บ่นไปเรื่อยครับ เบื่อๆชีวิต ไม่รู้จะเดินไปไหนดี จุดหักเหชีวิตเลยช่วงนี้

เกริ่นเลยครับ ผมทำงานแถวภาคใต้ มีแฟน 1 คน ระหองระแหงกันเรื่อยมา เพราะเธอเป็นคนลั้นลา และขี้โกหก ส่วนผมขี้น้อยใจ ขี้งอน เขาบอกว่าผมเข้ากับเขาไม่ค่อยได้
เธอติดเพื่อนมากอยู่กับเพื่อนคือผมไม่มีตัวตน แต่เวลาเธอเหงาผมต้องมาไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ก็ตาม แต่สำหรับผมเธอดีมากนะดีเรื่องไรบ้างน้าาาา ผมนึกไม่ออก แต่ผมมองว่าเธอดี จนในที่สุดผมก็ตัดสินใจจะเดินออกจากชีวิตเธอ ผมบอกลาเธอและจะไปจากที่นี่ (ที่ทำงานที่เกาะสมุย) ผมว่าจะไปตายเอาดาบหน้าที่กรุงเทพ แต่ผมไม่รู้จักใครเลยที่กรุงเทพฯ มีแค่อาที่ไม่ได้เจอกันมาเกือบ 10 ปี และผมก็ไม่รู้ว่ากรุงเทพฯ เป็นยังไง เคยเห็นแต่ในทีวี ผมว่าจะไปหาบ้านเช่า และหางานทำ ผมเรียนไม่ค่อยสูงนะครับ แต่ทำงานได้ทุกอย่าง นายจ้างจะเสียดายทุกครั้งที่ผมลาออก แต่ผมชักหวั่นๆกรุงเทพฯ เพราะผมไม่เคยไป (เคยไปแค่ตอนเด็กๆ ปี48)
ผมจะไปให้ไกลจากที่ทำงานเดิม ทิ้งอดีตไว้ ไม่มีอะไรจะบ่นและ แค่นี้แหล่ะ เฮ้ออออ