เรื่องของเรื่อง เรามาทำงานคะ แล้วทีนี้ เราย้ายไปบ่อย ๆ ไม่เคยอยู่ที่เดิมเกินสองเดือน แต่ตรงนี้เหมือนจะยาวนาน แล้วเราโอเคกับสถานที่นี้มากนะคะ ชอบ มันใกล้เมือง ใกล้ที่ซื้อของ ใกล้สนามบิน เพื่ออยากไปเที่ยวไหนง่าย เราพอใจคะ แต่แย่ตรงที่คน
เราอยู่กับเพื่อนร่วมงาน ย้ำว่าแค่สองคนนะคะ สองคนเท่านั้น แล้ว ปกติเราก็ไม่มีปัญหาอะไรมาก เพราะเราเน้นเงียบ ไม่พูด แต่เขาอะ ชอบพูด แต่เราไม่ชอบฟัง เราชอบอ่านนิยาย ของเราไปเรื่อย ดูรูป ฟังยูทูป ไม่สนใจคุยอะ เพราะเราไม่อยากคุย คือ คุยแต่ครั้งเรารำคาญอะ บ่นแต่เรื่องเดิม ๆ เรื่องงานไม่มี พองานมีก็บ่นงานเยอะ พูดเรื่องธรรมะให้เราฟัง ซึ่งเอาจากใจเรามันค้านเรามาก บางทีเอาเรื่องแก้กรรมมาคุยกับเรา เราอยากสวน เข้าใจไหมว่ากรรมคืออะไรอะ บอกตรง ๆ รำคาญมาก แต่ไม่อยากพูดคะเพราะรู้ว่าตัวเองปากจัด
แต่เขาก็เหมือนไม่พอใจเรานะ เอาเราไปพูดกับรีเซฟชั่นว่าเนี่ย เราอะไม่ยอมคุยกับเขาเลย วันๆ ดูแต่เมะ ดูแต่หนัง อ่านแต่นิยาย เขียนนิยายบ้า ๆ จนรีเขามาถามเรา ยูเป็นไรกันหรือเปล่าทำไมไม่คุย คือตลกอะ เราแบบ แบบนี้ก็ได้หรอ บางทีเอาเราไปพูดว่า เราบ้าอนิเมะมากดูแล้วเขิลเกิน เราก็เอ้า
ไรอีกเนี่ย แต่อันนั้นก็ไม่แคร์นะ
แต่เรื่อง ทำงานงี้ ชอบทำเกินเวลา มาสาย เราเคยพูดครั้งหนึ่ง ดันบอกพี่สงสารเขา อยากให้เขาสบาย เลยทำเลต เราก็บอก ไม่ได้นะพี่ พี่ทำแบบนี้เจ้านายรู้เท่ากับเราต้องทำตามเขาดิ เลิกงานก็ต้องเป็นเวลาดิ ไม่ใช่ทำแบบนี้ ไม่ถูกต้องนะ กลายเป็นเราผิด เขาบอก ถ้าเจ้านายบังคับเดี่ยวพี่ช่วยพูดกับเจ้านายว่าเธอเหนื่อยทำไม่ไหว โห๊ย บอกจากใจนี่แบบ คุยกับคนปะวะคะ ทำไมกลายเป็นเราผิดไปเลย หรือเราผิดจริงคะ
เรื่องของกินอีก เราซื้ออะไรมาไว้ในตู้เย็นไม่ได้เลยนะ เขาจะแบบ มันเต็ม ตู้เต็ม ทั้งที่มีแต่ของเขาอะจนเราทนไม่ไหว เราบอกให้เขาเก็บ กลายเป็นเราผิด เขาไม่พอใจเอาเราไปพูดกับคนอื่น แล้วเพื่อนเรามาเล่า เราเลยบอกฉันไม่สน แล้วเราไปถามพี่เขาเลย พี่ไม่พอใจหรอ ที่นี่พูดอะ ทำไมไม่บอก แล้วพี่ลองเปิดตู้นะ มีแต่ของพี่ปะ ทั้งหมดอะไหนของหนู มันแบบ เห้อ
ทุกวันนี้เรานี่เบื่อไปเลย เราควรนิ่งต่อไปไหม หรือพูดบ้างตามสถานการณ์ บอกจากใจ เราเบื่ออะ บางวันอุตส่าออกไปหาไรทำ จะได้ไม่เครียด กลับมาเจอ นี่แบบ อยากยันหน้าอะ ขออภัยถ้ารุนแรงไปนะคะ แต่จริงๆๆนะ พอเล่าให้เพื่อนฟัง มีการเทศน์เรากลับ ปล่อยวาง โอเค ปล่อยวาง ทำได้จะพยามทำ แต่เจอทุกวันอะ มันไม่โอเคไง ขนาดไม่คุยด้วยแล้วนะ ซื้อหูฟังอันใหญ่แบบลงทุนอะ เอามาอุดหูตลอด ยังบอกให้เราเอาออก บางทีคุยกับแม่ บอกให้เราวาง แล้วคุยกับนาง บ้าปะละ
เราบ่นลงเฟส จนเพื่อนแบบ ทำไมเธอขี้บ่น เราเคยบ่นกับเพื่อนจนเกรงใจเพื่อนอะ เราพยามแล้วนะคะ พยามแล้วจริง ๆ แต่ มันรู้สึกไม่ไหวอะ
ถ้ามาอยู่ต่างประเทศ แล้วจำเป็นต้องอยู่กับคน แบบ เห็นแก่ตัวได้ไหม จะทำไงกันคะ
เราอยู่กับเพื่อนร่วมงาน ย้ำว่าแค่สองคนนะคะ สองคนเท่านั้น แล้ว ปกติเราก็ไม่มีปัญหาอะไรมาก เพราะเราเน้นเงียบ ไม่พูด แต่เขาอะ ชอบพูด แต่เราไม่ชอบฟัง เราชอบอ่านนิยาย ของเราไปเรื่อย ดูรูป ฟังยูทูป ไม่สนใจคุยอะ เพราะเราไม่อยากคุย คือ คุยแต่ครั้งเรารำคาญอะ บ่นแต่เรื่องเดิม ๆ เรื่องงานไม่มี พองานมีก็บ่นงานเยอะ พูดเรื่องธรรมะให้เราฟัง ซึ่งเอาจากใจเรามันค้านเรามาก บางทีเอาเรื่องแก้กรรมมาคุยกับเรา เราอยากสวน เข้าใจไหมว่ากรรมคืออะไรอะ บอกตรง ๆ รำคาญมาก แต่ไม่อยากพูดคะเพราะรู้ว่าตัวเองปากจัด
แต่เขาก็เหมือนไม่พอใจเรานะ เอาเราไปพูดกับรีเซฟชั่นว่าเนี่ย เราอะไม่ยอมคุยกับเขาเลย วันๆ ดูแต่เมะ ดูแต่หนัง อ่านแต่นิยาย เขียนนิยายบ้า ๆ จนรีเขามาถามเรา ยูเป็นไรกันหรือเปล่าทำไมไม่คุย คือตลกอะ เราแบบ แบบนี้ก็ได้หรอ บางทีเอาเราไปพูดว่า เราบ้าอนิเมะมากดูแล้วเขิลเกิน เราก็เอ้า
แต่เรื่อง ทำงานงี้ ชอบทำเกินเวลา มาสาย เราเคยพูดครั้งหนึ่ง ดันบอกพี่สงสารเขา อยากให้เขาสบาย เลยทำเลต เราก็บอก ไม่ได้นะพี่ พี่ทำแบบนี้เจ้านายรู้เท่ากับเราต้องทำตามเขาดิ เลิกงานก็ต้องเป็นเวลาดิ ไม่ใช่ทำแบบนี้ ไม่ถูกต้องนะ กลายเป็นเราผิด เขาบอก ถ้าเจ้านายบังคับเดี่ยวพี่ช่วยพูดกับเจ้านายว่าเธอเหนื่อยทำไม่ไหว โห๊ย บอกจากใจนี่แบบ คุยกับคนปะวะคะ ทำไมกลายเป็นเราผิดไปเลย หรือเราผิดจริงคะ
เรื่องของกินอีก เราซื้ออะไรมาไว้ในตู้เย็นไม่ได้เลยนะ เขาจะแบบ มันเต็ม ตู้เต็ม ทั้งที่มีแต่ของเขาอะจนเราทนไม่ไหว เราบอกให้เขาเก็บ กลายเป็นเราผิด เขาไม่พอใจเอาเราไปพูดกับคนอื่น แล้วเพื่อนเรามาเล่า เราเลยบอกฉันไม่สน แล้วเราไปถามพี่เขาเลย พี่ไม่พอใจหรอ ที่นี่พูดอะ ทำไมไม่บอก แล้วพี่ลองเปิดตู้นะ มีแต่ของพี่ปะ ทั้งหมดอะไหนของหนู มันแบบ เห้อ
ทุกวันนี้เรานี่เบื่อไปเลย เราควรนิ่งต่อไปไหม หรือพูดบ้างตามสถานการณ์ บอกจากใจ เราเบื่ออะ บางวันอุตส่าออกไปหาไรทำ จะได้ไม่เครียด กลับมาเจอ นี่แบบ อยากยันหน้าอะ ขออภัยถ้ารุนแรงไปนะคะ แต่จริงๆๆนะ พอเล่าให้เพื่อนฟัง มีการเทศน์เรากลับ ปล่อยวาง โอเค ปล่อยวาง ทำได้จะพยามทำ แต่เจอทุกวันอะ มันไม่โอเคไง ขนาดไม่คุยด้วยแล้วนะ ซื้อหูฟังอันใหญ่แบบลงทุนอะ เอามาอุดหูตลอด ยังบอกให้เราเอาออก บางทีคุยกับแม่ บอกให้เราวาง แล้วคุยกับนาง บ้าปะละ
เราบ่นลงเฟส จนเพื่อนแบบ ทำไมเธอขี้บ่น เราเคยบ่นกับเพื่อนจนเกรงใจเพื่อนอะ เราพยามแล้วนะคะ พยามแล้วจริง ๆ แต่ มันรู้สึกไม่ไหวอะ