ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ
คือไม่แน่ใจว่าเรารักเขาหรือป่าวหรือเราแค่เหงาเลยคบชั่วคราว ไม่ใช่ว่ายังรักแฟนหรือป่าวนะคบกันมาไม่เคยมีความรู้สึกว่าอยากกอด อยากจับมือ อยากเดินไปไหนด้วยเลย มีแต่อยากหลบหน้าไม่ค่อยถามอะไรเขาเท่าไหร่ เราคบๆเลิกๆกันอยู่ปีกว่าๆ เหมือนเราคิดกับเขาแค่เพื่อนอ่ะค่ะ แต่ก็กลัวว่าเขาเสียความรู้สึก แต่ตอนที่เราเลิกกัน เรายังเป็นเพื่อนกัน คุยกับปกติ เราว่าเเบบนั้นค่อนข้างดีมากสำหรับเรา เราชวนคุยเล่าหนังที่ไปดูในโรงให้ฟัง พูดคุยปกติเราก็รู้สึกดี เวลาผ่านไปแป่บเดียวเขาก็มาขอเป็นแฟนอีกก ไอ่เราก็ตอบตกลงไปอย่างไม่คิด แต่พอเมื่อได้เป็นแฟน มันไม่มีความสุขเลยสักนิด มีแต่หึงเรา โกธรง้อนง้อกัน มันน่ารำคาญสำหรับเรา หรือว่าเรายังไม่ชิน แล้วเขาก็ดีเกินไปมากกกๆๆๆ อย่างเช่น ถ้าเราไม่ชอบแบบนี้ก็จะถามเราว่าไม่ชอบจะไม่ทำ พูดครับ พึ่งพาอาศัยเราตลอด หวานจนจะอ้วกแตก ไม่มีความเป็นลูกผู้ชาย ทำตัวค่อนข้างงี่เง่า น่าเบื่อค่ะ บ้างทีก็ทำตัวง้อนทำเหมือนไม่รู้จักเรา ไม่เห็นเรา เดียวดีมากกเดียวก็แปลกๆ สัญญาอะไรเยอะแยะ ว่าจะไม่คุยกับใครนอกจากเรา แต่เราก็เห็นคุยกับผู้หญิงมั่วซั่วไปหมด ถึงจะเป็นเพื่อนก็เถอะ แต่เราก็เห็นผู้ชายคนอื่นเขาก็ไม่ขนาดนี้ เขาเฟรนลี่มาก เกินไปรู้จักกับทุกคนที่เดินผ่าน เรารู้สึกว่ามันน่ารำคาญ เหมือนไม่ใช่สเป็กอ่ะค่ะ สเป็กของเราเหมือนจะตรงข้ามกับสิ่งที่เขาทำทุกอย่างไม่ว่าจะเป็น เราชอบคนที่ไม่วางตัวดีเกินไปเป็นตัวของตัวเองให้มาก สามารถที่จะดูแลเราได้ สั่งเราได้ บ้างทีเราบอกไปนอนแหละนะ เราก็อยากให้พูดว่า ไม่ให้ไปอยู่กับเขาก่อน ไรงี้ แต่อันนี้ไม่ค่ะ เขาก็บอกฝันดีนะคับ ซึ่งเราไม่ค่อยโอเค่เท่าไหร่ พูดง่ายๆเราชอบตื่นเต้นๆ ฮาร์ดคอร์นิดๆซาดิสๆ ชอบคนกล้าๆขี้เล่นๆ ไม่ต้องหล่อต้องดีมากก็ได้ เป็นคนธรรมดา ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไปดีกับคนนี้ แต่เหมือนว่าเราสองคนจะต้องจากกันแล้วเพราะต้องย้ายไปเรียนคนล่ะที่อ่ะค่ะ แต่เราก็เจอคนแบบที่เราชอบแล้ว แต่เขาเป็นเพื่อนกันค่ะ เลยไม่กล้าที่จะเสี่ยง
ช่วยบอกหน่อยนะค่ะว่าควรจะทำอย่างไร ควรเลิก หรือ คบต่อไป
อ่านแล้วอาจจะคิดว่า จกท ใจร้ายนะคะ แต่ไม่ใช่นะ มันคือความสับสนอ่ะค่ะ55555
ไม่รู้ว่ารักแฟนจริงๆหรือป่าว
คือไม่แน่ใจว่าเรารักเขาหรือป่าวหรือเราแค่เหงาเลยคบชั่วคราว ไม่ใช่ว่ายังรักแฟนหรือป่าวนะคบกันมาไม่เคยมีความรู้สึกว่าอยากกอด อยากจับมือ อยากเดินไปไหนด้วยเลย มีแต่อยากหลบหน้าไม่ค่อยถามอะไรเขาเท่าไหร่ เราคบๆเลิกๆกันอยู่ปีกว่าๆ เหมือนเราคิดกับเขาแค่เพื่อนอ่ะค่ะ แต่ก็กลัวว่าเขาเสียความรู้สึก แต่ตอนที่เราเลิกกัน เรายังเป็นเพื่อนกัน คุยกับปกติ เราว่าเเบบนั้นค่อนข้างดีมากสำหรับเรา เราชวนคุยเล่าหนังที่ไปดูในโรงให้ฟัง พูดคุยปกติเราก็รู้สึกดี เวลาผ่านไปแป่บเดียวเขาก็มาขอเป็นแฟนอีกก ไอ่เราก็ตอบตกลงไปอย่างไม่คิด แต่พอเมื่อได้เป็นแฟน มันไม่มีความสุขเลยสักนิด มีแต่หึงเรา โกธรง้อนง้อกัน มันน่ารำคาญสำหรับเรา หรือว่าเรายังไม่ชิน แล้วเขาก็ดีเกินไปมากกกๆๆๆ อย่างเช่น ถ้าเราไม่ชอบแบบนี้ก็จะถามเราว่าไม่ชอบจะไม่ทำ พูดครับ พึ่งพาอาศัยเราตลอด หวานจนจะอ้วกแตก ไม่มีความเป็นลูกผู้ชาย ทำตัวค่อนข้างงี่เง่า น่าเบื่อค่ะ บ้างทีก็ทำตัวง้อนทำเหมือนไม่รู้จักเรา ไม่เห็นเรา เดียวดีมากกเดียวก็แปลกๆ สัญญาอะไรเยอะแยะ ว่าจะไม่คุยกับใครนอกจากเรา แต่เราก็เห็นคุยกับผู้หญิงมั่วซั่วไปหมด ถึงจะเป็นเพื่อนก็เถอะ แต่เราก็เห็นผู้ชายคนอื่นเขาก็ไม่ขนาดนี้ เขาเฟรนลี่มาก เกินไปรู้จักกับทุกคนที่เดินผ่าน เรารู้สึกว่ามันน่ารำคาญ เหมือนไม่ใช่สเป็กอ่ะค่ะ สเป็กของเราเหมือนจะตรงข้ามกับสิ่งที่เขาทำทุกอย่างไม่ว่าจะเป็น เราชอบคนที่ไม่วางตัวดีเกินไปเป็นตัวของตัวเองให้มาก สามารถที่จะดูแลเราได้ สั่งเราได้ บ้างทีเราบอกไปนอนแหละนะ เราก็อยากให้พูดว่า ไม่ให้ไปอยู่กับเขาก่อน ไรงี้ แต่อันนี้ไม่ค่ะ เขาก็บอกฝันดีนะคับ ซึ่งเราไม่ค่อยโอเค่เท่าไหร่ พูดง่ายๆเราชอบตื่นเต้นๆ ฮาร์ดคอร์นิดๆซาดิสๆ ชอบคนกล้าๆขี้เล่นๆ ไม่ต้องหล่อต้องดีมากก็ได้ เป็นคนธรรมดา ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไปดีกับคนนี้ แต่เหมือนว่าเราสองคนจะต้องจากกันแล้วเพราะต้องย้ายไปเรียนคนล่ะที่อ่ะค่ะ แต่เราก็เจอคนแบบที่เราชอบแล้ว แต่เขาเป็นเพื่อนกันค่ะ เลยไม่กล้าที่จะเสี่ยง
ช่วยบอกหน่อยนะค่ะว่าควรจะทำอย่างไร ควรเลิก หรือ คบต่อไป
อ่านแล้วอาจจะคิดว่า จกท ใจร้ายนะคะ แต่ไม่ใช่นะ มันคือความสับสนอ่ะค่ะ55555