ก่อนอื่นขอเเนะนำตัว
เราอายุ 21 เรียน ป.ตรีปี3 เเห่งหนึ่ง ส่วนเเฟนเราอายุ25 ทำงานเเล้ว รับราชการ อยู่ภูเขา ทะเล 1พันห้าร้อยไมค์555 ออกเรือราดตะเวนชายเเดน
เราสองคนคบกันมานาน เเต่ไม่ว่าจะเทศกาลอะไรเราไม่เคยถูกเซอร์ไพร์เลย ไม่เคยถูกให้ของขวัญอะไรเลย มีเเต่เราทำให้เขาตลอด วันครบรอบไม่มีเเม้เเต่ข้อความสุขสันต์วันครบรอบ สักครั้ง จนมาถึงวาเลนไท ก็ไม่มีเเม้เเต่การเซอร์ไพร์อะไรใดๆ มีเพียงเเค่สุขสันต์วันวาเลนไทในเเชทเฟสเฉยๆ อย่างเดียว มีการมาถามเราว่าน้อยใจหรอที่ไม่หวานเหมือนคู่อื่นเขา เราได้เเต่ตอบไปว่สไม่หรอก คู่เราไม่เหมือนคู่อื่น เขาถามว่าเพราะอะไร เราตอบไปว่าไม่รู้ เเล้วเราก็เเอบมาร้องไห้คนเดียว เราอยู่ห่างกัน จะได้เจอกันเดือนละครั้ง หรือไม่ก็2เดือนครั้ง หรือ ครึ่งปีครั้ง เเล้วเเต่ว่างานจะยุ่งไหม เเล้วเขาติดธุระทางบ้านไหม ถึงจะได้เจอกัน เขารู้ว่าเราน้อยใจ เลยเปิดใจคุยกันอีกครั้งทั้งที่เปิดใจคุยกันมาเเล้วหลายครั้งเเต่ก็จบด้วยการทะเลาะตลอด. พอมาวันนี่คุยกันรู้ว่าต้องทะเลาะเเต่เลือกที่จะคุย เขาบอกกับเราว่าไม่มีเวลาไปคิดหรือเอาใจอะไรมากมาย โครตเสียใจ เห้อ
มีไหม ใครที่ไม่เคยถูกเซอร์ไพร์อะไรเลยทุกเทศกาล
เราอายุ 21 เรียน ป.ตรีปี3 เเห่งหนึ่ง ส่วนเเฟนเราอายุ25 ทำงานเเล้ว รับราชการ อยู่ภูเขา ทะเล 1พันห้าร้อยไมค์555 ออกเรือราดตะเวนชายเเดน
เราสองคนคบกันมานาน เเต่ไม่ว่าจะเทศกาลอะไรเราไม่เคยถูกเซอร์ไพร์เลย ไม่เคยถูกให้ของขวัญอะไรเลย มีเเต่เราทำให้เขาตลอด วันครบรอบไม่มีเเม้เเต่ข้อความสุขสันต์วันครบรอบ สักครั้ง จนมาถึงวาเลนไท ก็ไม่มีเเม้เเต่การเซอร์ไพร์อะไรใดๆ มีเพียงเเค่สุขสันต์วันวาเลนไทในเเชทเฟสเฉยๆ อย่างเดียว มีการมาถามเราว่าน้อยใจหรอที่ไม่หวานเหมือนคู่อื่นเขา เราได้เเต่ตอบไปว่สไม่หรอก คู่เราไม่เหมือนคู่อื่น เขาถามว่าเพราะอะไร เราตอบไปว่าไม่รู้ เเล้วเราก็เเอบมาร้องไห้คนเดียว เราอยู่ห่างกัน จะได้เจอกันเดือนละครั้ง หรือไม่ก็2เดือนครั้ง หรือ ครึ่งปีครั้ง เเล้วเเต่ว่างานจะยุ่งไหม เเล้วเขาติดธุระทางบ้านไหม ถึงจะได้เจอกัน เขารู้ว่าเราน้อยใจ เลยเปิดใจคุยกันอีกครั้งทั้งที่เปิดใจคุยกันมาเเล้วหลายครั้งเเต่ก็จบด้วยการทะเลาะตลอด. พอมาวันนี่คุยกันรู้ว่าต้องทะเลาะเเต่เลือกที่จะคุย เขาบอกกับเราว่าไม่มีเวลาไปคิดหรือเอาใจอะไรมากมาย โครตเสียใจ เห้อ