เคยรู้สึกว่าพ่อแม่รักลูกไม่เท่ากันมั้ยคะU-U??

เป็นลูกคนเล็กสุดค่ะ แต่รู้สึกว่าชีวิตมันไม่มีอะไรที่คือกำลังใจเลย (จะเรียกร้องความสนใจ-เห็นใจ ก็ไม่เชิงค่ะTT)
มีแฝดพี่ค่ะ ไม่ได้จะเข้าทางตัวเองนะคะ แฝดพี่การเรียนอยู่ในระดีบดีค่ะ ประมาณ 3.47 ได้ที่1ของห้องค่ะ พี่อยู่2/3 ส่วนตัวเราอยู่2/1เกรดอยู่ในระดับ3.93 แต่ได้ที่4ค่ะ พ่อแม่รู้สึกยินดีและยกย่องมาก ประกาศทั้งโลก(เล่นใหญ่)ให้รู้ว่าลูกแฝดพี่สอบได้ที่1ของห้อง พร้อมสั่งหมูกระทะฉลอง ตรงกันข้ามค่ะ ตอนสอบเช้าห้อง1ได้ เกรดพุ่งขึ้น มีแต่คำด่าว่า เราสู้อีก3คนไม่ได้(คืออัลล้ายยยยยQwQ) ตอนนั้นรู้สึกจุกค่ะ เพราะเห็นพี่ได้เกรด3.47แล้วพ่อแม่ดีใจ ไอ้เราก็นึกว่าจะได้ทัวร์คอนExoซะอีก แต่กลับได้คำด่าและความหวัง ทุกอย่างทิ้งไว้ที่หนู ชีวิตบัดซบมากค่ะ =_= เหมือนไปสารภาพรักลีจงซอกแล้วเค้าเมินต่อหน้าสาธารณชนค่ะ (เล่นได้อีก) บางคน อาจจะมองว่าเรื่องแค่นี้เอง แต่หนูกลับรู้สึกเจ็บค่ะ เอาตรงๆไม่ได้อิจฉาค่ะ เพราะว่าหนูก็รักพี่เค้า เพราะเราก็มัวามทรงจำดีดีต่อกัน แค่ไม่เข้าใจพ่อแม่ ซึ่งมีหลายเหตุการณ์มากๆที่ยังเล่ามาไม่หมด ขอคำปรึกษาหน่อยนะคะYY ต้องเก่งกว่านี้รึว่ายังไง ถึงจะได้รับความยินยอมจากพ่อแม่ค่ะ