สวัสดีค่ะ เราอายุ18ย่าง19น่ะค่ะ เรียนปีอยู่1เอก อิ้ง หลักสูตร คบ.คณะมุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
คือเรารู้สึกว่าเรียนแล้วไม่มีความสุขเลย เราไม่ได้อยากเป็นครู เราชอบอังกฤษน่ะแต่เราชอบการพูดแบบสื่อสารมากกว่าไม่ได้อยากเรียนเจาะลึกขนาดต้องเป็นครู แต่แม่เราหวังไว้มากว่าอยากให้เป็นครู แต่เราอยากเรียน การโรงแรมมากแต่เราสอบไม่ติด เลยมาสมัครเรียนครูอิ้ง คือเราไม่คิดว่าเราจะสอบติดเพราะเราไม่ได้อ่านหนังสือในการเตรียมสอบเลย เราใช้แค่ความรู้ที่มีใช้สอบเท่านั้น พอสอบสัมภาษณ์คือเราไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยตอบคำถามอาจารย์ยังตอบไม่ได้(เราตั้งใจตอบไม่ได้ แต่เราฟังเข้าใจอยู่)จนเจออาจารย์ที่สัมภาษณ์ว่าไม่เหมาะสมกับการเป็นครู ตอนนั้นเรามั่นใจมากยังไงก็ไม่ติดเราดีใจกลับบ้าน พอบอกแม่ไปว่าน่าจะไม่ติดแม่เงียบไปเลย แบบเหมือนผิดหวังในตัวเรามาก และบอกว่าขอไปลองสอบการโรงแรมอีกครั้ง แม่ก็เงียบอีกจนเรารู้สึกผิด แต่พอผลประกาศออกมาว่าเราติดครูอิ้ง แม่เรานี้ดีใจมากดีใจแบบกระโดดกอดเราอ่ะ แล้วยิ่งญาติรู้แกยิ่งมาชมเราอย่างนั้นอย่างนี้ แม่เรานี้ยิ้มหน้าบานเลย แต่เรากลับเสียใจ แต่พอเห็นแม่มีความสุข เลยคิดว่าเรียนเพื่อแม่ดีกว่า ทนๆเรียนไปก็น่าจะชอบเอง สุดท้ายแล้วพอได้เรียนเราเหมือนตายทั้งเป็น เราไม่ชอบ เราพยายามฝืนแล้ว แต่มันก็ฝืนไม่ได้อยู่ดี ตอนนี้เครียดมาก เราควรจะเรียนต่อหรือซิ่วดีค่ะ เรากลัวแม่จะหนักใจมาเลยตอนนี้ ปล.อย่าด่าหนูน่ะ ขอแค่คำแนะนำค่ะ
ทำไงดี คณะที่เรียนอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่
คือเรารู้สึกว่าเรียนแล้วไม่มีความสุขเลย เราไม่ได้อยากเป็นครู เราชอบอังกฤษน่ะแต่เราชอบการพูดแบบสื่อสารมากกว่าไม่ได้อยากเรียนเจาะลึกขนาดต้องเป็นครู แต่แม่เราหวังไว้มากว่าอยากให้เป็นครู แต่เราอยากเรียน การโรงแรมมากแต่เราสอบไม่ติด เลยมาสมัครเรียนครูอิ้ง คือเราไม่คิดว่าเราจะสอบติดเพราะเราไม่ได้อ่านหนังสือในการเตรียมสอบเลย เราใช้แค่ความรู้ที่มีใช้สอบเท่านั้น พอสอบสัมภาษณ์คือเราไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยตอบคำถามอาจารย์ยังตอบไม่ได้(เราตั้งใจตอบไม่ได้ แต่เราฟังเข้าใจอยู่)จนเจออาจารย์ที่สัมภาษณ์ว่าไม่เหมาะสมกับการเป็นครู ตอนนั้นเรามั่นใจมากยังไงก็ไม่ติดเราดีใจกลับบ้าน พอบอกแม่ไปว่าน่าจะไม่ติดแม่เงียบไปเลย แบบเหมือนผิดหวังในตัวเรามาก และบอกว่าขอไปลองสอบการโรงแรมอีกครั้ง แม่ก็เงียบอีกจนเรารู้สึกผิด แต่พอผลประกาศออกมาว่าเราติดครูอิ้ง แม่เรานี้ดีใจมากดีใจแบบกระโดดกอดเราอ่ะ แล้วยิ่งญาติรู้แกยิ่งมาชมเราอย่างนั้นอย่างนี้ แม่เรานี้ยิ้มหน้าบานเลย แต่เรากลับเสียใจ แต่พอเห็นแม่มีความสุข เลยคิดว่าเรียนเพื่อแม่ดีกว่า ทนๆเรียนไปก็น่าจะชอบเอง สุดท้ายแล้วพอได้เรียนเราเหมือนตายทั้งเป็น เราไม่ชอบ เราพยายามฝืนแล้ว แต่มันก็ฝืนไม่ได้อยู่ดี ตอนนี้เครียดมาก เราควรจะเรียนต่อหรือซิ่วดีค่ะ เรากลัวแม่จะหนักใจมาเลยตอนนี้ ปล.อย่าด่าหนูน่ะ ขอแค่คำแนะนำค่ะ