เมื่อเดือนมกราที่ผ่านมา เราได้มีโอกาสไปเข้าค่ายค่ายนึง ซึ่งเป็นกิจกรรมของโรงเรียนม.ปลายในญี่ปุ่น แต่ล่ะร.รจะส่งตัวแทนมาร.รล่ะ2คน ซึ่งร.รที่เราอยู่นั้น.. คุณครูคงเล็งเห็นความอยากเรียนรู้สิ่งต่างๆในญี่ปุ่นของเรา และส่งให้เราไปที่นี่.. และมันก็เป็นจุดเริ่มต้นทำให้เรารู้จักหนุ่มยุ่นคนนี้.. หนุ่มในฝันทั่ไม่คิดว่าจะเจอเร็วขนาดนี้

  ค่ายนี้จัดจัด3วัน2คืนค่ะ เรามีโอกาสรู้จักกันแค่นี้  ตอนอยู่ในค่ายเค้าจะเป็นผู้นำคอยพูดและเช็คชื่อเพื่อนๆในค่าย ประนึงเหมือนหัวหน้าในค่ายนั้นอีกที จริงๆเราก็สะดุดตาเค้านะแต่เหมือนมีกำแพงกั้นไว้ ทำได้แค่สะดุด แล้วก็ไม่ได้สนใจเค้าอีกเลย จนเข้าค่ายวันที่2 คุณครูได้มอบหมายภารกิจนึงให้หนุ่มยุ่นคนนี้ในฐานะหัวหน้า เค้าต้องจับกลถ่มตามเงื่อนไขที่กำหนด ซึ่งกฎมันซับซ้อนและทุกคนที่มานี้มาจากต่างร.รการควบคุมก็ต้องจากขึ้น ครูถามว่าจะใช้เวลาเท่าไรในดารจับกลุ่ม (นร.มีประมาน50-60คน) เรานี่คิดในใจ 10นาทีก็เก่งแล้ว แต่คนนี้คิดในใจพักนึง พร้อมกับยิ้มแล้วตอบไปว่า 5分です！😀 5นาทีครับ เพื่อนร.รเดียวกับเขาหันขวับ และตอบไปว่ามันไม่มีทางทัน (ขอแทนตัวเองว่าลี่นะคะและแทนหนุ่มยุ่นคนนี้ว่าไดคุง) และลี้ก็รีบหันไปมองเขาเหมือนกัน พร้อมกับทำหน้าชอคสุดขีด
  และนี่.. ก็เป็นโมเม้นแรกที่เราได้อายคอนแทคและสื่อสารกันด้วยสีหน้า เรามองหน้าเค้าแบบชอคๆแล้วเค้าก็ยิ้มให้เราแบบทำได้อยู่แล้ว ตอนนั้นคือแบบ เจ็งอ่ะ โคตรเท่เลย แล้วก็จบแค่ความคิดนี้ (เพราะรู้ถึงความเป็นไม่ได้เลยไม่เสียว่าคิดนอกลู่นอกทาง) พอวินาทีที่ครูให้เริ่มจับกลุ่ม ไดคุงเรียกชื่อเรา และบอกว่าให้ไปอยู่กับกับเค้า จุดนี้เค้าเรียกชื่อเราคนแรกเลย อยากจะเขิล แต่เจ้าความเอย.. ก็ผุดขึ้นมาอีกรอบ เราก็แค่อยู่ห่างจากเค้าไม่เท่าไร และเผอิญสบตากันตอนนั้น ก็เท่านัน้เอง และจากนั้นเค้าก็ตามหาสมาชิกในกลุ่มตัวเองให้ครบ ไม่ถึง30วิ และจากนั้นก็ไปช่วยกลุ่มอื่น ซึ่งเค้ารับปากว่าจัดการภายใน5นาที.. ผลสรุปคือ


ปาไป10นาทีนิดๆ


พี่แกก็รับผิดชอบโดยการยืนขึ้น และเดินออกไปเหมือนจะให้ครูทำโทษ แต่ครูก็ไม่ทำอะไรและเริ่มกิจกรรมต่อ (อห.พระเอกอีกจ้าา) ตอนทำกิจกรรมเค้าก็ใายั่งข้างเรา จริงๆข้างๆเราว่างอยู่ที่เดียว5556666666666 เราไม่ได้คุยอะไรกันมากในตอนนั้นเพราะจะออกแนวรวบรวมความคิดเป็นกลุ่มมากกว่า..

หลังจากที่เราจดจำเค้าได้ในกิจกรรมนั้น เราก็รู้สึกเหมือนเค้าวนเวียนอยู่ใกล้เรามากขึ้น ซึ่งแต่ก่อนก็ไม่เคยสังเกตุ เค้าจะมาคอยถามว่าส่งใบนี้หรือยัง พอเราเดินกละบใาจากห้องน้ำคนเดียว เค้าก็ถามว่า มีใครอยู่ในห้องน้ำอีกไหม บลาๆตอนนั้นเรารู้สึก気持ち悪いกับเค้ามากแบบ ถามอะไรให้มันเมคเซนหน่อนได้แมะ แต่อีกใจก็อืมม เค้าคงคอยเช็ค -____- หัวหน้านี่น่า..หน้าที่เค้า

จนวันที่3วันกลับแล้ว.. เค้าต้องออกมาพูดบอกลาเพื่อนๆ ตอนที่เค้าพูดลี่ไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ เข้ามองมาที่ลี่จริงๆ และก็หน้าแดงมากด้วย ตอนกลับอยากให้ทุกคนแลกsnsกัน เพื่อจะได้ติดต่อกันได้อีก ไม่รู้เอาความมั่นใจมาจากไหน ลี่คิดว่าเค้าน่าจะกำลังบอกลี่แน่ๆ555555555 พอแยกย้ายกัน นี่ก็เห็นเค้าไปถ่ายรูปกับบรรดาแก๊งเพื่อนๆเค้า โดยไม่สนใจลี่เลย.. นึกในใจเอานี่ตรูคิดไปเองหรอฟระ-____ - พอเราบอกลาเพื่อนต่างร.รเสร็จ ก็ถึงเวลาขึ้นรถบัสเตรียมกับบ้าน จังหวะนั้นเค้าก็วิ่งมาหาลี่ แล้วก็ขอแลกทวิต
ไดคุง:แลกทวิตกันไหม
ลี่:ไม่ได้เล่น-_____-
ไดคุง:แล้วไลน์ล่ะ
ลี่:อืม เล่น
ไดคุง:ถ้างั้นแลกไลน์กันไหม
ลี่:....
ไดคุง:เราอยากคุยเรื่องประเทศไทย เพื่อมีคำถามอะไร..(หน้าเขาแดงมากกก)
ลี่:ก็ได้นะ^__^ นึกในใจตานี่สนใจไทยตั้งแต่เมื่อไร
ระหว่างรอเราแลกไลน์ เค้าก็ถามความเป็นมา มาญี่ปุ่นเมื่อไหร่ยลาๆ
พอแลกเสร็จ ก็เอาแต่มองดูมือถือ ไม่โบกมือลาเราด้วยซ้ำ อะไรของแก๊..


หลังจากกลับค่ายเราก็ได้คุยกันทุกวัน รู้ตัวอีกทีเราก็สะบัดเค้าออกจากหัวไม่ได้ จนเรื่มกลัว และรู้สึกว่าทำไมคนที่ไม่ได้เริ่มอย่างเรา ต้องรู้สึกหนักขนาดนี้.. พอยิ่งคุยเราสัมผัสได้ว่าเค้าดูเป็นคนที่ชอบต่างชาติ สนใจ ซึ่งไม่ได้ทำให้เรารู้สึกดีเลย.. เรารู้สึกว่าเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมด ที่เค้าสนใจเรา ก็เป็นแค่เพราะเราคือคนต่างชาติ เค้าเลยอยากได้เพื่อน ในใจเริ่มรู้สึกหนักขึ้นว่าเค้าแค่อยากได้เพื่อนต่างชาติรุ่นเดียวกับเค้ารึป่าว.. ทำไมต้องเจ็บแป๊ปๆก็ไม่รู้ เค้าทำให้เราชอบเค้าได้อย่างสบายเลย จากภายนอก ที่เค้าก็เป็นสเป็คเราอยู่แล้ว ตัวสูง ตาโต จมูกโด่ง หุ่น+สีผิว นักกีฬา เป็นผู้นำ พอคุยด้วยแล้วเค้าเป็นคนตลก ขี้เล่น ใจดี แอบอำอะไรแบบเจ็บๆเช่น เราบอกว่าปี1เราสอบตกเยอะมาก เค้าบอกว่า อ้าวนี่ลี่จังโง่หรอ5555 ไม่รู้ว่าเค้าเป็นคนตรง หรือพูดเอาฮา และเค้าก็บอกว่า
ไดกิ: ถ้าเขาบอกว่า ในห้องเค้าได้ที่1.. จะเชื่อไหม
แพ้คนเรียนเก่ง
จริงๆก็คิดว่าเค้าเป็นคนเก่ง แต่ก็ไม่คิดว่าเค้าจะเก่งขนาดนี้ เค้าไม่ใช่ลุคเด็กเรียนจ๋าด้วย
เอาเป็นว่าพอฟังประโยคนี้ เครียดหนักกว่าเดิม.. นี่เรากำลังคุยกับใคร ก็รู้สึกดีใจที่ได้รู้จักคนแบบไดคุง แต่อีกใจก็เหมือนมีอะไรไม่รู้มาสั่งห้ามให้หยุดความรู้สึกบ้าๆนี้ เค้าอาาจะไม่ชอบเรา ภาษาเราคุยกันไม้รู้เรื่องหรอก เราไม่ได้น่ารักเหมาะสมกับเค้าหรือเปล่า  เหตุผลบับหมื่นถาถมเข้ามา...จนเกิดกะทู้นี้ค่ะ!!!!!

เข้าประเด็นสักที5555554


เรื่องที่เราอยากถามคือ
1.มีโอกาสที่เค้าจะชอบเราจริงๆไหมคะ
2.อยากทราบวิธีที่จะลองใจหนุ่มยุ่น ว่าเค้าคิดยังไงกับเรากันแน่ อยากให้แสดงความรู้สึกของเขาออกมา (โดยที่เราไม่ถามหรือสารภาพรักอะไรแบบนั้น!!)
ซึ่งเรามีโอกาสคุยกับเค้าอค่ไลน์นะคะ

มาถึงตรงนี้อยากจะถามเพิ่มอีกข้อค่ะ

3.เรารู้สึกชอบเค้าจริงๆ มีวิธีไหนที่ทำให้หนุ่มยุ่นสนใจเรา หรือมัดใจเค้าไหมคะ (ทำไมคนไม่ได้เริ่มก่อนอย่างเราต้องมานั่งถามอะไรพวกนี้ด้วย😭 ทำไมต้องรู้สึกมากกว่า💦)

สถานภาพตอนนี้: เราคถยกับเค้าทุกวันตลอด1เดือน แต่ล่ะวันแค่2-4เมสเซสค่ะ เค้าเป็นคนตอบช้า แต่ก็ไม่เคยทีวีนไหนที่เค้าหายไปนะคะ จนเมื่อ2-3วันทึ่แล้ว เค้าบอกเคาว่าช่วงนี้เค้าสอบ เค้าจะหยุดตอบลำน์แล้ว รุ้สึกหัวใจหยุดเต้น แต่เค้าตอบต่อมาว่า เค้าจะติดต่อกลับมาใหม่นะ!!😏😛
ไดกิ:ช่วงนึ้จะสอบแล้ว จะหยุดเล่นไลน์สักพักนึง นึ่ก็บ้าจึ้ตอบกลับไปว่า งั้นสอบเสร็จคอยคุยกันนะ ซึ่งรวมวีคอ่านนส.วีคสอบ มันตกเกือบ3อาทิตย์เลยน่ะเฟ่ยยย ชั้นจะไม่ได้คุยกับเค้านานขนาดนี้เลยหรอเนี่ยยยย
ช่วงเวลานึ้ หวังลึกๆว่าอาจจะทำให้เค้าแน่ใจในค.รุ้สึกที่มีต่อเราไหม
หรือเราอ่จจะตัดใจกับเค้าได้ในเวลาแบบนี้





แต่ป่าวเลยจ้าาาา มานั่งเวิ้นเว้อมนกระทู้  มาแบ่งปันเรื่องราวที่ไม่ได้เป็นประโยชน์กับใครเท่าไร แค่อยากจะมาแชร์เรืองราว เพื่อจะหายคิดถึงเค้าได้บ้าง😊 ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ้านนะคะ

จะรอคำตอบจากพื่อนๆค่ะ!!!