สวัสดีครับ กำลังจะจบ ม.6 ควรจะต้องรู้สึกอาลัยอาวรณ์กับการที่จะต้องจากกับเพื่อนไป แต่ผมกลับมีความรู้สึกว่าผมไม่ค่อยมีเพื่อนเลย
เริ่มจากไม่ค่อยชอบคุยกับเพื่อนหรือเด็กๆ ชอบคุยกับผู้ใหญ่มากกว่า เวลาพูดคุยอะไรก็ไม่ค่อยจะมีมุกหรืออะไร คุยกับเพื่อนก็ต่อเป็นเรื่องไม่ค่อยได้ คุยได้แค่ 2-3 ประโยค แค่เรื่องงาน เวลาทำงานกลุ่ม งานห้องก็ทำหน้าที่เหมือนเป็นคนคุมงาน คอยตามงานคนนู้นคนนี้ ถ้างานคนอื่นไม่เสร็จ เราก็ทำงานเราไม่ได้ จนรู้สึกเหมือนเพื่อนจะไม่ค่อยชอบ เพราะจู้จี้จุกจิก
กลุ่มที่สนิทด้วย ก็คือกลุ่มผู้ชายในห้อง มีอยู่ 6-7 คน หลายๆไลฟ์สไตล์ก็ไปด้วยกันไม่ได้ เพื่อนในกลุ่มชอบเล่นเกมมาก แต่ผมไม่เล่น เพื่อนดูฟุตบอล แต่ผมไม่ดู ผมวาดรูป ผมอ่านหนังสือ เพื่อนจะเข้าวิศวะ/หมอ แต่ผมจะเข้าสถาปัตย์ ดูแล้วเหมือนผมเข้ากับเพื่อนไม่ได้เลย เวลาไปกินข้าว หรือคุยกัน ในกลุ่มก็คุยกันเรื่องเกม เรื่องบอล ผมก็คุยกับเขาไม่รู้เรื่อง ถ้าคุยเรื่องอื่นๆถึงจะได้พูดกับเค้าบ้าง แต่ปกติมันก็มักจะเป็นเรื่องพวกนี้ ผมก็ได้แต่นั่งฟัง
กลุ่มอื่นๆในห้อง มันก็ไม่เข้ากับผมอีกอยู่ดี กลุ่มผู้หญิงก็คุยกันแต่เรื่องเครื่องสำอางค์ เรื่องผู้ชาย เรื่องกิน เรื่องเที่ยว ก็คุยกับเค้าไม่รู้เรื่องอีก
เวลาว่างๆ ไม่มีครูเข้าสอน หรือคาบว่าง ผมก็มักจะต้องนั่งอยู่ที่โต๊ะ วาดรูป อ่านหนังสือ อะไรของผมไปคนเดียว เพื่อนก็แยกย้ายกันไปเล่นเกม ไปดูบอล
เวลาผมถาม หรือคุยอะไรในไลน์ห้องก็ไม่มีคนตอบผม ผมมาต่อใครก็จบการสนทนาที่ผมตลอด เหมือนเพื่อนไม่ค่อยสนิทกับผมด้วยเลย ทั้งๆที่ปกติก็คุยกับเพื่อนไปทั่ว
หลายๆเรื่องที่เล่าไปมันทำให้ผมรู้สึกว่าผมไม่ค่อยจะมีเพื่อนเลย ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมจะมาเล่าลงในนี้ทำไม เอาเป็นว่าใครมีประสบการณ์แบบนี้ช่วยมาแลกเปลี่ยนหน่อยว่าผ่านมันไปได้ยังไง ขอบคุณครับ
รู้สึกเหมือนไม่มีเพื่อนเลย
เริ่มจากไม่ค่อยชอบคุยกับเพื่อนหรือเด็กๆ ชอบคุยกับผู้ใหญ่มากกว่า เวลาพูดคุยอะไรก็ไม่ค่อยจะมีมุกหรืออะไร คุยกับเพื่อนก็ต่อเป็นเรื่องไม่ค่อยได้ คุยได้แค่ 2-3 ประโยค แค่เรื่องงาน เวลาทำงานกลุ่ม งานห้องก็ทำหน้าที่เหมือนเป็นคนคุมงาน คอยตามงานคนนู้นคนนี้ ถ้างานคนอื่นไม่เสร็จ เราก็ทำงานเราไม่ได้ จนรู้สึกเหมือนเพื่อนจะไม่ค่อยชอบ เพราะจู้จี้จุกจิก
กลุ่มที่สนิทด้วย ก็คือกลุ่มผู้ชายในห้อง มีอยู่ 6-7 คน หลายๆไลฟ์สไตล์ก็ไปด้วยกันไม่ได้ เพื่อนในกลุ่มชอบเล่นเกมมาก แต่ผมไม่เล่น เพื่อนดูฟุตบอล แต่ผมไม่ดู ผมวาดรูป ผมอ่านหนังสือ เพื่อนจะเข้าวิศวะ/หมอ แต่ผมจะเข้าสถาปัตย์ ดูแล้วเหมือนผมเข้ากับเพื่อนไม่ได้เลย เวลาไปกินข้าว หรือคุยกัน ในกลุ่มก็คุยกันเรื่องเกม เรื่องบอล ผมก็คุยกับเขาไม่รู้เรื่อง ถ้าคุยเรื่องอื่นๆถึงจะได้พูดกับเค้าบ้าง แต่ปกติมันก็มักจะเป็นเรื่องพวกนี้ ผมก็ได้แต่นั่งฟัง
กลุ่มอื่นๆในห้อง มันก็ไม่เข้ากับผมอีกอยู่ดี กลุ่มผู้หญิงก็คุยกันแต่เรื่องเครื่องสำอางค์ เรื่องผู้ชาย เรื่องกิน เรื่องเที่ยว ก็คุยกับเค้าไม่รู้เรื่องอีก
เวลาว่างๆ ไม่มีครูเข้าสอน หรือคาบว่าง ผมก็มักจะต้องนั่งอยู่ที่โต๊ะ วาดรูป อ่านหนังสือ อะไรของผมไปคนเดียว เพื่อนก็แยกย้ายกันไปเล่นเกม ไปดูบอล
เวลาผมถาม หรือคุยอะไรในไลน์ห้องก็ไม่มีคนตอบผม ผมมาต่อใครก็จบการสนทนาที่ผมตลอด เหมือนเพื่อนไม่ค่อยสนิทกับผมด้วยเลย ทั้งๆที่ปกติก็คุยกับเพื่อนไปทั่ว
หลายๆเรื่องที่เล่าไปมันทำให้ผมรู้สึกว่าผมไม่ค่อยจะมีเพื่อนเลย ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมจะมาเล่าลงในนี้ทำไม เอาเป็นว่าใครมีประสบการณ์แบบนี้ช่วยมาแลกเปลี่ยนหน่อยว่าผ่านมันไปได้ยังไง ขอบคุณครับ