การรอคอย

"การรอคอย" ตอนม.ปลายฉันเคยตั้งคำถามกับเพื่อน ๆ ที่อกหักแล้วมาปรึกษาฉันว่า "ถ้ารักแล้วทุกข์ รักทำไม ถ้าอยู่แล้วเสียใจ เลิก ๆ ไปดีกว่ามั้ย" เพื่อนจะตอบว่า "เธอไม่เข้าใจหรอกเธอยังไม่เคยรักใครนิ" ใช่!! ฉันไม่เข้าใจเพราะฉันมองว่าอายุแค่นี้ จะรู้จักความรักได้ยังไง มันต้องรู้สึกแบบไหนถึงเรียกว่ารัก จากนั้นมาฉันก็มีแฟนแต่ทุกคนก็เลิกลา ไม่สวย ส่วนหนึ่งมาจากความอยากเอาชนะหลาย ๆ อย่าง ฉันขอยอมรับเลยว่า ฉันคิดว่าตัวเองเก่ง เรียนเก่ง, สวย, หมั่นใจ, และคำพูดคำจะฉะฉาน ฉันสามารถดำเนินงาน และบริหารงานได้อย่างดี แต่เชื่อฉันเถอะผู้ชายไม่ชอบผู้หญิงเก่งกว่า ยิ่งเป็นคนที่มีอีโก้พอตัวแล้วยิ่งควบคุมลำบาก ไม่ค่อยมีผู้ชายเข้าใกล้ฉันมาตั้งแต่สมัยสาว ๆ แล้ว เมื่อก่อนฉันก็สงสัยว่าทำไม ทั่ง ๆ ที่ก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไร แต่พอมารู้ทีหลังว่า พวกเขามองว่าดูเก่งเกินไป เข้าใกล้อยาก แถมดูไม่พึ่งผู้ชาย ใช่ฉันเป็นแบบนั้น ฉันชอบทำอะไรด้วยตัวเอง ฉันมองว่า "ถ้าผู้ชายทำได้...ฉันก็ทำได้" ส่วนคนที่เป็นแฟนฉันส่วนใหญ่ ไม่รวย ก็มีดีอาจจะยอมให้ฉันมีอำนาจเหนือเขา หรือเปย์ได้ ไม่ว่ามันจะเป็นผลประโยชน์แบบไหน ฉันเรียนรู้ความว่า "รัก" จากพวกเค้า ซึ้งพูดตามตรง "มันหลอกลวง" มันทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด "ฉันหลอกตัวเองว่ารักเขา ดูแลเขา แถมยังดูแลยัฃกะแม่ดูแลลูก" แล้วคุณก็ได้คำจากลาที่ว่า "คุณดีเกินไป" ฉันเข้าใจคำนี้ดีเลย แต่ฉันไม่เคยเสียใจเลยที่พวกนั้นทิ้งฉัน เพราะฉัน ไม่ได้รู้สึกว่ารักพวกเขาจริง ๆ เลย ฉันแค่เล่นเกมส์ จบคือจบ หลังจากนั้น 1 ปีกว่า ๆ ฉันเจอผู้ชายคนหนึ่ง และเขาคือคนที่ฉันเข้าใจคำว่ารักแบบจริง ๆ เขาเป็นเพื่อนสมัยประถม เราคบกันตอนอายุ 23 แล้วละ คบกันได้ 1 ปีเขาก็โดนจับ ข้อหาก็ครอบครองเพื่อจำหน่าย วันแรกที่โดนจับฉันมึนเลย เพราะเขาปิดฉันมาตลอดทั้ง ๆ ที่คิดว่าเป็นเพื่อน เป็นคนรักที่คุยกันได้ทุกเรื่อง แต่จริง ๆ แล้วเขามองฉันเป็นคนในครอบครัว เขาบอกว่าถ้าบอกฉันต้องห้าม ก็จริงเพราะคงไม่มีใครอยากเห็นคนที่ตัวเองรักต้องทำอะไรแบบนั้น แต่ไม่พูดเลยยังดีกว่าโกหก ฉันใช้สติและความรู้ที่เรียนมา เรียบเรียงเหตุการณ์และหาความจริงให้ชัดเจน!! เมื่อชัดเจนฉันจึงตัดสินใจว่าอืม!! งั้นคุณติดไปเลย ตามที่ศาลตัดสิน ฉันจะดูเเลคุณเอง แล้วนับแต่วันนั้นฉันก็ไปหาเขาทุกอาทิตย์ ไม่เคยขาดเลย ทั่งห่วง ทั่งกลัวว่าจะรอ หลายคนบอกว่า ฉันควรเริ่มต้นใหม่ ควรหาสิ่งที่ดี แต่ฉันทำไม่ได้ ฉันทิ้งเขาไม่ได้ ไม่ว่าเขาจะเลวในสายตาใคร แต่เขามีส่วนดีที่ฉันรู้ด้วยตัวเอง ในดีมีเสีย ในเสียมีดี เพื่อนที่เป็นตำรวจก็บอกฉันว่า แกให้อภัยเขาอะดี! แต่มันจะดีแน่เหรอ  มันอาจะดีหรือไม่ดีฉันไม่รู้ แต่ที่รู้คือเขาคืออีกชีวิต คือครอบครัว คือเพื่อน คือคนรัก เป็นทุกอย่าง