สวัสดีทุกคน เราพึ่งสมัครพันทิปมา ผิดพลาดตรงไหนขออภัยด้วยนะ
เรื่องที่เราอยากจะมาเราให้ฟังและอยากได้ความคิกเห็นจากเพื่อนๆ
😀😀เกริ่นก่อนเลย คือเรากับเพื่อนคนนี้รู้จักกันมา4ปีแล้ว เราเรียนด้วยกันห้องเดียวกันมา เราเอาเข้ามาอยู่กับเราตั้งแต่ยังเรียนม.5 แม่ของเขาเสีย พ่อของเขาก็ไม่รับผิดชอบ พี่ของเขาก็มีครอบครัวกันหมด เราสงสารเขาเลยให้มาอยู่กับเรา แม่เราเลี้ยงเหมือนกัน เรามีพี่ด้วยนะ แม่เราต้องเลี้ยงคน3คน ส่งให้เรียน
เขาเรื่องเลยละกัน....
เราอยู่กับเพื่อนคนนี้มาหลายปี เราต่างคนต่างรู้นิสัยของกันและกัน ไปไหนไปด้วยกัน แต่ท้าแท้ของเขาก็เริ่มออกมาให้เราเห็นตอนอยู่เทอมสุดท้าย คือบ้านเราก็ไม่ได้รวย พ่อแม่ไม่ได้ทำงานมีเงินเดือนแต่บ้านเราทำสวน ได้เงินจากค่าปาล์ม ยาง เขามาอยู่กับเราแม่ก็ให้ช่วยงานในสวนในบ้านบ้าง แต่หลังๆมาพอไม่มีงานทำเขาก็จะอยู่กับมือถือ คือแม่เราซื้อโทรสัพให้เพื่อนเราด้วย แล้วพอมีงานให้ทำเพื่อนเราก็จะแสดงกิริยาที่ไม่น่าทำ คือทำหน้าไม่พอใจ เวลาพ่อแม่เราเรียกก็ไม่ขานกลับ ห้องถ้าเราไม่บอกให้เก็บบ้างก็ไม่ทำ แล้วเวลาผู้ใหญ่เขาคุยกันเพื่อนเราก็จะนั่งมอง พ่อเราไม่ชอบเราก็เตือนแล้วแต่ก็ได้ไม่กี่วัน จนเรียนจบม.ปลายเราเลยตัดสินใจเรียกเพื่อนมานั่งคุย สรุปเหมือนเราคุยกับตัวเองคือเพื่อนเราก่อนั่งฟังอย่างเดียวคือเราก็บอกเพื่อนว่าถ้าอะไรที่เราพูดไปไม่เป็นความจริงก็ให้บอก แต่เขาก็เงียบสรุปเขาตัดสินใจกลับไปอยู่กับน้า เพื่อนเราก็โทรมาเล่าว่าคิดถึงกับข้าวบ้านเรา คือเพื่อนเราไปอยู่กับน้าก็ต้องทำงานหาเงินเอง จะกินอะไรก็ไม่ได้กิน จนเราได้เรียนมหาลัยเขาก็กลับเข้ามาในครอบครัวเราอีก ตอนแรกเราก็คิดว่านิสัยจะเปลี่ยนไปทางที่ดีกว่าเดิมสรุปคือ เหมือนเดิม เพิ่มเติมแรงกว่าเดิม คือเขาอยู่หอกับเรา หอเราเดือนละ4พันกว่า แม่เราจ่ายคนเดียว หอพี่เราก็4พันกว่า แล้วตอนที่กลับมาก็บอกเราว่สจะช่วยแม่เราเรื่องเงินจะหางานทำ สุดท้ายก็ไม่ ถ้าเราไม่เปิดหางาน บอกงาน เพื่อนเราก็ไม่คิดจะหา คือเล่นแต่เกม เล่นเฟช เพื่อนเราได้โทรสัพใหม่ด้วยนะ เครื่องเดิมพัง ญาติเราเขาก็ให้ แล้วเวลาที่อยู่กับเราเขาก็จะเป็นอีกคน เปนแบบพูดดี แต่เวลาเราทำอะไร ก็ตะมอง เล่นโทรสับยังจ้องเลย แล้วก็คอยถามว่าคุยกับแฟนหรอ คือเราไม่เข้าใจว่าอยากรู้ไปทำไม เราต้องรายงานทุกเรื่องที่เราทำหรอ เราก็พยายามที่จะไม่สนใจตรงนี้นะ แต่เวลาเพื่อนเราทำอะไร เล่นโทรสับ เราไม่เคยไปมองไปจ้อง แต่พอไปมหาลัยก็จะเป็นไปอีกแบบ เพื่อนเรารุ่นพี่เราที่เรารู้จัก นางก็จะทำตีสนิท ทำตลก ทำให้ตัวเองเด่นจนเรารู้สึกว่าต้องทำขนาดนี้เลยหรอ คือเวลาเพื่อนเราหรือรุ่นพี่เราคุยกับเราถามเรา นางก็จะแย่งเราพูด คือพูดแทรกขณะที่เราพูดอยู่ แล้วพูดดังด้วยนะ พอกลับมาห้องก็จะมาคุยโอ้อวดว่าอย่างโน่นอย่างนี้ คือเราก็ไปด้วยกันจะมาพูดทำไม คือพูดซ้ำๆไปเรื่อยๆแปปๆก็พูดเรื่องเดิมอีกแต่เราก็ทำเปนพยักหน้าไป แต่ทุกครั้งที่ไปมหาลัยจะเจอเพื่อนเราหรือรุ่นพี่เรานางก็จะต้องทำตัวเด่นแล้ว แบบแกล้งสดุดคนอะไรสดุดบ่อยจังแรกๆตอนอยู่ด้วยกันเราก็คิดว่าสดุดจริงแต่มันบ่อยไปจนเราเห็นว่าเวลาเราคุยกับพ่อแม่ นางก็ทำสดุด คุยกะใครก่อจะสดุด คืออะไร ทำทำไม ชอบพูดแบบตลก ในเวลาที่เราคุยกับคนอื่น แล้วเวลาอยู่กับเพื่อนเรา นางก็ทำแบบหลอกว่าเราบ้าง แบบเราช่วยจับประตูให้ แล้วพอของเราเราให้จับให้บ้างนางก็พูดว่าอะไรไม่รุคนจะไปใส่ผ้า เพิ่งอาบน้ำมา รีบอาบหน่อย อะไรแบบนี้แต่ตอนเราจับให้ทำไมเราไม่บ่น คือมันหลายเรื่องมาก จะให้เล่าหมดคงเยอะอ่ะ แล้วทุกวันนี้บ้านเราก็แย่ เศรษฐกิจไม่ได้ ยางลง ปาล์มน้อย แม่เรามีหนี้สินเยอะแยะแล้วต้องมาส่งเด็กอีก3คน แม่เราชอบเครียดเพราะรายจ่ายเยอะ รายรับก็ไม่ค่อยมี เราสงสารแม่กับพ่อเราเราพยายามหางานทำแต่เราเรียนครูไงจะไปทำงานนอกมันก็ลำบากเรามีเรียนทุกวัน เราเลยหางานที่รับมาทำที่ห้องได้พอเราบอกเพื่อนเราเพื่อนเราก็ไม่สนใจไม่มีความเห็นใดๆ ฟังอย่างเดียว เราเลยกะว่าสอบเสร็จจะลองทำดู แต่เพื่อนเราเขาดูไม่ได้สนใจอะไรเลย วันๆ แม่เราส่งเงินให้2พัน ก็ต้องแบ่งกันคนละพัน ความจริงถ้าคนคิดจะช่วยมันต้องพูดอะไรบ้าง แต่นี้รับเงินไปเชยเลย คือแม่เรากับเราเวลามีอะไรจะบอกกันทุกเรื่อง เราสงสารเขา เราจะทำยังไงดี กับเพื่อนเราบางทีเราต้องเก็บอารมสูงมาก พยายามนิ่ง เราไม่โอเคกับการกระทำ นิสัยของเพื่อนคนนี้ แต่เราก็ไม่อยากเสียเพื่อน คือเราคุยกับเขาหลายรอบแล้วทุกๆเรื่อง แต่สุดท้ายก็เหมือนเดิม เราไม่รุจะทำยังไงแล้ว อย่าว่าเราเรื่องเยอะเลยนะแต่ไม่มาเป็นเราไม่เข้าใจความรู้สึกเราหรอก
เราอึดอัดมากเกี่ยวกับเพื่อนเรา เราจะทำยังไงดี
เรื่องที่เราอยากจะมาเราให้ฟังและอยากได้ความคิกเห็นจากเพื่อนๆ
😀😀เกริ่นก่อนเลย คือเรากับเพื่อนคนนี้รู้จักกันมา4ปีแล้ว เราเรียนด้วยกันห้องเดียวกันมา เราเอาเข้ามาอยู่กับเราตั้งแต่ยังเรียนม.5 แม่ของเขาเสีย พ่อของเขาก็ไม่รับผิดชอบ พี่ของเขาก็มีครอบครัวกันหมด เราสงสารเขาเลยให้มาอยู่กับเรา แม่เราเลี้ยงเหมือนกัน เรามีพี่ด้วยนะ แม่เราต้องเลี้ยงคน3คน ส่งให้เรียน
เขาเรื่องเลยละกัน....
เราอยู่กับเพื่อนคนนี้มาหลายปี เราต่างคนต่างรู้นิสัยของกันและกัน ไปไหนไปด้วยกัน แต่ท้าแท้ของเขาก็เริ่มออกมาให้เราเห็นตอนอยู่เทอมสุดท้าย คือบ้านเราก็ไม่ได้รวย พ่อแม่ไม่ได้ทำงานมีเงินเดือนแต่บ้านเราทำสวน ได้เงินจากค่าปาล์ม ยาง เขามาอยู่กับเราแม่ก็ให้ช่วยงานในสวนในบ้านบ้าง แต่หลังๆมาพอไม่มีงานทำเขาก็จะอยู่กับมือถือ คือแม่เราซื้อโทรสัพให้เพื่อนเราด้วย แล้วพอมีงานให้ทำเพื่อนเราก็จะแสดงกิริยาที่ไม่น่าทำ คือทำหน้าไม่พอใจ เวลาพ่อแม่เราเรียกก็ไม่ขานกลับ ห้องถ้าเราไม่บอกให้เก็บบ้างก็ไม่ทำ แล้วเวลาผู้ใหญ่เขาคุยกันเพื่อนเราก็จะนั่งมอง พ่อเราไม่ชอบเราก็เตือนแล้วแต่ก็ได้ไม่กี่วัน จนเรียนจบม.ปลายเราเลยตัดสินใจเรียกเพื่อนมานั่งคุย สรุปเหมือนเราคุยกับตัวเองคือเพื่อนเราก่อนั่งฟังอย่างเดียวคือเราก็บอกเพื่อนว่าถ้าอะไรที่เราพูดไปไม่เป็นความจริงก็ให้บอก แต่เขาก็เงียบสรุปเขาตัดสินใจกลับไปอยู่กับน้า เพื่อนเราก็โทรมาเล่าว่าคิดถึงกับข้าวบ้านเรา คือเพื่อนเราไปอยู่กับน้าก็ต้องทำงานหาเงินเอง จะกินอะไรก็ไม่ได้กิน จนเราได้เรียนมหาลัยเขาก็กลับเข้ามาในครอบครัวเราอีก ตอนแรกเราก็คิดว่านิสัยจะเปลี่ยนไปทางที่ดีกว่าเดิมสรุปคือ เหมือนเดิม เพิ่มเติมแรงกว่าเดิม คือเขาอยู่หอกับเรา หอเราเดือนละ4พันกว่า แม่เราจ่ายคนเดียว หอพี่เราก็4พันกว่า แล้วตอนที่กลับมาก็บอกเราว่สจะช่วยแม่เราเรื่องเงินจะหางานทำ สุดท้ายก็ไม่ ถ้าเราไม่เปิดหางาน บอกงาน เพื่อนเราก็ไม่คิดจะหา คือเล่นแต่เกม เล่นเฟช เพื่อนเราได้โทรสัพใหม่ด้วยนะ เครื่องเดิมพัง ญาติเราเขาก็ให้ แล้วเวลาที่อยู่กับเราเขาก็จะเป็นอีกคน เปนแบบพูดดี แต่เวลาเราทำอะไร ก็ตะมอง เล่นโทรสับยังจ้องเลย แล้วก็คอยถามว่าคุยกับแฟนหรอ คือเราไม่เข้าใจว่าอยากรู้ไปทำไม เราต้องรายงานทุกเรื่องที่เราทำหรอ เราก็พยายามที่จะไม่สนใจตรงนี้นะ แต่เวลาเพื่อนเราทำอะไร เล่นโทรสับ เราไม่เคยไปมองไปจ้อง แต่พอไปมหาลัยก็จะเป็นไปอีกแบบ เพื่อนเรารุ่นพี่เราที่เรารู้จัก นางก็จะทำตีสนิท ทำตลก ทำให้ตัวเองเด่นจนเรารู้สึกว่าต้องทำขนาดนี้เลยหรอ คือเวลาเพื่อนเราหรือรุ่นพี่เราคุยกับเราถามเรา นางก็จะแย่งเราพูด คือพูดแทรกขณะที่เราพูดอยู่ แล้วพูดดังด้วยนะ พอกลับมาห้องก็จะมาคุยโอ้อวดว่าอย่างโน่นอย่างนี้ คือเราก็ไปด้วยกันจะมาพูดทำไม คือพูดซ้ำๆไปเรื่อยๆแปปๆก็พูดเรื่องเดิมอีกแต่เราก็ทำเปนพยักหน้าไป แต่ทุกครั้งที่ไปมหาลัยจะเจอเพื่อนเราหรือรุ่นพี่เรานางก็จะต้องทำตัวเด่นแล้ว แบบแกล้งสดุดคนอะไรสดุดบ่อยจังแรกๆตอนอยู่ด้วยกันเราก็คิดว่าสดุดจริงแต่มันบ่อยไปจนเราเห็นว่าเวลาเราคุยกับพ่อแม่ นางก็ทำสดุด คุยกะใครก่อจะสดุด คืออะไร ทำทำไม ชอบพูดแบบตลก ในเวลาที่เราคุยกับคนอื่น แล้วเวลาอยู่กับเพื่อนเรา นางก็ทำแบบหลอกว่าเราบ้าง แบบเราช่วยจับประตูให้ แล้วพอของเราเราให้จับให้บ้างนางก็พูดว่าอะไรไม่รุคนจะไปใส่ผ้า เพิ่งอาบน้ำมา รีบอาบหน่อย อะไรแบบนี้แต่ตอนเราจับให้ทำไมเราไม่บ่น คือมันหลายเรื่องมาก จะให้เล่าหมดคงเยอะอ่ะ แล้วทุกวันนี้บ้านเราก็แย่ เศรษฐกิจไม่ได้ ยางลง ปาล์มน้อย แม่เรามีหนี้สินเยอะแยะแล้วต้องมาส่งเด็กอีก3คน แม่เราชอบเครียดเพราะรายจ่ายเยอะ รายรับก็ไม่ค่อยมี เราสงสารแม่กับพ่อเราเราพยายามหางานทำแต่เราเรียนครูไงจะไปทำงานนอกมันก็ลำบากเรามีเรียนทุกวัน เราเลยหางานที่รับมาทำที่ห้องได้พอเราบอกเพื่อนเราเพื่อนเราก็ไม่สนใจไม่มีความเห็นใดๆ ฟังอย่างเดียว เราเลยกะว่าสอบเสร็จจะลองทำดู แต่เพื่อนเราเขาดูไม่ได้สนใจอะไรเลย วันๆ แม่เราส่งเงินให้2พัน ก็ต้องแบ่งกันคนละพัน ความจริงถ้าคนคิดจะช่วยมันต้องพูดอะไรบ้าง แต่นี้รับเงินไปเชยเลย คือแม่เรากับเราเวลามีอะไรจะบอกกันทุกเรื่อง เราสงสารเขา เราจะทำยังไงดี กับเพื่อนเราบางทีเราต้องเก็บอารมสูงมาก พยายามนิ่ง เราไม่โอเคกับการกระทำ นิสัยของเพื่อนคนนี้ แต่เราก็ไม่อยากเสียเพื่อน คือเราคุยกับเขาหลายรอบแล้วทุกๆเรื่อง แต่สุดท้ายก็เหมือนเดิม เราไม่รุจะทำยังไงแล้ว อย่าว่าเราเรื่องเยอะเลยนะแต่ไม่มาเป็นเราไม่เข้าใจความรู้สึกเราหรอก