นามปากกา เป็นตัวเลขเยอะจัง

ในกลุ่มเพื่อนที่มี "ช่องว่างรายได้" ต่างกัน สถานการณ์ที่น่าอึดอัดใจที่สุดคงหนีไม่พ้นจังหวะที่เพื่อนบอกว่า "มื้อนี้เราเลี้ยงเอง!" หรือ "ทริปนี้เราออกให้ก่อน" ในใจเรามักจะเ

นิคันชะจิโย้ชะจิโยะ อ้ะ นิคันชะจิโย้ชะจิโย ชะจั๊กปิ๊กปิ๊โย ชะจั๊กปิ๊กปี๊โย ชะจั๊กปิ๊กปี๊โย ชะจั๊กปิ๊กปี๊โย ชะจั๊กปิ๊กปี๊โย ชะจั๊กปิ๊กปีปิปิปิปิโย นิคันอุมิโยะคะจิโย นิคันนะนิโยะมุจิโยะ คะจิ๊กคักก๊ะกา

หรือเติมซิมกันไม่หวาดไม่ไหวแล้ว แลบลิ้นปลิ้นตาไม่ออก ตังกระฉอกหมดกระเป๋า ขำไม่ออกกันแล้ว คิดถึงนะแพนด้าแบร่... คิคุ.... กลับมาสร้างความฮาความเกรียนให้เด็กผีกันโหน่ย...

รวมกันสวดมนต์ให้พ่อหายประชวร รอแถลงการณ์ฉบับที่ 39 ให้เป็นข่าวดีกัน นะคะ ภูมิพะโล มะหาราชา นะวะโม จักกิวังสิโก รัฏฐัปปะสาสะเน พยัตโต นีติจาริตตะโกวิโท สัมพุทธะมามะโก อัคโค สาสะนัสสูปะถัมภะโก ธัมมิโก