สวัสดีครับ เพื่อน ๆ

คือผมชอบเพื่อน ผญ คนหนึ่ง

ตั้งแต่สมัยประถมเราเรียนห้องเดียวกันตลอด ม.ต้น. ม.ปลาย จน ตอนนี้ก็อยู่ ปี.3แล้วแต่คนละคณะกัน
ผมกับเธอไปไหนก็ไปด้วยกันแทบตลอด ไปเที่ยว กินข้าว ช๊อปปิ้ง ไปรับ - ไปส่ง เที่ยวที่บ้าน กินข้าวกับพ่อแม่ผมบ้าง พ่อแม่เธอบ้าง
แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกแบบอยากจะได้มาเป็นแฟนนะ แค่แบบ ได้เจอกันทุกวันได้เที่ยว ได้ถ่ายรูป ให้กำลังใจกัน ปรึกษากัน
ได้เห็นเธอมีความสุข ผมก็รู้สึกสบายใจแบบ บอกไม่ถูก ผมก็เคยถามเธอนะว่า ไม่คิดจะหาแฟนบ้างหรอ?
เธอก็ประมาณว่า "อยู่แบบนี้ก็มีความสุขดีแล้ว ฮ่า ฮ่า ๆ" ผมก็คิดว่าความสัมพันธ์ของผมกับเธอ แบบนี้ละดีที่สุดแล้ว
ในอนาคตจะเป็นแบบไหนก็ช่างเถอะแต่ แบบนี้สบายใจที่สุดสำหรับผมนะ ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ
ผมคิดว่าความรักของแต่ละคนคงต่างๆกันไป ไม่มีคำจำกัดความของความรักหรอก ว่าต้องเป็นแฟนกัน นะ
มีใครเคยคิดอะไรแบบ นี้แบบผม บ้างหรือเปล่า?

ความรักของผมก็เป็นแบบนี้ คิดว่าไง?
คือผมชอบเพื่อน ผญ คนหนึ่ง
ผมกับเธอไปไหนก็ไปด้วยกันแทบตลอด ไปเที่ยว กินข้าว ช๊อปปิ้ง ไปรับ - ไปส่ง เที่ยวที่บ้าน กินข้าวกับพ่อแม่ผมบ้าง พ่อแม่เธอบ้าง
แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกแบบอยากจะได้มาเป็นแฟนนะ แค่แบบ ได้เจอกันทุกวันได้เที่ยว ได้ถ่ายรูป ให้กำลังใจกัน ปรึกษากัน
ได้เห็นเธอมีความสุข ผมก็รู้สึกสบายใจแบบ บอกไม่ถูก ผมก็เคยถามเธอนะว่า ไม่คิดจะหาแฟนบ้างหรอ?
เธอก็ประมาณว่า "อยู่แบบนี้ก็มีความสุขดีแล้ว ฮ่า ฮ่า ๆ" ผมก็คิดว่าความสัมพันธ์ของผมกับเธอ แบบนี้ละดีที่สุดแล้ว
ในอนาคตจะเป็นแบบไหนก็ช่างเถอะแต่ แบบนี้สบายใจที่สุดสำหรับผมนะ ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ
ผมคิดว่าความรักของแต่ละคนคงต่างๆกันไป ไม่มีคำจำกัดความของความรักหรอก ว่าต้องเป็นแฟนกัน นะ
มีใครเคยคิดอะไรแบบ นี้แบบผม บ้างหรือเปล่า?