คืนวันจันทร์ ถึง เช้าวันอังคาร

กระทู้คำถาม
ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวนาน จะง่วงก็ไม่ง่วง จะหลับก็ไม่หลับ
ไม่มีไรทำ ก็สร้างกระทู้รำพึงถึงอดีตฯที่ผ่านมา..

ทุกวันนี้ เชื่อไหมว่า ยังไม่เคยรู้สึกว่าตัวเอง ผิดแม้แต่น้อย ที่ได้ออกไปชุมนุมกับ พธม.

เพราะเจตนาในตอนนั้น หวังช่วยชาติให้หลุดพ้นกับระบอบทักษิน หลุดพ้นจากการครองอำนาจของพรรคไทยรักไทย ที่กุมอำนาจแทบไปทั่วประเทศไทย ยกเว้นทหารและศาล ที่ยังควบคุมไม่ได้ ถึงแม้จะไช้ถุงขนม2ล้านเป็นใบเบิกทางแล้วก็ตาม.

ทุกวันนี้ ก็ไม่เคยเสียใจเลยสักนิด ตรงกันข้ามเป็นความ ภาคภูมิใจด้วยซ้ำ ที่ครั้งหนึ่ง ได้ออกมา กู้ชาติ กับเพื่อนร่วมอุดมการ ขนาดไม่รู้จักกัน แต่ก็ได้มิตรที่มีความรักชาติเหมือนกันมาเป็นกำลังใจในยามที่ โดนพี่ตำรวจล้อมกรอบประจันหน้ากันโดยที่พี่ตำรวจถือปืนกระสุนยางขู่ผู้ชุมนุม

ตอนนั้น ถามว่ากลัวไหม ก็ขาสั่นนิดนึง เพราะช่วงเวลานั้น มันวุ่นวายไปหมด สุดท้ายเกียนก็ทนไม่ไหว แรงกดดันเยอะ เลยถอยออกจากการชุมนุม ขับรถกลับบ้าน เพราะรู้ว่า ยังมี ครอบครัว ที่ต้องดูแล แล้วช่วงเวลาที่เหลือ ก็ได้แต่เป็นกำลังใจผ่านหน้าจอทีวีครับ

ถ้าวันนั้น ไม่สามารถขับไล่ระบอบทักษินได้ วันนี้ ประเทศไทย คงเป็นของคนตระกูลชินแล้วอย่างแน่นอนครับ

ทุกๆอย่าง ควรต้องมีการถ่วงดุล ไม่ให้กำเริบเกินไป
ประชาธิปไตยแบบไทยๆ ก็เหมาะสมกับคนไทยละครับ

สมบัติผลัดกันชม
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่