แก้ไข
สวัสดีค่ะ คือเราจะมาระบายอะไรนิดหน่อยนะคะ
เพราะเหมือนพูดไปแล้วคนที่บ้านก็ไม่มีใครเข้าใจเราสักคน
เรื่องมันเริ่มมาจาก เราเพิ่งดรอปเรียนมา เพราะโดยรีไทน์จากมหาลัยเก่า
เพราะเราไม่ค่อยเข้าเรียน เนื่องด้วยว่า เราป่วยค่ะ มีอุบัติเหตุด้วย
พอหายดี แล้วเข้าไป ก็กลายเป็นว่า เราตามเพื่อนไม่ทัน แล้วไม่มีเพื่อนสักคน
จะปรึกษาใครก็ไม่ได้ ( ต้องบอกก่อนนะคะ ว่าสาขาเดิมเราเรียนวิศวะฯค่ะ )
เกรดเราท้ายเทอมเลยออกมาไม่มีค่ะ เพราะเราหมดใจแล้ว กลับไปที่บ้านก็มีแต่คนซ้ำเติมค่ะ
ว่าไปเรียนทำไม สุดท้ายก็ไม่จบ ดู คนอื่นในครอบครัวมั้ง เขาประสบความสำเร็จมีหน้ามีตากันหมด
เพราะครอบครัวเรา ทุกคน มีฐานะดีค่ะ มีแต่เราที่ไม่ได้เรื่อง
เราก็ปลอบตัวเองมาเสมอค่ะ ว่าไม่เป็นไร เราเริ่มใหม่ได้
แล้วเรื่องของเรื่อง คือเราชอบสายนี้ค่ะ เราอยากเรียน
เราเลยไปสมัคร ปวส.อิเล็กฯ แต่พอกลับมาถึงบ้าน แม่เรารู้
แม่เลยบอก ถ้าไม่เรียนท่องเที่ยว หรือภาษาฯ แม่ก็ไม่ให้เรียน
เพราะลูกเรียนไม่ได้ หัวสมองไม่ถึงเรียนไปก็ไม่จบ
เปลืองเงิน บลาๆนะคะ เราก็มานั่งคิด ว่าเราแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
คือเราไม่อยากเรียน ท่องเที่ยว กับ การโรงแรม ที่แม่บอกเท่าไรนะคะ
เพราะเราไม่ชอบจริงๆ ถึงเราจะเก่งภาษา แต่ เราก็ไม่ได้ชอบนะคะ ไม่อยากเรียน
พอเราเถียง ที่บ้านก็หาว่า เราไม่มีเหตุผล เราเถียงไปก็ไม่ขึ้นหรอดค่ะ
บวกกับอีกหลายๆเรื่อง เขาบอกว่า เราทำอะไรไม่เป็น ทำไม่ได้ พาลไปเรื่องอื่น
จนถึงขั้นว่า ' ที่อยากเรียน อิเล็กฯ เพราะผช.เยอะแน่ๆ '
แต่ใจเราจริงๆเราไม่ได้คิดแบบนั้นเลยนะคะ เราแค่คิดว่า
จบมาน่าจะมีงานดีๆ พอเทียบกับคนอื่นในครอบครัวได้บ้าง
เราแค่อยากลบคำพูดเหยียดของคนในครอบครัว แค่นั้นเองค่ะ
แต่ตอนนี้ กลายเป็นว่า เราไม่มีเหตุผล จะลงเรียนเพราะผู้ชายบ้างละ
เพื่อนไม่คบเพราะมัวแต่เที่ยวไม่ยอมเรียนบ้างละ ติดแฟน จะออกไปหาสามีแล้วบ้างละ
จนหนักสุดที่เราเครียดมากคือ แม่ไม่เคยฟังอะไรเราเลยค่ะ ฟังแต่ที่รนอื่นเล่ามา
ถ้าคนอื่นบอกยังไงก็เชื่อแบบนั้น
แล้วพอทะเลาะเรื่องไหนสักอย่างก็จะด่าลามไปเรื่องอื่นตลอด
แต่ปนะเด็นจริงๆ คือ แค่เราจะลงเรียนอิเล็กฯเอง มันผิดเหรอคะ
ทุกวันนี้ เราก็ทำงานกับธุรกิจของที่บ้าน ออกไปเที่ยวไปกินเหล้าบ้าง
ตามประสาเรานะคะ กับแฟนเรา เราก็บอกเขาเสมอ
ว่า เราต้องเรียนให้จบให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม แต่ตอนนี้เราตันไปหมดแล้วค่ะ
เราไม่รุ้ว่าเราไม่เข้าใจแม่เรา หรือ แม่เราไม่เข้าใจสิ่งที่เราจะสื่อคะ
เพราะเดิมที่ เราก็นิ่งๆนะคะ เราเป็นคนชิลๆ อะไรก็ได้ ว่าไงว่าตามตลอด
แล้วก็ชอบเล่นเกมติดเกมตามประสาแหละค่ะ แต่หลังๆมาเราก็เลิกแล้ว
เพราะโดนหาว่าขโมยเงินที่บ้านไปเติมเกม ทั้งๆที่ไม่ใช่เลย
#ขอพื้นที่เล็กๆให้ระบายหน่อยนะคะ อึดอัดมากจริงๆ เพราะเราพูดในสิ่งที่เราคิด
กับครอบครัวไป ก็มีแต่คนว่าเราตลอดเลย
อึดอัดมากจริงๆค่ะ
สวัสดีค่ะ คือเราจะมาระบายอะไรนิดหน่อยนะคะ
เพราะเหมือนพูดไปแล้วคนที่บ้านก็ไม่มีใครเข้าใจเราสักคน
เรื่องมันเริ่มมาจาก เราเพิ่งดรอปเรียนมา เพราะโดยรีไทน์จากมหาลัยเก่า
เพราะเราไม่ค่อยเข้าเรียน เนื่องด้วยว่า เราป่วยค่ะ มีอุบัติเหตุด้วย
พอหายดี แล้วเข้าไป ก็กลายเป็นว่า เราตามเพื่อนไม่ทัน แล้วไม่มีเพื่อนสักคน
จะปรึกษาใครก็ไม่ได้ ( ต้องบอกก่อนนะคะ ว่าสาขาเดิมเราเรียนวิศวะฯค่ะ )
เกรดเราท้ายเทอมเลยออกมาไม่มีค่ะ เพราะเราหมดใจแล้ว กลับไปที่บ้านก็มีแต่คนซ้ำเติมค่ะ
ว่าไปเรียนทำไม สุดท้ายก็ไม่จบ ดู คนอื่นในครอบครัวมั้ง เขาประสบความสำเร็จมีหน้ามีตากันหมด
เพราะครอบครัวเรา ทุกคน มีฐานะดีค่ะ มีแต่เราที่ไม่ได้เรื่อง
เราก็ปลอบตัวเองมาเสมอค่ะ ว่าไม่เป็นไร เราเริ่มใหม่ได้
แล้วเรื่องของเรื่อง คือเราชอบสายนี้ค่ะ เราอยากเรียน
เราเลยไปสมัคร ปวส.อิเล็กฯ แต่พอกลับมาถึงบ้าน แม่เรารู้
แม่เลยบอก ถ้าไม่เรียนท่องเที่ยว หรือภาษาฯ แม่ก็ไม่ให้เรียน
เพราะลูกเรียนไม่ได้ หัวสมองไม่ถึงเรียนไปก็ไม่จบ
เปลืองเงิน บลาๆนะคะ เราก็มานั่งคิด ว่าเราแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
คือเราไม่อยากเรียน ท่องเที่ยว กับ การโรงแรม ที่แม่บอกเท่าไรนะคะ
เพราะเราไม่ชอบจริงๆ ถึงเราจะเก่งภาษา แต่ เราก็ไม่ได้ชอบนะคะ ไม่อยากเรียน
พอเราเถียง ที่บ้านก็หาว่า เราไม่มีเหตุผล เราเถียงไปก็ไม่ขึ้นหรอดค่ะ
บวกกับอีกหลายๆเรื่อง เขาบอกว่า เราทำอะไรไม่เป็น ทำไม่ได้ พาลไปเรื่องอื่น
จนถึงขั้นว่า ' ที่อยากเรียน อิเล็กฯ เพราะผช.เยอะแน่ๆ '
แต่ใจเราจริงๆเราไม่ได้คิดแบบนั้นเลยนะคะ เราแค่คิดว่า
จบมาน่าจะมีงานดีๆ พอเทียบกับคนอื่นในครอบครัวได้บ้าง
เราแค่อยากลบคำพูดเหยียดของคนในครอบครัว แค่นั้นเองค่ะ
แต่ตอนนี้ กลายเป็นว่า เราไม่มีเหตุผล จะลงเรียนเพราะผู้ชายบ้างละ
เพื่อนไม่คบเพราะมัวแต่เที่ยวไม่ยอมเรียนบ้างละ ติดแฟน จะออกไปหาสามีแล้วบ้างละ
จนหนักสุดที่เราเครียดมากคือ แม่ไม่เคยฟังอะไรเราเลยค่ะ ฟังแต่ที่รนอื่นเล่ามา
ถ้าคนอื่นบอกยังไงก็เชื่อแบบนั้น
แล้วพอทะเลาะเรื่องไหนสักอย่างก็จะด่าลามไปเรื่องอื่นตลอด
แต่ปนะเด็นจริงๆ คือ แค่เราจะลงเรียนอิเล็กฯเอง มันผิดเหรอคะ
ทุกวันนี้ เราก็ทำงานกับธุรกิจของที่บ้าน ออกไปเที่ยวไปกินเหล้าบ้าง
ตามประสาเรานะคะ กับแฟนเรา เราก็บอกเขาเสมอ
ว่า เราต้องเรียนให้จบให้ได้ ไม่ว่ายังไงก็ตาม แต่ตอนนี้เราตันไปหมดแล้วค่ะ
เราไม่รุ้ว่าเราไม่เข้าใจแม่เรา หรือ แม่เราไม่เข้าใจสิ่งที่เราจะสื่อคะ
เพราะเดิมที่ เราก็นิ่งๆนะคะ เราเป็นคนชิลๆ อะไรก็ได้ ว่าไงว่าตามตลอด
แล้วก็ชอบเล่นเกมติดเกมตามประสาแหละค่ะ แต่หลังๆมาเราก็เลิกแล้ว
เพราะโดนหาว่าขโมยเงินที่บ้านไปเติมเกม ทั้งๆที่ไม่ใช่เลย
#ขอพื้นที่เล็กๆให้ระบายหน่อยนะคะ อึดอัดมากจริงๆ เพราะเราพูดในสิ่งที่เราคิด
กับครอบครัวไป ก็มีแต่คนว่าเราตลอดเลย