มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญรึป่าวคะ? ที่เวลาเรารักใคร ชอบใคร ต้องมีเหตุให้ได้ อยู่ไกล / จากกัน ตลอด

กระทู้คำถาม
สวัสดีค่ะ

บางทีก็สงสัยนะคะ ว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ ช่วงของชีวิต หรือ กรรม ที่เวลาเรารู้สึกดีกับใคร สุดท้ายต้องเหตุให้แยกจากกัน (แค่อยู่กันคนละที่นะคะ) เจอกันยาก

ถ้าเริ่มเห็นชัดเจนก็ตั้งแต่ช่วง ม.ปลาย ค่ะ
อาจจะเป็นเพราะว่ากว่าจะรู้สึกดีกับใครซักคน มันต้องใช้เวลา

- ตอนย้ายไปโรงเรียนใหม่ ก็ชอบรุ่นพี่ ซึ่งเป็นรุ่นพี่ปีสุดท้าย กว่าจะได้คุยกันก็ลอยกระทง (ยังจำได้) สุดท้ายพี่เค้าก็เรียนจบ ก็แยกย้ายกันไป ห่างๆ กันไป...
- พอต่อมา ก็กลายเป็นเพื่อนห้องเดียวกัน อยู่ห้องเดียวกันมา 3 ปี ไม่เคยคิดอะไร จนใกล้จบ ม.6 อีก...สุดท้ายพอเริ่มจะจริงจัง ต่างคนก็ต่างไปเรียนต่อ
- มีโอกาสได้ไปต่างประเทศ ก็มีแฟนเป็นชาวต่างชาติ คบกันได้ 7 เดือน ต่างคนก็ต่างกลับประเทศของตัวเอง และก็คุยกันต่อได้อีกไม่เท่าไหร่ ก็เลิกกัน
- และคนล่าสุด ไปต่างประเทศอีกรอบนึง ก็เจอชาวต่างชาติอีกคน คบกันได้ 5 เดือน เราก็ต้องกลับบ้าน เจอครั้งล่าสุดเมื่อเดือนมกราคม เค้าบินมาหา -- ยังคบกับคนนี้อยู่ค่ะ เราอยากไปเจอเค้าแต่ไม่รู้จะมีโอกาสมั้ย

คือปกติก็ไม่ได้คิดอะไรมากมาย คิดว่ามันคงเป็นช่วงเวลาของชีวิต
แต่บางทีก็คิด เฮ้ย เราไปทำกรรมกับใครไว้รึป่าวเนี่ย -- ระหว่างที่เรียนมหาลัย ช่วงที่มีเวลาเยอะๆ ก็ไม่ได้มีใครคุยด้วยเลย (เป็นคนชอบคนยาก/รักคนยาก) มันเลยเศร้าทุกครั้ง ที่เวลารักใคร ชอบใคร สุดท้ายก็ต้องมีเหตุให้ห่างกัน

อีกอย่าง...คือ ช่วงเวลาสำคัญจะอยู่ภายใน 7 เดือน

มันเป็นแค่ช่วงเวลาของชีวิต หรือ จริงๆ แล้วมันเป็นกรรมของเราคะ?
หรือ เรางมงาย จริงๆ มันก็ไม่มีอะไรหรอก เราแค่ต้องใช้ความพยายาม ... มีใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้บ้างมั้ยคะ?


[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่