สวัสดีครับ ผมมีเรื่องจะมาเล่าและขอคนแนะนำ คือผมพึ่งเลิกกับเเฟน ครับ ผมบอกก่อนผมเป็นเกย์ ผมกับเขาเราคบการมาเข้าเดือนที่7แล้วเหตุการไม่คาดคิกก็เกิดขึ้น ผมกับเขาเราคบการไม่เปิดเผยเพราะทางบ้านพี่เขาไม่รู้ ผมทำตัวเหมือนแฟนเก็บ ไม่มีสิทธ์ออกหน้าออกตา เรากับเขาไม่ได้อยู่ด้วยกันเนื่องจากแยก ไปเรียนคนละที่ ผมเรียนเทคโนไฟฟ้า พี่เขาเรียนวิศวะคอม มอดังในโคราช ผมกับเขาเราไม่ค่อยมีเวลาให้กันต่างคนต่างเรียน ก็มีคุยแชท คุยโทรศัพทร์กัน แต่เราไม่ได้คุยกันบ่อยเท่าไร แชทก็ไม่ค่อยได้เล่น เหตุการณ์แบบนี้เป็นเรื่องปกติเพราะผมเชื่อใจเขา เขาสั่งห้ามเล่นแอพเกย์ แอพอะไรต่างๆผมก็ไม่เล่น จนเพื่อนผมมันด่าผมว่า ทนคบไปได้ไงคนเหมือนไม่เคยแคร์ผมแบบนี้ มันก็จริงที่เพื่อนผมว่า
จนมาเมื่อวันวาเลนไทน์ผมได้รับข้อความว่า สุขสันวาเลนไทน์เท่านั้นเอง เออลืมบอกพี่เขาบอกว่าถ้าอยากคุยเดียวพี่เขาโทรมาเอง ซึ่งผมก็โง่หลงเชื่อหลงรัก จนเพื่อนผมทนไม่ได้ที่เห็นผมเป็นแบบนี้(เพื่อนผมเป็นผู้หญิง) เพื่อนผมก็ไปส่องเฟส แอดไลน์อะไรของเขาก็ไม่รู้จนวันต่อมาเพื่อนมันก็นำหลักฐานต่างๆมาให้ผมดูว่าเรื่องมันเป็นมายังไงจนผมเข้าใจว่า
ตลอดเวลาเขาไม่ได้รักเราเลยเพียงแค่เก็บเราไว้เป็นตัวแทน ตัวเลือกเท่านั้นเอง คือเขาไปอยู่กับอีกคนทำกับอีกคนดีกว่าเราทุกอย่าง ผมเลยโทรไปบอกว่าขอความจริงจากปากซึ่งผมรู้ทุกอย่างหมดแล้ว ผมก็ให้เพื่อนที่เรียนมอเดียวกันกับเขาไปตามดูมันก็เป็นอย่างที่ผมคิด ผมบอกว่าขอความจริงเขาต่างหาข้ออ้างมาต่อความยาวสาวความยืด ที่จะไม่เลิกให้เหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น บอกว่ามีผมคนเดียวต่างๆนานๆ เอาเรื่องในอดีตมาพูดเพื่อให้เราตายใจ แต่ผมก็ขอจบกันแบบที่ผมได้ความจริงจากปากเขาไม่ใช่รู้จากคนอื่น ผมเป็นคนที่ก่อนจบขอเคลียร์ให้รู้เรื่อง
พอเลิกกันแล้วผมนั้นยังทำใจได้ได้เหมือนขาดอะไรไป ไม่อยากไปเรียนอยากนั่งอยู่คนเดียวโดยไม่ทำอะไร การรักษาแผลใจนี้มันยากขนาดนี้เลยหราครับ ครั้งนี้กำแพงคงจะสูงกว่าเดิมแล้วผมจะขออยู่คนเดียวดีใหมครับ เพราะว่าชีวิตแบบเกย์มันไม่มีรักจริง สำหรับผมรักใครรักจริงคบใครคบคนเดียวเพราะกว่าเขาจะทำลายกำแพงเราแสดงว่าเขารักเราและเรามีใจต่อเขา
ตอนนี้ใจผมยังอ่อนแอ ขอคำแนะนำหน่อยครับทำไงให้ผมผ่านตรงนี้ไปได้ เร็วที่สุด เพราะใจยังหวั่นๆ เจ็บๆตลอดเวลา ที่กลับจากมหาลัยมาอยู่ห้องคนเดียว ซึ่งเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนน่ะครับ
โดนหลอกมาตลอดเวลาที่คบกัน ขอคำแนะนำ รักษาอาการอกหัก และอยู่คนเดียวให้ได้
จนมาเมื่อวันวาเลนไทน์ผมได้รับข้อความว่า สุขสันวาเลนไทน์เท่านั้นเอง เออลืมบอกพี่เขาบอกว่าถ้าอยากคุยเดียวพี่เขาโทรมาเอง ซึ่งผมก็โง่หลงเชื่อหลงรัก จนเพื่อนผมทนไม่ได้ที่เห็นผมเป็นแบบนี้(เพื่อนผมเป็นผู้หญิง) เพื่อนผมก็ไปส่องเฟส แอดไลน์อะไรของเขาก็ไม่รู้จนวันต่อมาเพื่อนมันก็นำหลักฐานต่างๆมาให้ผมดูว่าเรื่องมันเป็นมายังไงจนผมเข้าใจว่า
ตลอดเวลาเขาไม่ได้รักเราเลยเพียงแค่เก็บเราไว้เป็นตัวแทน ตัวเลือกเท่านั้นเอง คือเขาไปอยู่กับอีกคนทำกับอีกคนดีกว่าเราทุกอย่าง ผมเลยโทรไปบอกว่าขอความจริงจากปากซึ่งผมรู้ทุกอย่างหมดแล้ว ผมก็ให้เพื่อนที่เรียนมอเดียวกันกับเขาไปตามดูมันก็เป็นอย่างที่ผมคิด ผมบอกว่าขอความจริงเขาต่างหาข้ออ้างมาต่อความยาวสาวความยืด ที่จะไม่เลิกให้เหตุผลที่ฟังไม่ขึ้น บอกว่ามีผมคนเดียวต่างๆนานๆ เอาเรื่องในอดีตมาพูดเพื่อให้เราตายใจ แต่ผมก็ขอจบกันแบบที่ผมได้ความจริงจากปากเขาไม่ใช่รู้จากคนอื่น ผมเป็นคนที่ก่อนจบขอเคลียร์ให้รู้เรื่อง
พอเลิกกันแล้วผมนั้นยังทำใจได้ได้เหมือนขาดอะไรไป ไม่อยากไปเรียนอยากนั่งอยู่คนเดียวโดยไม่ทำอะไร การรักษาแผลใจนี้มันยากขนาดนี้เลยหราครับ ครั้งนี้กำแพงคงจะสูงกว่าเดิมแล้วผมจะขออยู่คนเดียวดีใหมครับ เพราะว่าชีวิตแบบเกย์มันไม่มีรักจริง สำหรับผมรักใครรักจริงคบใครคบคนเดียวเพราะกว่าเขาจะทำลายกำแพงเราแสดงว่าเขารักเราและเรามีใจต่อเขา
ตอนนี้ใจผมยังอ่อนแอ ขอคำแนะนำหน่อยครับทำไงให้ผมผ่านตรงนี้ไปได้ เร็วที่สุด เพราะใจยังหวั่นๆ เจ็บๆตลอดเวลา ที่กลับจากมหาลัยมาอยู่ห้องคนเดียว ซึ่งเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อนน่ะครับ