หวัดดีครับ ผมเขียนครั้งแรกอ่านแล้วอาจจะ งง นะครับ
ผมไม่มีแฟนมา 2 3 ปีแล้วครับ แล้วเมื่อต้นเดิอนกุมภาผมได้มีโอกาสได้เจอกับผู้หญิงคนนึงเธอมาทำงานวันแรก เขาเป็นคนน่ารัก ผมเลยให้พี่ที่ทำงานขอ facebook เธอหรือ line ก้ได้ สุดท้ายได้ facebook มาเพราะไม่รอช้า ได้มา เลิกงานก็จีบเธอทันที ถามเรื่องทั่วไป ชื่ออะไร มีแฟนยัง ก็คุยกันตอบกันบ้าง ด้วยความที่เธอน่ารัก คนจีบเลยเยอะ แต่เธอบอกกับผมว่าเธอไม่ได้คุยใครเลย เพราะดูจากรูปโปรไฟล์ คนกดหัวใจเป็นร้อย ผมก็ทักไปหา่ทุกวัน มีวันนึงที่ทำงานตอนช่วงเที่ยงหลังกินข้าวเสร็จ ผมชอบไปเล่นกับพี่ๆที่ทำงานโดยที่ไม่เจอเธอคนที่ผมจีบ ผมเลยตัดสินใจไปหาเธอโดยบอกในข้อความว่า เดี๋ยวเราเดินไปหานะ แต่เธอไม่ได้อ่านนะครับ พอไปเจอเธอกำลังคุยกับใครไม่รู้ผ่าน การ call video ในfacebook ผมก็ไปนั่งเล่นด้วย เธอไม่สนใจผมเลย เป็นแบบนี้อยู่สองวัน ผมเลยตัดสินใจช่วงเที่ยงไม่ไปหาเธอ
จนวันที่ 10 กุมภา ซึ่งใกล้วันวาเลนไทน์ ผมได้ทำกรอบรูปให้เธอ โดยจะเอาไปให้ก่อนวันวาเลนไทน์ นัดกันที่ห้างแห่งหนึ่งในโคราช ผมก็ใส่กรอบห่อของขวัญรอเธอมา วันนั้นเป็นวันที่เธอทำฟันพอดี และเธอสั่งให้ผมไปเอากางเกงยีนส์ที่เธอสั่งไว้นัดทีห้างเหละครับ นัดเอากางเกงยีนส์ประมาณบ่ายโมง แล้วก็รอเธอต่อไปมาถึงก็ปาไปบ่ายสามแล้ว เจอกันก็ไม่ค่อยคุยไรกันเท่าไหร่ ไปกินชานม เธอก็เลี้ยงผม ผมบอกไม่ต้องก็ไม่ยอม จากนั้นก็เดินเล่นนิดหน่อย แม่เธอบอกกลับ4โมง เราก็ไปนั่งถ่ายรูปโดยที่ผมเป็นคนถ่ายให้เธอนะ ธรรมดาผู้หญิงเหละชอบถ่ายรูป พอถ่ายเสจผมก็ให้ของขวัญที่เป็นกรอบรูปให้เธอ (ผมเอารูปเธอใน facebook มาแต่งคล้ายๆของหนังเรื่อง i hate you i love you ที่ซอลได้เป็นของขวัญวันเกิด) จากนั้นแม่ก็โทรตามบอกให้กลับสี่โมงเย็นนั่งเล่นกันแปปเดียว ได้รูปคู่มาสองรูป ไม่รู้ว่าเธอเต็มใจไหม
จากวันนั้นเจอที่ทำงานก็คุยกันปกติ เธอจะเป็นคนชอบแต่งตัวสไตร์วินเทจ พวกเสื้อฮาวาย ผมก็ชอบคนแบบนี้เพราะน่าจะไปด้วยกันได้ ทุกวันผมชอบให้ลูกอมเธอ
พอมาวันที่ 14 กุมภาผมไม่มีอะไรให้เธอ เพราะดอกไม่หาซื้อไม่ได้เลย แต่ที่ทำงานผมพี่ๆ ให้ลูกอมผมเยอะมากเลยทั้งช็อกโกแลต ฮาร์ทบีท ผมได้ของขวัญจากเธอชิ้นเดียวคือ ลูกอมฮาร์ทบีท แต่ผมก็ไม่น้อยใจนะ ดีใจด้วยที่เธอชให้ ผมชอบซื้อลูกอมให้เธอกินทุกวัน
จนมาวันที่ 15 16 ช่วงบ่ายๆ ผมจะชอบไปชวนเธฮคุย เราคุยกันสนุกมาก เข้ากันได้เลย ทั้งเรื่อง เพลง เรื่องทั่วไป คุยกันสนุกจนหัวหน้าบ่นเลย
จนมาวันที่ 17 ช่วงหัวค้ำ ผมไปคอมเม้นน้องที่ทำงาน เพราะเขาแท๊กผมในคอมเม้น ผมพิมพ์ว่า รอวนไปจ๊ะ. คำประโยคเดียวจริงๆ แล้วผมก็โพสสเตตัสว่า ถ้าเรารักใครในเวลาเดียวกัน สิ่งที่ทำได้ก็คงรู้สึกต่างกัน ผมไม่ได้คิดอะไรเลยนะครับ เท่านั้นเหละ เธอโพสหน้าวอร์เลยครับ ว่าตีดพ้อต่างๆ ประมาณว่า เสียความรู้สึก นี่คิดเองทั้งหมด ไม่ละต่อไปนี้ จะ เฉยเเละชา ทำหน้าที่ของเราให้ดี อย่าเอาเรามาเป็นตัวเลือก เราไม่ใช่สิ่งของ 😢😭 ผมนี่ทักข้อความไปไม่ตอบ ไม่รับสายเลยผมเลย ผมเลยแต่อ่านอยู่นะครับ ผมเลยนอนเลยครับ นอนก็หลับๆตื่นๆ กังวลตลอด วันรุ่งขึ้นไปที่ทำงานครับ กินข้าวเช้าก็ไม่ค่อยได้ ผมรีบเดินไปหาเธอเลย ถามว่าเป็นอะไร เราทำไรผิดหรือป่าว ผมนี่คิดไปเรื่อย กูทำไรผิดวะ ผมเลยคิดได้ทีหลังเรื่องเมื่อคืนหรือป่าวทั้งที่จริงไม่มีไรเลย ไม่ได้คิดไรเลย คำที่ผมเอามาก็เอามาจาก twiter ไม่คิดอะไร ผมง้อไปเธอไม่มองหน้าผมเลย ผมซื้อลูกอมให้ก็ไม่รับผม ผมเลยจะเอาใส่กระเป๋าให้ แต่เธอไม่ให้เอาใส่นะ ผมถามตลอดเธอๆ เธอ ดีกันนะ เป็นไรไหม เธอ เธอ ดีกันนะ นะ นะ เดินตามตลอด จนเธอแบมือผมเลยเอาให้แต่วันนั้นผมซื้อเยอะไปหน่อยล้นมือเลย แต่ยังดีที่เธอรับนะครับ ผมอยากให้เธอพูดกับผม ได้คำตอบมาคำเดียวผมถามว่า แผลหายยัง เธอหลุดปากพูดว่า ยัง ช่วงเวลาทำงาน ผมจะเอาแก้วน้ำเธอไปกรอกน้ำร้อนให้เธอก็ให้ผมไปกรอกนะ ผมเคยไปกรอกครั้งนึงละแต่มาสะเต็มเลย บ่นผมอีกกรอกมาเยอะจัง แต่มาวันนี้ ผมเลยรู้ละกรอกครึ่งนึงพอ พอเอาไปให้ เห็นเธอเปิด ได้มาอีกคำครับ ผมถามเปิดได้ไหม เธอตอบเลยครับ ได้ ดีใจละครับแม้จะเป็นแค่สองคำ อย่างน้อยก็พูด ช่วงเที่ยงผมง้ออีกครับ ก็ถามตลอดเราขอโทดนะ เราไม่ทำอีกแล้ว ซึ่งเรื่องที่ทำผมไม่ได้คิดอะไรจริงๆ ผมเลยอะๆให้ตีเลยแรงๆเลยนะ เธอนี่มือทุบอย่างแรงครับ ผมเลยถามหายโกรธยัง ถ้าเธอถามอีกเราจะโกรธ จากนั้นไปนั่งเล่นกัน โทรหาเพื่อนอีกแล้วครับ ผมนี่นั่งเหมือนกูเป็นใครหว่าาเลย แต่คุยไม่นานนะ
ผมรู้สึกดีกับเธอมากนะครับ แต่เธอไม่ค่อยตอบข้อความผมเท่าไหร่ เธอเป็นคนบอกผมว่าไม่ชอบตอบข้อความ คนทักมาหาเธอเยอะมาก เพราะผมเห็นตอนที่เธอเอาโทรศัพย์มาให้ผมชาตร์ แต่เธอบอกผมว่า คนพวกนี้เีราไม่รู้จัก เวลาคุยกันเราสนุกมากเลยครับ พอมาวันนี้ เธอทักข้อความมาหาบอกผมว่า รักคนที่เขารักเราดีกว่าเนอะ ผมนี่ตอบไปว่า ก็ดีเราจะได้ไม่ต้องเสียใจ เธอบอกอีกว่าถ้าเราเลือกเธอ จากนั้นเธอก็โทรมาคุยกันเกือบชั่วโมงคุยเรื่องทั่วไป เธอบอกจะเก็บเงินทำบ้าน ซื้อรถ เธอจะไปทำงานที่ฮ่องกงบอกผมอีกว่าเร็วๆนี่เหละ ผมไม่อยากให้เธฮไปเลย แต่มันจำเป็น แล้วก็เปลี่ยนเรื่องคุยไปเรื่อยๆ จนวางสาย แม่เธอเป็นคนที่ไม่อยากให้ลูกมีแฟน เพราะเขาเคยแต่งงานมาก่อนแล้วได้เลิกกับแฟนไป แม่เขาชอบบังคับ แต่เขาก็รักแม่เขานะครับ ผมก็ได้แต่ให้กำลังใจเธอ ผมทำได้แค่นี้จริงๆ จะไปหาก็ไม่ได้ เพราะเธอสั่งห้ามไว้ เวลาผมถามเธอเรื่องของเราเธฮจะตอบตลอดว่ารีบหรอ ผมไม่ได้รีบผมแค่ต้องการความชัดเจนหรือมั่นใจดูเหมือนเธอไม่ชอบสักเท่าไหร่ เรื่องนี้ แต่พอคุยเรื่องทั่วไปสนุกมากเลย สุดท้ายผมอยากถามว่าผมควรทำอะไรต่อไปดีครับ ผมชอบเล่าเรื่องเธอให้เพื่อนฟัง ทั้งที่ทำงานหรือเพื่อนสนิท ปรึกษาตลอด จนมาตอนนี้ผมรู้สึกรักเธอมาก ผมไม่รู้จะยังไงต่อ แต่ผมควรเลิกดีไหมครับ เพราะเธอเหมือนไม่รู้สึกอะไร เหมือนผมถามอะไรก็ไมค่อยตอบ
มีเหตุการ์นึงตอนเลิกงานกลับบ้านเธอมีคนมารับเป็นเป็นมอไซด์นะครับ กอดกันกลมเกลียวเลย พี่ที่ทำงานเห็นมาเล่าให้ฟัง ผมก็เคยถามนะ เธอตอบบอกว่าน้อง ผมเลยถามรถสีแดงนะ เธอบอกไม่ใช่สีเขียว ซึ่งสองครั้งนะครับที่พี่ทำงานเห็นสีแดง ผมเลยไม่รู้จะเอายังไงดี
เรื่องความรัก ของผมที่มีให้เขามาก
ผมไม่มีแฟนมา 2 3 ปีแล้วครับ แล้วเมื่อต้นเดิอนกุมภาผมได้มีโอกาสได้เจอกับผู้หญิงคนนึงเธอมาทำงานวันแรก เขาเป็นคนน่ารัก ผมเลยให้พี่ที่ทำงานขอ facebook เธอหรือ line ก้ได้ สุดท้ายได้ facebook มาเพราะไม่รอช้า ได้มา เลิกงานก็จีบเธอทันที ถามเรื่องทั่วไป ชื่ออะไร มีแฟนยัง ก็คุยกันตอบกันบ้าง ด้วยความที่เธอน่ารัก คนจีบเลยเยอะ แต่เธอบอกกับผมว่าเธอไม่ได้คุยใครเลย เพราะดูจากรูปโปรไฟล์ คนกดหัวใจเป็นร้อย ผมก็ทักไปหา่ทุกวัน มีวันนึงที่ทำงานตอนช่วงเที่ยงหลังกินข้าวเสร็จ ผมชอบไปเล่นกับพี่ๆที่ทำงานโดยที่ไม่เจอเธอคนที่ผมจีบ ผมเลยตัดสินใจไปหาเธอโดยบอกในข้อความว่า เดี๋ยวเราเดินไปหานะ แต่เธอไม่ได้อ่านนะครับ พอไปเจอเธอกำลังคุยกับใครไม่รู้ผ่าน การ call video ในfacebook ผมก็ไปนั่งเล่นด้วย เธอไม่สนใจผมเลย เป็นแบบนี้อยู่สองวัน ผมเลยตัดสินใจช่วงเที่ยงไม่ไปหาเธอ
จนวันที่ 10 กุมภา ซึ่งใกล้วันวาเลนไทน์ ผมได้ทำกรอบรูปให้เธอ โดยจะเอาไปให้ก่อนวันวาเลนไทน์ นัดกันที่ห้างแห่งหนึ่งในโคราช ผมก็ใส่กรอบห่อของขวัญรอเธอมา วันนั้นเป็นวันที่เธอทำฟันพอดี และเธอสั่งให้ผมไปเอากางเกงยีนส์ที่เธอสั่งไว้นัดทีห้างเหละครับ นัดเอากางเกงยีนส์ประมาณบ่ายโมง แล้วก็รอเธอต่อไปมาถึงก็ปาไปบ่ายสามแล้ว เจอกันก็ไม่ค่อยคุยไรกันเท่าไหร่ ไปกินชานม เธอก็เลี้ยงผม ผมบอกไม่ต้องก็ไม่ยอม จากนั้นก็เดินเล่นนิดหน่อย แม่เธอบอกกลับ4โมง เราก็ไปนั่งถ่ายรูปโดยที่ผมเป็นคนถ่ายให้เธอนะ ธรรมดาผู้หญิงเหละชอบถ่ายรูป พอถ่ายเสจผมก็ให้ของขวัญที่เป็นกรอบรูปให้เธอ (ผมเอารูปเธอใน facebook มาแต่งคล้ายๆของหนังเรื่อง i hate you i love you ที่ซอลได้เป็นของขวัญวันเกิด) จากนั้นแม่ก็โทรตามบอกให้กลับสี่โมงเย็นนั่งเล่นกันแปปเดียว ได้รูปคู่มาสองรูป ไม่รู้ว่าเธอเต็มใจไหม
จากวันนั้นเจอที่ทำงานก็คุยกันปกติ เธอจะเป็นคนชอบแต่งตัวสไตร์วินเทจ พวกเสื้อฮาวาย ผมก็ชอบคนแบบนี้เพราะน่าจะไปด้วยกันได้ ทุกวันผมชอบให้ลูกอมเธอ
พอมาวันที่ 14 กุมภาผมไม่มีอะไรให้เธอ เพราะดอกไม่หาซื้อไม่ได้เลย แต่ที่ทำงานผมพี่ๆ ให้ลูกอมผมเยอะมากเลยทั้งช็อกโกแลต ฮาร์ทบีท ผมได้ของขวัญจากเธอชิ้นเดียวคือ ลูกอมฮาร์ทบีท แต่ผมก็ไม่น้อยใจนะ ดีใจด้วยที่เธอชให้ ผมชอบซื้อลูกอมให้เธอกินทุกวัน
จนมาวันที่ 15 16 ช่วงบ่ายๆ ผมจะชอบไปชวนเธฮคุย เราคุยกันสนุกมาก เข้ากันได้เลย ทั้งเรื่อง เพลง เรื่องทั่วไป คุยกันสนุกจนหัวหน้าบ่นเลย
จนมาวันที่ 17 ช่วงหัวค้ำ ผมไปคอมเม้นน้องที่ทำงาน เพราะเขาแท๊กผมในคอมเม้น ผมพิมพ์ว่า รอวนไปจ๊ะ. คำประโยคเดียวจริงๆ แล้วผมก็โพสสเตตัสว่า ถ้าเรารักใครในเวลาเดียวกัน สิ่งที่ทำได้ก็คงรู้สึกต่างกัน ผมไม่ได้คิดอะไรเลยนะครับ เท่านั้นเหละ เธอโพสหน้าวอร์เลยครับ ว่าตีดพ้อต่างๆ ประมาณว่า เสียความรู้สึก นี่คิดเองทั้งหมด ไม่ละต่อไปนี้ จะ เฉยเเละชา ทำหน้าที่ของเราให้ดี อย่าเอาเรามาเป็นตัวเลือก เราไม่ใช่สิ่งของ 😢😭 ผมนี่ทักข้อความไปไม่ตอบ ไม่รับสายเลยผมเลย ผมเลยแต่อ่านอยู่นะครับ ผมเลยนอนเลยครับ นอนก็หลับๆตื่นๆ กังวลตลอด วันรุ่งขึ้นไปที่ทำงานครับ กินข้าวเช้าก็ไม่ค่อยได้ ผมรีบเดินไปหาเธอเลย ถามว่าเป็นอะไร เราทำไรผิดหรือป่าว ผมนี่คิดไปเรื่อย กูทำไรผิดวะ ผมเลยคิดได้ทีหลังเรื่องเมื่อคืนหรือป่าวทั้งที่จริงไม่มีไรเลย ไม่ได้คิดไรเลย คำที่ผมเอามาก็เอามาจาก twiter ไม่คิดอะไร ผมง้อไปเธอไม่มองหน้าผมเลย ผมซื้อลูกอมให้ก็ไม่รับผม ผมเลยจะเอาใส่กระเป๋าให้ แต่เธอไม่ให้เอาใส่นะ ผมถามตลอดเธอๆ เธอ ดีกันนะ เป็นไรไหม เธอ เธอ ดีกันนะ นะ นะ เดินตามตลอด จนเธอแบมือผมเลยเอาให้แต่วันนั้นผมซื้อเยอะไปหน่อยล้นมือเลย แต่ยังดีที่เธอรับนะครับ ผมอยากให้เธอพูดกับผม ได้คำตอบมาคำเดียวผมถามว่า แผลหายยัง เธอหลุดปากพูดว่า ยัง ช่วงเวลาทำงาน ผมจะเอาแก้วน้ำเธอไปกรอกน้ำร้อนให้เธอก็ให้ผมไปกรอกนะ ผมเคยไปกรอกครั้งนึงละแต่มาสะเต็มเลย บ่นผมอีกกรอกมาเยอะจัง แต่มาวันนี้ ผมเลยรู้ละกรอกครึ่งนึงพอ พอเอาไปให้ เห็นเธอเปิด ได้มาอีกคำครับ ผมถามเปิดได้ไหม เธอตอบเลยครับ ได้ ดีใจละครับแม้จะเป็นแค่สองคำ อย่างน้อยก็พูด ช่วงเที่ยงผมง้ออีกครับ ก็ถามตลอดเราขอโทดนะ เราไม่ทำอีกแล้ว ซึ่งเรื่องที่ทำผมไม่ได้คิดอะไรจริงๆ ผมเลยอะๆให้ตีเลยแรงๆเลยนะ เธอนี่มือทุบอย่างแรงครับ ผมเลยถามหายโกรธยัง ถ้าเธอถามอีกเราจะโกรธ จากนั้นไปนั่งเล่นกัน โทรหาเพื่อนอีกแล้วครับ ผมนี่นั่งเหมือนกูเป็นใครหว่าาเลย แต่คุยไม่นานนะ
ผมรู้สึกดีกับเธอมากนะครับ แต่เธอไม่ค่อยตอบข้อความผมเท่าไหร่ เธอเป็นคนบอกผมว่าไม่ชอบตอบข้อความ คนทักมาหาเธอเยอะมาก เพราะผมเห็นตอนที่เธอเอาโทรศัพย์มาให้ผมชาตร์ แต่เธอบอกผมว่า คนพวกนี้เีราไม่รู้จัก เวลาคุยกันเราสนุกมากเลยครับ พอมาวันนี้ เธอทักข้อความมาหาบอกผมว่า รักคนที่เขารักเราดีกว่าเนอะ ผมนี่ตอบไปว่า ก็ดีเราจะได้ไม่ต้องเสียใจ เธอบอกอีกว่าถ้าเราเลือกเธอ จากนั้นเธอก็โทรมาคุยกันเกือบชั่วโมงคุยเรื่องทั่วไป เธอบอกจะเก็บเงินทำบ้าน ซื้อรถ เธอจะไปทำงานที่ฮ่องกงบอกผมอีกว่าเร็วๆนี่เหละ ผมไม่อยากให้เธฮไปเลย แต่มันจำเป็น แล้วก็เปลี่ยนเรื่องคุยไปเรื่อยๆ จนวางสาย แม่เธอเป็นคนที่ไม่อยากให้ลูกมีแฟน เพราะเขาเคยแต่งงานมาก่อนแล้วได้เลิกกับแฟนไป แม่เขาชอบบังคับ แต่เขาก็รักแม่เขานะครับ ผมก็ได้แต่ให้กำลังใจเธอ ผมทำได้แค่นี้จริงๆ จะไปหาก็ไม่ได้ เพราะเธอสั่งห้ามไว้ เวลาผมถามเธอเรื่องของเราเธฮจะตอบตลอดว่ารีบหรอ ผมไม่ได้รีบผมแค่ต้องการความชัดเจนหรือมั่นใจดูเหมือนเธอไม่ชอบสักเท่าไหร่ เรื่องนี้ แต่พอคุยเรื่องทั่วไปสนุกมากเลย สุดท้ายผมอยากถามว่าผมควรทำอะไรต่อไปดีครับ ผมชอบเล่าเรื่องเธอให้เพื่อนฟัง ทั้งที่ทำงานหรือเพื่อนสนิท ปรึกษาตลอด จนมาตอนนี้ผมรู้สึกรักเธอมาก ผมไม่รู้จะยังไงต่อ แต่ผมควรเลิกดีไหมครับ เพราะเธอเหมือนไม่รู้สึกอะไร เหมือนผมถามอะไรก็ไมค่อยตอบ
มีเหตุการ์นึงตอนเลิกงานกลับบ้านเธอมีคนมารับเป็นเป็นมอไซด์นะครับ กอดกันกลมเกลียวเลย พี่ที่ทำงานเห็นมาเล่าให้ฟัง ผมก็เคยถามนะ เธอตอบบอกว่าน้อง ผมเลยถามรถสีแดงนะ เธอบอกไม่ใช่สีเขียว ซึ่งสองครั้งนะครับที่พี่ทำงานเห็นสีแดง ผมเลยไม่รู้จะเอายังไงดี