ตั้งแต่จำความได้เราค่อนข้างเป็นอีกหนึ่งคนที่มีประสบการณ์เกี่ยวกับสิ่งลี้ลับสูงมากค่ะ เริ่มจากพ่อเคยเล่าให้ฟังว่าตอนเด็กประมาณหัดคลานใหม่ๆ เราตกจากบ้าน ซึ่งบ้านค่อนข้างสูง บ้านสมัยนั้นเป็นบ้านแถบชนบทนะคะเป็นบ้านไม้ยกใต้ถุนสูง แล้วที่บ้านจะมีปล่องตรงพื้นขนาดเด็กลอดได้ เราตกจากตรงนั้นแหละค่ะ พ่อกับแม่ตกใจมาก เลยรีบวิ่งลงบันไดไปดู แต่แม่บอกว่าแม่เห็นคนแก่กำลังอุ้มเราอยู่ และวางเราลงกับพื้น ตอนนั้นเราไม่เป็นอะไรเลย ไม่ร้องไห้ ไม่มีรอยขีดข่วนทั้งที่ตกลงมาจากที่สูง แม่คิดว่าน่าจะเป็นผีบ้านผีเรือนคอยดูแล นี่คือประสบการณ์แรกที่เกิดขึ้นกับตัวเรา
ต่อมาพอเริ่มจำความได้ ตอนนั้นอยู่ประถมค่ะ ตอนนั้นก็อยู่บ้านหลังใหม่ย้ายมาอยู่อีกที่จากบ้านเดิม ยังคงเป็นบ้านไม้เหมือนเดิมแต่ต่างตรงที่ใต้ถุนจะต่ำลงมาหน่อย ตอนนั้นเรายังนอนกับพ่อแม่อยู่ เคยได้ยินมาว่าไม่ควรนอนตรงคานบ้าน แต่ด้วยความที่ยังเด็กก็ไม่ได้สนใจอะไร ก็ชอบนอนตรงคานบ้านตลอด แล้วก็มักจะถูกผีอำตลอด จนกลัวแล้วไม่กล้าหลับ เป็นอย่างนี้อยู่พักนึง จนพ่อต้องย้ายที่นอนให้ใหม่
ประสบการณ์ต่อมายังคงเป็นบ้านหลังเดิม เพียงแต่ตอนนี้อยู่ชั้นม.3 แล้ว มีเหตุการณ์ที่น่าเศร้าเกิดขึ้นกับเรา คือ ลุงที่เราเคารพเหมือนพ่อ และลุงก็รักเราเหมือนลูก ลุงคนนี้ไม่ใช่ญาติ แต่เป็นเพื่อนของพ่อที่สนิทกันมาก ลุงได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถจักยานยนต์ในช่วงฤดูหนาว เรื่องมีอยู่ว่าช่วงประมาณตีสามของวันที่ลุงเสียชีวิต เราสะดุ้งตื่นเพราะเราได้ยินเสียงคนเดินที่หลังบ้าน ที่ได้ยินเพราะเป็นบ้านไม้ เวลาย่ำเท้าลงไปจะได้ยินไม้ดังนะคะ เราก็รีบตื่นขึ้นทันทีเพราะคิดว่าแม่ตื่นไปทำกับข้าวแล้ว ปกติเราจะตื่นพร้อมแม่ตลอด พอลุกขึ้นไปดูหลังบ้านก็ไม่เจอใคร ตอนนั้นมืดมากเลยกลับห้องมาดูเวลา ปรากฏว่าตอนนั้นตีสาม ไม่ได้คิดอะไร คิดแค่ว่าหูแว่ว ตอนเช้าก็ไปโรงเรียนตามปกติ แต่พอช่วงสายๆญาติของลุงก็มารับลูกสาว (ลูกติดภรรยา) ที่โรงเรียน ซึ่งก็เป็นรุ่นพี่ของเราเอง แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร จนกลับบ้านตอนเย็นแม่ก็เล่าให้ฟังว่าลุงเสียแล้ว ตอนนั้นขนลุกเลยค่ะ เราเริ่มคิดว่าคงเป็นลุงแน่ๆที่มาหาตอนตีสาม คนที่ไปพบศพคือลุงที่เป็นสามีของป้าเราเอง ตอนเช้าแกไปธุระในเมือง เลยเห็นว่าข้างทางลงไปมีรถนอนอยู่ เลยลงไปดูถึงได้รู้ว่าลุงเสียแล้ว ลุงทำงานเป็นพนักงานกรมทางหลวง วันที่เสียเป็นช่วงสิ้นปี ทางกรมทางหลวงเลยจัดงานกินเลี้ยงกัน แต่ลุงไม่ได้กินมากเพราะต้องรีบมาดูลูกชายและภรรยาที่ไม่ค่อยสบายที่บ้าน แต่มาไม่ถึงบ้านเพราะประสบอุบัติเหตุเสียก่อน (นี่คืดคำบอกเล่าจากเพื่อนที่ทำงานกรมทางหลวงด้วยกันนะคะ)
เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ ประสบการณ์ของเรามีเยอะมาก จะพยายามเรียบเรียงตั้งแต่เด็กจนโตนะคะ
ประสบการณ์เกี่ยวกับสิ่งลี้ลับตั้งแต่จำความได้จนถึงปัจจุบัน
ต่อมาพอเริ่มจำความได้ ตอนนั้นอยู่ประถมค่ะ ตอนนั้นก็อยู่บ้านหลังใหม่ย้ายมาอยู่อีกที่จากบ้านเดิม ยังคงเป็นบ้านไม้เหมือนเดิมแต่ต่างตรงที่ใต้ถุนจะต่ำลงมาหน่อย ตอนนั้นเรายังนอนกับพ่อแม่อยู่ เคยได้ยินมาว่าไม่ควรนอนตรงคานบ้าน แต่ด้วยความที่ยังเด็กก็ไม่ได้สนใจอะไร ก็ชอบนอนตรงคานบ้านตลอด แล้วก็มักจะถูกผีอำตลอด จนกลัวแล้วไม่กล้าหลับ เป็นอย่างนี้อยู่พักนึง จนพ่อต้องย้ายที่นอนให้ใหม่
ประสบการณ์ต่อมายังคงเป็นบ้านหลังเดิม เพียงแต่ตอนนี้อยู่ชั้นม.3 แล้ว มีเหตุการณ์ที่น่าเศร้าเกิดขึ้นกับเรา คือ ลุงที่เราเคารพเหมือนพ่อ และลุงก็รักเราเหมือนลูก ลุงคนนี้ไม่ใช่ญาติ แต่เป็นเพื่อนของพ่อที่สนิทกันมาก ลุงได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถจักยานยนต์ในช่วงฤดูหนาว เรื่องมีอยู่ว่าช่วงประมาณตีสามของวันที่ลุงเสียชีวิต เราสะดุ้งตื่นเพราะเราได้ยินเสียงคนเดินที่หลังบ้าน ที่ได้ยินเพราะเป็นบ้านไม้ เวลาย่ำเท้าลงไปจะได้ยินไม้ดังนะคะ เราก็รีบตื่นขึ้นทันทีเพราะคิดว่าแม่ตื่นไปทำกับข้าวแล้ว ปกติเราจะตื่นพร้อมแม่ตลอด พอลุกขึ้นไปดูหลังบ้านก็ไม่เจอใคร ตอนนั้นมืดมากเลยกลับห้องมาดูเวลา ปรากฏว่าตอนนั้นตีสาม ไม่ได้คิดอะไร คิดแค่ว่าหูแว่ว ตอนเช้าก็ไปโรงเรียนตามปกติ แต่พอช่วงสายๆญาติของลุงก็มารับลูกสาว (ลูกติดภรรยา) ที่โรงเรียน ซึ่งก็เป็นรุ่นพี่ของเราเอง แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร จนกลับบ้านตอนเย็นแม่ก็เล่าให้ฟังว่าลุงเสียแล้ว ตอนนั้นขนลุกเลยค่ะ เราเริ่มคิดว่าคงเป็นลุงแน่ๆที่มาหาตอนตีสาม คนที่ไปพบศพคือลุงที่เป็นสามีของป้าเราเอง ตอนเช้าแกไปธุระในเมือง เลยเห็นว่าข้างทางลงไปมีรถนอนอยู่ เลยลงไปดูถึงได้รู้ว่าลุงเสียแล้ว ลุงทำงานเป็นพนักงานกรมทางหลวง วันที่เสียเป็นช่วงสิ้นปี ทางกรมทางหลวงเลยจัดงานกินเลี้ยงกัน แต่ลุงไม่ได้กินมากเพราะต้องรีบมาดูลูกชายและภรรยาที่ไม่ค่อยสบายที่บ้าน แต่มาไม่ถึงบ้านเพราะประสบอุบัติเหตุเสียก่อน (นี่คืดคำบอกเล่าจากเพื่อนที่ทำงานกรมทางหลวงด้วยกันนะคะ)
เดี๋ยวมาเล่าต่อนะคะ ประสบการณ์ของเรามีเยอะมาก จะพยายามเรียบเรียงตั้งแต่เด็กจนโตนะคะ