บอกเลิกยังไงให้เจ็บน้อยที่สุด ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน

เริ่มจากความสัมพันธ์กันก่อนเลยนะคะ คือ จขกท.โสดมา2-3ปีแล้วคะ
พอตอน ม.6 คุยกับใครบางคนอยู่ ระดับความสำคัญคือ เหมือนจะคบกัน แต่ก็ยังไม่ได้คบ แล้วไม่มีใครขอใครเป็นแฟน
แต่ใครๆก็รู้ว่าเราคุยกันระดับหนึ่ง เหมือนจะเป็นแฟนแต่ก็ไม่ใช่แฟน
แต่ตอนนนี้ จขกท.อยู่ปี1 แล้วคะ แล้วเราก็เรียนคนละมหาลัยกัน ความห่างเลยบังเกิดขึ้น
จขกท.ปกติ ก็ไม่ค่อยคุยกับผู้ชายอยู่แล้วคะ ไม่ค่อยสนเรื่องแบบนี้สักเท่าไหร่ (อ๊ะๆ ไม่ใช่เลสเบี้ยนนะคะ)
จขกท.ชอบอะไรที่สงบๆ ไม่ชอบคนมากวนใจ ไม่ต้องการให้ใครดูแล เป็นคนดูแลตัวเองได้
จนมาวันนี้ จขกท.คิดว่า จะเลิกหยุดคุยกับคนๆนี้เเล้วคะ คือเค้าโทรไม่บ่อยนะ ประมานเดือนละ 2-3 ครั้ง
แต่ จขกท.รู้สึกอึดอัด ไม่อยากคุยแล้ว แต่กลัวเสียน้ำใจ เวลาเขาโทรมาก็รับตลอด แต่คุยแปปเดียว เพราะเราบอกเค้าว่าเรายุ่งๆ งานมหาลัยเยอะ
และตอนนี้ก็รู้สึกอึดอัดมาก ไม่รู้จะบอกเค้าไงดี ว่าให้เลิกสนใจเรา ให้เราอยู่แบบไม่มีอะไรผูกมัด
ใจนึกก็กลัว กลัวว่าถ้าบอกตรงๆ แล้วบังเอิญเจอกันจะมองหน้าไม่ติด จะมองหน้ากันยังไง
เลยอยากถามเพื่อนๆว่า จะบอกเลิกยังไงดีกับคนๆนี้ ที่ไม่มีสถานะ เเต่ก็เหมือนมีสถานะ

ปล.พิมพ์ผิด หรือ เรื่องยุ่งยาก งี่เง่า ก็ขออภัยด้วยนะคะ