ตามหัวข้อกระทู้เลยนะคะ จขกท. อายุ 13-14 ปี พ่อแม่อยู่บ้านเดียวกันมีเราและน้องอยู่อย่างอบอุ่นดี
วันนึง จขกท. นำงานกลุ่มกลับมาทำที่บ้านต้องทำนานมากๆ พ่อกับแม่ จขกท. ก็มาช่วยทำ แต่พ่อใช้สีระบายเปลืองมาก จนแม่บ่น
พ่อกับแม่ก็เถียงๆกันสักพักเราพยายามห้ามแล้วเพราะมันเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายพวกเขาก็ไม่คุยกันตั้งแต่วันนั้นมา 1 อาทิตย์แล้ว
เวลาเราไป รร. พ่อเราก็จะไปส่ง แม่ไปรับ พอเราเลิกเย็นเราก็ต้องเป็นคนไปบอกพ่อให้มารับเองโดยต้องเป็นล่ามให้พวกเขา
เวลากินข้าวเช้าพ่อก็จะออกไปซื้อมา หรือซื้อไว้ก่อนหน้านั้น พ่อคอยถามเราว่าพรุ่งนี้เช้าจะกินอะไรจะได้ไปซื้อ เหมือนกับว่าพ่อไม่อยากกินข้าวที่แม่ทำ
ตอนเย็นหลังพ่อทำงานเสร็จก็จะไม่กินข้าวเย็นบอกว่าลดๆ แล้วพาเราและน้องไปเซเว่นเพื่อซื้อของไขมันต่ำๆทานเอา ดราก็พอเดาได้แหละว่าพ่อคงไม่อยากกินข้าวที่แม่ทำ เราถามพ่อว่าทำไมไม่คุยกับแม่ พ่อก็บอกว่า "ไม่ต้องหรอกอยู่แบบนี้แหละ พูดอะไรไปก็โดนด่า ไม่ต้องพูดดีกว่า หนูเรียนให้จยเหอะ ยังไม่ต้องไปคิดเรื่องนี้มาก" พอเราถามแม่ แม่ก็ไม่ตอบบอกให้เงียบ ไม่มีใครยอมคุยกับใครก่อนเลยเราเสียใจมากๆ กลัวเขาแยกทางกันอ่ะ เราไม่พร้อมจะเสียใครไปจริงๆ เรารักทั้ง 2 คนมากๆ จนตอนนี้พ่อยังคุยกับเราปกติ แม่ก็คุยกับเราปกติ แต่พ่อกับแม่ไม่คุยอะไรกันเลย
ทุกคนว่าเราควารทำยังไงดีคะ เราควรจะช่วยอะไรเขา 2 คนไหม ตอนนี้ใกล้จะสอบแล้ว เรายังไม่มีเวลามาคิดเรื่องพวกนี้มากซะด้วย แต่เราก็ไม่อยากเสียใครไปจริง ถ้ารพ่อหรือแม่เข้ามาอ่านก็อยากบอกว่า เรารักพ่อกับแม่นะรักกทุกคนเลยไม่อยากให้ใครไปเลยจริงๆ
ขแบคุณที่เข้ามาอ่านจนจบนะคะ ฝากแนะนำแนวทางให้เราที เราไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ
พ่อแม่ไม่คุยกันเลยทำไงดีคะ?
วันนึง จขกท. นำงานกลุ่มกลับมาทำที่บ้านต้องทำนานมากๆ พ่อกับแม่ จขกท. ก็มาช่วยทำ แต่พ่อใช้สีระบายเปลืองมาก จนแม่บ่น
พ่อกับแม่ก็เถียงๆกันสักพักเราพยายามห้ามแล้วเพราะมันเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายพวกเขาก็ไม่คุยกันตั้งแต่วันนั้นมา 1 อาทิตย์แล้ว
เวลาเราไป รร. พ่อเราก็จะไปส่ง แม่ไปรับ พอเราเลิกเย็นเราก็ต้องเป็นคนไปบอกพ่อให้มารับเองโดยต้องเป็นล่ามให้พวกเขา
เวลากินข้าวเช้าพ่อก็จะออกไปซื้อมา หรือซื้อไว้ก่อนหน้านั้น พ่อคอยถามเราว่าพรุ่งนี้เช้าจะกินอะไรจะได้ไปซื้อ เหมือนกับว่าพ่อไม่อยากกินข้าวที่แม่ทำ
ตอนเย็นหลังพ่อทำงานเสร็จก็จะไม่กินข้าวเย็นบอกว่าลดๆ แล้วพาเราและน้องไปเซเว่นเพื่อซื้อของไขมันต่ำๆทานเอา ดราก็พอเดาได้แหละว่าพ่อคงไม่อยากกินข้าวที่แม่ทำ เราถามพ่อว่าทำไมไม่คุยกับแม่ พ่อก็บอกว่า "ไม่ต้องหรอกอยู่แบบนี้แหละ พูดอะไรไปก็โดนด่า ไม่ต้องพูดดีกว่า หนูเรียนให้จยเหอะ ยังไม่ต้องไปคิดเรื่องนี้มาก" พอเราถามแม่ แม่ก็ไม่ตอบบอกให้เงียบ ไม่มีใครยอมคุยกับใครก่อนเลยเราเสียใจมากๆ กลัวเขาแยกทางกันอ่ะ เราไม่พร้อมจะเสียใครไปจริงๆ เรารักทั้ง 2 คนมากๆ จนตอนนี้พ่อยังคุยกับเราปกติ แม่ก็คุยกับเราปกติ แต่พ่อกับแม่ไม่คุยอะไรกันเลย
ทุกคนว่าเราควารทำยังไงดีคะ เราควรจะช่วยอะไรเขา 2 คนไหม ตอนนี้ใกล้จะสอบแล้ว เรายังไม่มีเวลามาคิดเรื่องพวกนี้มากซะด้วย แต่เราก็ไม่อยากเสียใครไปจริง ถ้ารพ่อหรือแม่เข้ามาอ่านก็อยากบอกว่า เรารักพ่อกับแม่นะรักกทุกคนเลยไม่อยากให้ใครไปเลยจริงๆ
ขแบคุณที่เข้ามาอ่านจนจบนะคะ ฝากแนะนำแนวทางให้เราที เราไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ