เบื่อนิสัยคนที่บ้าน

คือไม่ชอบเลยร้องไห้กับเรื่องแบบนี้มาหลายหนมากแล้ว เรื่องคือเราทำปุ่มกดที่ทีวีหักอะแค่นี้เองมันเป็นพลาสติกแข็งกากๆอันนึงเองแม่ว่าขึ้นเสียงดัง
แน่นอนเราก็ขึ้นเสียงกลับว่าแค่นี้เองทำไมต้องขึ้นเสียง แก้วน้ำก็เหมือนกันพอทำแตกก็ด่าแรงมากอยากหนีออกจากบ้านทุกครั้ง พอแม่ทำแตกบ้างก็อ้างนู้นอ้างนี่มือพลาดมันก็เหตุผลเดียวกับที่เราบอกแม่อะแหละ มันทำให้เราเป็นคนที่มีเรื่องอะไรจะไม่บอกแม่เลยเพราะแม่แกเป็นแบบนี้อะทำให้เรามักคิดแก้ปัญหาอะไรคนเดียวตลอด เก็บกดแต่เด็กมันเกิดการเปรียบเทียบกับแม่คนอื่นที่เค้าพูดดีๆไม่เป็นไรๆลูกแบบนี้ไม่เคยออกมาจากปากแม่เราหรอกน้อยใจมาก
เลยทำให้ไม่อยากเรียนใกล้บ้านอยากเรียนไกลๆไม่อยากอยู่บ้านอยากหนีออกจากบ้านนับครั้งไม่ถ้วนเเค่เรื่องเล็กๆความไม่มีเหตุผลของแม่เซงๆ ต้องการการคิดบวกยังไงหรือแก้ยังไงหรือวิธีการพูด