงแฟนเราจะนิ่งใส่ หรือเวลาเขาคุยกับแฟนเราจะเงียบ มาหลังๆทะเลาะกันมากขึ้น และเหมือนความสัมพันของคำว่า "เพื่อน" เริ่มน้อยลง เพื่อนเราทะเลาะกับแฟนมากขึ้นไม่มาเรียน เก็บตัวเงียบ เขาเป็นห่วงเพื่อนมาก เลยคอยตามคอยทำงานให้ ด้วยความเป็นห่วงมากเกินไปเราทะเลาะกันเรื่องแฟนเพื่อนว่าทำไมต้องให้คนคนเดียวทำชีวิตเสีย จากนั้นมาเรากับเพื่อนก็คุยกันน้อยลง ค่อยๆห่างกันออกไป มีแต่เขาที่ห่างออกไป เรายังคอยแอบส่อง เฟส ค่อยดูเขาห่างๆว่าเป็นอย่างไง เขากับแฟนเหมือนทะเลาะกันหนักมาก เพื่อนเรารักแฟนมาก ไม่ยอมเลิก คนเรามันไม่มีใครทนเห็นคนที่เรารักเสียใจได้หรอก เรายอมรับนะ เวลาเห็นเขาทะเลาะกับแฟนเขาเสียใจเท่าไหร่ เราเสียใจมากกว่า แต่ทำไงได้เขาให้เราเป็นแค่เพื่อน เขาไม่ยอมเปิดใจยอมรับใคร วันเกิดเขาเราตั้งใจตั้งแต่แรกแล้วว่าทำของขวัน ที่เราทำเองไว้ให้เขา แต่สรุปแฟนเขามาจากกทม. และทุกครั้งที่แฟนมาเพื่อนเราจะเงียบหายไปจากเพื่อน ด้วยความที่เราไม่อยากให้ใครรู้ว่าเรารู้สึกไงกับเขา เรากับเพื่อนๆในกลุ่มเลยรวมตัวกับทำ surprise วันเกิดให้เขา สิ่งแรกที่เราเห็นคือเขาเดินมากับแฟน ทั้งสองคนดูมีความสุขและรักกัน ความรู้สึกแรกที่เราเห็น มันแปลกมาก จะเสียใจก็เสียใจนะ แต่อีกใจเรากับยินดีกับเขาเห็นเขารักกันดี จากนั้นมาเรากับเพื่อน ก็ไม่ได้มีการติดต่อกันเลย
เราไม่รู้นะว่าที่ผ่านมาเราทำไม่ดีหรือป่าว แต่เราอยากบอกว่า เราขอบคุณนะ ที่ครั้งหนึ่ง แกเคยทำให้เรารู้สึกเหมือนที่เราไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน แต่เราแค่อยากจะบอกว่า ถ้าวันไหนแกไม่มีใคร แกยังมีเราที่รอแกตรงนี้นะ เราไม่ใช่แค่ชอบแกนะ เรารู้สึกดีกับแก เราอยากดูแลแก เราอยากเป็นคนที่ผ่านเรื่องย้ายๆไปกับแก ถึงวันนี้เราจะไม่ได้คุยกันแล้ว แต่เรายังแอบดูแกอย่างห่างๆนะ

    รัก คิดถึงตลอดไป


(เป็นเรื่องคาวๆมีเวลาจะมาเล่ารายละเอียดนะคะ 😘😍)