บทว่า ธมฺมสมุปฺปาทํ ได้แก่ การเกิดขึ้นแห่งปัจจัยและธรรมที่ อาศัยปัจจัยเกิดขึ้น ...

เกลือกกลกลืน ฝืนกาลตน คนเกณฑ์
ได้ชื่อเหม็น กระต่ายเม่น ไม่ทิ้งขน
ย้านยังอ่อน กะดะดื้อ ถือไถโยน
ฟื้นสกล สัญญาแผ่ว แว่วๆกาม

เคราะห์กะดะ ภุกะดี ดำริเพราะ
ละเภยเยาะ อีลุ้มเหยี่ยว มะเกรี้ยวขาม
มะโมงทุ่ม งองุ้มโงะ ปาโละตาม
คราเงื่อง่าม ย้ำกำลัง ยั้ง..อินทรีย์

ธรรมชื่อว่า สมุปปาท แปลว่า เกิดขึ้นพร้อม เกิดขึ้นสมบูรณ์ ว่าด้วยอาหาร(ปัจจัย)ตามบทศัพท์ จึงน่าจะเป็น สมุปฺปาทํ ส สงฺขารํ อวิชฺชาเน คือกลอนกาพยะอย่างตั้งมานั้น คงจะกล่าวตามการไม่สำรวมอินทรีย์ และกล่าวถึงการทอดธุระอย่างไร?อย่างหนึ่ง ว่า เป็นไปโดย อวิชชา!