อยากเลิกกับแฟนแต่ทำใจไม่ได้

เราคบกับแฟนมา 3 ปีกว่าๆ แฟนเราดีกับเราเกือบทุกอย่างแต่เราไม่ชอบแม่เขา แฟนเราเป็นลูกคนเดียวของเขา แรกๆแม่เขาก็ดีกับเรา แต่ด้วยความที่เขาเป็นคนเยอะ เยอะในทุกๆเรื่อง พูดให้ตัวเองดูดีทุกอย่างทั้งที่ในความเป็นจริงมันสวนทางกัน เราฟังคำพูดเขาในแต่ละครั้งแทบจะหาความจริงไม่ได้ มีครั้งนึงเราทนฟังไม่ได้ในสิ่งที่เขาพูดจนเราแย้งกลับไปว่าให้เขาเลิกโกหกสักที ทำไมไม่เอาความจริงมาพูดจะโกหกใส่คนที่ 3 ทำไม แต่เขาบอกไม่ได้โกหกเราก็โทหาคนที่ 3 ที่ถูกกว่าถึงทันที ถามให้ได้ยินกันไปเลยว่าเรื่องจริงหรือปล่าว สุดท้ายก็ไม่ใช่เรื่องจริงได้ยินกันจะๆไปเลย สุดท้ายเขาก็ไปบอกลูกเขาว่าเรานิสัยไม่ดีเป็นคนสะตอเบอรี่ ว่าเราต่างๆนานา แต่เราก็อดทน เราเรียนจบรับปริญญาจนมาทำงานแล้วและโตพอที่จะฟังออกว่าคำพูดไหนจริงคำพูดไหนโกหก และรับไม่ได้ในหลายๆเรื่องที่ต้องเจอ บอกตรงๆว่าไม่เคยเจอใครแบบนี้ในชีวิต นั้นเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่เราทนไม่ไหวและทำแบบนั้นกับเขา  หลังเราก็เริ่มเฉยๆปล่อยให้เขาพูดไปเอาที่เขาสบายใจ บางครั้งก็ไปด่าว่าเราให้คนอื่นฟังแต่สุดท้ายก็มาขอความช่วยเหลือจากเราอยู่ดี เราก็ช่วยบ้างไม่ช่วยบ้าง ช่วยในเรื่องที่ช่วยได้เท่านั้น จะว่าไปแล้วเราเห็นใจและเข้าข้างเขามาตลอด เราคิดว่าเราโตพอที่จะคุยกันเข้าใจกับผู้ใหญ่วัยนั้นได้แล้ว ทุกครั้งที่คุยกันเราก็พูดดีตลอด แต่ไม่รู้ว่าเขาไปตีความว่ายังไง เขาก็ยังบอกลูกเขาเสมอว่าเราเป็นคนไม่ดีทั้งๆที่เราไม่เคยทำอะไรให้เราไม่ดีเลย บางครั้งส่งข้อความมาขู่เราจนเราบอกแฟนว่าถ้ายังไม่หยุดเราจะด่าแล้วนะ  เรารู้ว่าแฟนก็รำบากใจแต่เขาก็รักเราเข้าข้างเราเสมอ เพราะเขารู้ว่าแม่เขาเป็นคนแบบไหนบอกให้เราอย่าไปใส่ใจ  เราเป็นผู้หญิงก็ไม่อยากมีเรื่องคาใจอยากให้ต่างฝ่ายอยู่กันด้วยดี ไม่ใช่เอาไปพูดลับหลังว่าเราไม่ดีแต่พอดีหน้าแล้วทำดี  แม่แฟนเราเป็นคนแรงมากๆ  แต่เราก็แรงไม่น้อยอยู่เหมือนกัน ถ้าดีมาเราก็ดีกลับ ร้ายมาก็ร้ายกลับไม่มีอะไรมาก และนี่คือเรื่องคร่าวๆของแม่แฟนเรา มาถึงเรื่องของแฟนเราบ้าง ใน 100 % เราคิดว่าเขาดีกับเรามากๆ 70 % เรื่องผู้หญิงอื่นไม่เคยมี ก่อนหน้านี้เขาเคยสัญญากับเราว่าจะไม่ทำสิ่งหนึ่งที่เราไม่ชอบและเรารับไม่ได้  แต่ตอนนี้เขาพยายามจะหาเวลาเพื่อกลับไปทำสิ่งนั้นอีก โดยการโกหกเราว่าเลิกงานช้าบ้างละ จะไปธุระนุ้นนี่บ้างละ ซึ่งเราก็รู้ทันทุกครั้ง แต่เขาไม่ยอมรับถ้าเราไม่มีหลักฐาน จนเราหาหลักฐานได้ และจับติดคาหนังคาเขา  เขาถึงจะยอมรับ เราโกรธและเกลียดมากที่สัญญาแล้วกลับมาทำอีก บ่อยครั้งที่เขาผิดสัญญาผิดนัด ปล่อยให้เรารอเก้อ  เราเข้าใจว่าการที่เราอยู่ด้วยกันทุกวันมันคงทำให้เขาเบื่ออยากออกไปหาเพื่อนบ้าง(ทำไมผู้หญิงไม่เคยเบื่อเลยที่ได้อยู่กับแฟนทุกวัน ไม่เห็นคิดว่าอยากไปหาเพื่อนเลย) แต่ถ้าบอกกันตรงๆไม่โกหก ไปนั้งร้านเหล้าทั้งคืนเราก็ไม่เคยว่า แต่นี้ โกหกอย่างเดียวไม่พอยังไปทำในสิ่งที่เราไม่ชอบอีก  เราแค้นใจมากๆ คิดมากทุกๆคืน อยากหนีไปให้ไกลโดยที่ไม่บอกอะไร อยากหายไปจากชีวิตเขาโดยที่ไม่บอกลา อยากให้เขาเจ็บเหมือนที่เขาทำเราเจ็บใจอยู่แบบนี้ แต่เราก็ยังใจเด็ดไม่พอที่จะทิ้งเขาไป ทั้งด้วยรักและผูกพันเพราะเราอยู่ด้วยกันทุกวัน  เราจะทำยังไงกับชีวิตที่แสนจะสับสนนี้ดี  ถ้าเพื่อนๆเป็นเราจะทำยังไงกันคะ