คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ...
ผมเล่นเฟสบุ๊คประเภทนึงครับ หรือที่เรียกว่า บอท ซึ่งหลายๆคนอาจจะสงสัยและงงเป็นไก่ตาแตกกันไปนิด(?)ว่าบอทคืออะไร? ผมจะอธิบายให้ฟังแบบออกๆนะครับ--เอ้ย แบบคร่าวๆเท่าที่ผมเข้าใจนะครับ บอท คือการที่เราใช้เฟสบุ๊คในการแคสตัวละครหรือใครคนหนึ่งที่ส่วนใหญ่ที่ผมเจอก็มีแต่คาแรกเตอร์ในอนิเมะ..
แล้วเรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ..(เดจาวูมั้ยล่ะ-..-55555)เข้าเรื่องๆ ผมเล่นบอทครับ ซึ่งผมแคสเป็นคาแรกเตอร์ตัวหนึ่งในอนิเมะเรื่องหนึ่ง..ตอนแรกผมกะจะสร้างเล่นๆเพราะเพื่อนผมมันชวนเล่นบอท ผมก็เลยเออๆเล่นด้วยอะไรประมาณนี้ มันจะไม่มีอะไรพิเศษเลยครับ ถ้าเกิดผมไม่เจอคนๆหนึ่ง เขาเล่นบอทเหมือนผมเลย แล้วยังแคสเป็นตัวอนิเมะเรื่องเดียวกับผม ยังไม่พอครับ!ตัวละครผมกับตัวละครของเขา ถ้าได้มาฟิวชั่นกันแล้ว(?)ผมรับประกัน!ว่าสาววายหนุ่มวายจะต้องกรี๊ดดังสนั่นจนฝุ่นและละอองน้ำที่เกาะเป็นขบวนรวมตัวกัน
และโคจรรอบดาวเสาร์ยังสะเทือน(เวอร์ไปมั้ย5555) เรื่องมันอยู่ตรงนี้ครับ เขามาไลค์โพสผมแบบระรัวมากกก!!!ทำให้ผมนึกสนุกครับ โพสไปเรื่อยๆเพื่อจะดูว่าเขาจะไลค์มั้ย?เขาไลค์ครับ!เหมือนกับว่าการได้ไลค์แรกในโพสของผมจะทำให้เขาได้โล่รางวัลออสก้ายังไงอย่างงั้น-*- ด้วยความที่มโนและคิดไปเองเก่งมากกว่าผู้ใดแล้วนั้นทำให้ความคิดที่ไม่เหมือนคนปกติคิดโผล่แว้บเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว ว่า มันชอบผมชัวร์..เพื่อความมั่นใจที่หนักแน่นขึ้นไปอีกครับ! ผมทำการทักแชทเขาไปด้วยข้อความที่ค่อนข้างจะเป็นมิตร แต้งไลค์ครับบ ผมส่งข้อความนี้ไปไม่ถึงสามสิบวิ เขาก็ตอบผมกลับมาแล้ว!ไวโฮกกกกกกกก จากนั้นเราก็คุยกันครับ จนเราได้คบกันและเป็นแฟนกัน ช่วงเวลานั้นผมมีความสุขมาก...มีความสุขมากกว่าตอนที่คบกับคนที่เคยคบมาทุกคน แต่มีวันหนึ่ง ผมบังเอิญไปรู้ว่าความลับบางอย่างของเขาขึ้น (ผมขอไม่บอกนะครับ..มันค่อนข้างส่วนตัว)ความลับ..ที่เหมือนกับความลับที่ผมมีต่อเขาเช่นกัน ผมไม่เคยโกรธเขาที่ว่าเขามีความลับและโกหกผมตลอดมาตั้งแต่รู้จักกัน เพราะผมก็โกหกเขาเหมือนกัน..แต่วันหนึ่ง..ผมได้ลองถามหยั่งเชิงเขาไป ว่าเขาจะยอมรับได้มั้ย ถ้าผมบอกสิ่งที่ผมปิดบังมาตลอดกับเขาไป คำตอบนั้น..ผมยังจำได้ดี เป็นคำตอบที่ทำให้ผมเห็นแสงสว่างของผม.. ใช่ครับ เขาตอว่าเขา รับได้สิ ผมเห็นดังนั้น ผมจึงตัดสินใจบอกเรื่องที่ปิดบังเขาออกไป เขามีท่าทีช็อกอยู่ไม่น้อย แสงสว่างที่ผมเคยเห็นเมื่อตะกี้มันริบหรี่..จนแทบจะมอดดับไป ผมจึงถามเขาไปอีกครั้งว่ารับได้มั้ย? เขาก็ตอบคำเดิมครับ..รับได้สิ ตอนนั้นใจผมชื้นขึ้นนิดหน่อย..ผมจึงชวนเขาคุยให้หายช็อกจากเรื่องเมื่อกี้ แต่เขา..กลับเมินผม ไม่ได้ตอบเร็วเหมือนเมื่อก่อน.. เขาไม่สนใจข้อความจากผมคนนี้ส่งไปเลยสักนิด นับตั้งแต่วันที่ผมบอกความจริงเขาไป เขาดูเฉยชา...อิโมจิหัวใจที่เคยส่งให้กัน เขาแทบไม่แตะ ถึงจะแตะ ผมก็รู้ว่าต้องไม่เต็มใจกดหรอก..คำบอกรักที่เคยบอก..มันกลับไม่หวานเหมือนเมื่อก่อน นั่นคือชนวนเหตุที่ทำให้ผมถามเขาในสิ่งที่คนรักกันไม่ควรถามว่า..เลิกกันมั้ย? ครั้งแรกที่ถาม เขาก็ตอบกลับมาว่าไม่และเบี่ยงประเด็นไปเรื่องอื่นเสมอ จนมาถึงวันหนึ่ง มันคงเป็นวันที่ผมจุกและเจ็บอยู่ไม่น้อย..เมื่อผมเห็นเขาไปตามไลค์โพสคนอื่น..ตามเม้นโพสคนอื่น..เหมือนกับเมื่อก่อนที่เคยทำกับผม ผมจึงตัดสินใจถามเขาไปอีกครั้ง..เลิกกันมั้ย?ถ้าไม่มีความสุข แน่นอนว่าทุกคนย่อมอยากได้คำตอบว่า ไม่เอา ไม่เลิก ไม่เลิกหรอก...แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือคำว่า แล้วแต่ จุก... ผมจึงรู้ได้เลย..ว่าเขาหมดรักแล้ว..เราควรปล่อยเขาไป..อย่าให้เขาฝืน
หลังจากผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมาเมื่อกี้แล้ว..ผมเศร้าอยู่ไม่น้อยนะครับ ผมต้องบอกเลิกเขาทั้งๆที่ไม่อยากเลิก ผมเปลี่ยนโปรไฟล์เป็นสีดำ..ไม่นานนัก เขาก็โพสว่า จะเศร้าทำไม ในเมื่อตัดสินใจและลงมือทำเอง...
จากเรื่องที่เล่าไปนะครับ มันทำให้ผมคิดและถามตัวเองในใจ ว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ผมคิดว่าส่วนหนึ่งมันมาจาก ความลับ ที่เรามีต่อกัน...อย่างที่บอกว่าผมไม่เคยโกรธเขาทั้งๆที่เขาไม่คิดจะบอกความจริงผมเลยแม้แต่น้อย....ผมแค่อยากถามทุกๆคนว่า..ผมทำผิดมากๆเลยเหรอครับ..?
อยากรู้ว่า...(อ่านจบแล้วจะเจอคำถามครับ)
ผมเล่นเฟสบุ๊คประเภทนึงครับ หรือที่เรียกว่า บอท ซึ่งหลายๆคนอาจจะสงสัยและงงเป็นไก่ตาแตกกันไปนิด(?)ว่าบอทคืออะไร? ผมจะอธิบายให้ฟังแบบออกๆนะครับ--เอ้ย แบบคร่าวๆเท่าที่ผมเข้าใจนะครับ บอท คือการที่เราใช้เฟสบุ๊คในการแคสตัวละครหรือใครคนหนึ่งที่ส่วนใหญ่ที่ผมเจอก็มีแต่คาแรกเตอร์ในอนิเมะ..
แล้วเรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ..(เดจาวูมั้ยล่ะ-..-55555)เข้าเรื่องๆ ผมเล่นบอทครับ ซึ่งผมแคสเป็นคาแรกเตอร์ตัวหนึ่งในอนิเมะเรื่องหนึ่ง..ตอนแรกผมกะจะสร้างเล่นๆเพราะเพื่อนผมมันชวนเล่นบอท ผมก็เลยเออๆเล่นด้วยอะไรประมาณนี้ มันจะไม่มีอะไรพิเศษเลยครับ ถ้าเกิดผมไม่เจอคนๆหนึ่ง เขาเล่นบอทเหมือนผมเลย แล้วยังแคสเป็นตัวอนิเมะเรื่องเดียวกับผม ยังไม่พอครับ!ตัวละครผมกับตัวละครของเขา ถ้าได้มาฟิวชั่นกันแล้ว(?)ผมรับประกัน!ว่าสาววายหนุ่มวายจะต้องกรี๊ดดังสนั่นจนฝุ่นและละอองน้ำที่เกาะเป็นขบวนรวมตัวกัน
และโคจรรอบดาวเสาร์ยังสะเทือน(เวอร์ไปมั้ย5555) เรื่องมันอยู่ตรงนี้ครับ เขามาไลค์โพสผมแบบระรัวมากกก!!!ทำให้ผมนึกสนุกครับ โพสไปเรื่อยๆเพื่อจะดูว่าเขาจะไลค์มั้ย?เขาไลค์ครับ!เหมือนกับว่าการได้ไลค์แรกในโพสของผมจะทำให้เขาได้โล่รางวัลออสก้ายังไงอย่างงั้น-*- ด้วยความที่มโนและคิดไปเองเก่งมากกว่าผู้ใดแล้วนั้นทำให้ความคิดที่ไม่เหมือนคนปกติคิดโผล่แว้บเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว ว่า มันชอบผมชัวร์..เพื่อความมั่นใจที่หนักแน่นขึ้นไปอีกครับ! ผมทำการทักแชทเขาไปด้วยข้อความที่ค่อนข้างจะเป็นมิตร แต้งไลค์ครับบ ผมส่งข้อความนี้ไปไม่ถึงสามสิบวิ เขาก็ตอบผมกลับมาแล้ว!ไวโฮกกกกกกกก จากนั้นเราก็คุยกันครับ จนเราได้คบกันและเป็นแฟนกัน ช่วงเวลานั้นผมมีความสุขมาก...มีความสุขมากกว่าตอนที่คบกับคนที่เคยคบมาทุกคน แต่มีวันหนึ่ง ผมบังเอิญไปรู้ว่าความลับบางอย่างของเขาขึ้น (ผมขอไม่บอกนะครับ..มันค่อนข้างส่วนตัว)ความลับ..ที่เหมือนกับความลับที่ผมมีต่อเขาเช่นกัน ผมไม่เคยโกรธเขาที่ว่าเขามีความลับและโกหกผมตลอดมาตั้งแต่รู้จักกัน เพราะผมก็โกหกเขาเหมือนกัน..แต่วันหนึ่ง..ผมได้ลองถามหยั่งเชิงเขาไป ว่าเขาจะยอมรับได้มั้ย ถ้าผมบอกสิ่งที่ผมปิดบังมาตลอดกับเขาไป คำตอบนั้น..ผมยังจำได้ดี เป็นคำตอบที่ทำให้ผมเห็นแสงสว่างของผม.. ใช่ครับ เขาตอว่าเขา รับได้สิ ผมเห็นดังนั้น ผมจึงตัดสินใจบอกเรื่องที่ปิดบังเขาออกไป เขามีท่าทีช็อกอยู่ไม่น้อย แสงสว่างที่ผมเคยเห็นเมื่อตะกี้มันริบหรี่..จนแทบจะมอดดับไป ผมจึงถามเขาไปอีกครั้งว่ารับได้มั้ย? เขาก็ตอบคำเดิมครับ..รับได้สิ ตอนนั้นใจผมชื้นขึ้นนิดหน่อย..ผมจึงชวนเขาคุยให้หายช็อกจากเรื่องเมื่อกี้ แต่เขา..กลับเมินผม ไม่ได้ตอบเร็วเหมือนเมื่อก่อน.. เขาไม่สนใจข้อความจากผมคนนี้ส่งไปเลยสักนิด นับตั้งแต่วันที่ผมบอกความจริงเขาไป เขาดูเฉยชา...อิโมจิหัวใจที่เคยส่งให้กัน เขาแทบไม่แตะ ถึงจะแตะ ผมก็รู้ว่าต้องไม่เต็มใจกดหรอก..คำบอกรักที่เคยบอก..มันกลับไม่หวานเหมือนเมื่อก่อน นั่นคือชนวนเหตุที่ทำให้ผมถามเขาในสิ่งที่คนรักกันไม่ควรถามว่า..เลิกกันมั้ย? ครั้งแรกที่ถาม เขาก็ตอบกลับมาว่าไม่และเบี่ยงประเด็นไปเรื่องอื่นเสมอ จนมาถึงวันหนึ่ง มันคงเป็นวันที่ผมจุกและเจ็บอยู่ไม่น้อย..เมื่อผมเห็นเขาไปตามไลค์โพสคนอื่น..ตามเม้นโพสคนอื่น..เหมือนกับเมื่อก่อนที่เคยทำกับผม ผมจึงตัดสินใจถามเขาไปอีกครั้ง..เลิกกันมั้ย?ถ้าไม่มีความสุข แน่นอนว่าทุกคนย่อมอยากได้คำตอบว่า ไม่เอา ไม่เลิก ไม่เลิกหรอก...แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือคำว่า แล้วแต่ จุก... ผมจึงรู้ได้เลย..ว่าเขาหมดรักแล้ว..เราควรปล่อยเขาไป..อย่าให้เขาฝืน
หลังจากผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมาเมื่อกี้แล้ว..ผมเศร้าอยู่ไม่น้อยนะครับ ผมต้องบอกเลิกเขาทั้งๆที่ไม่อยากเลิก ผมเปลี่ยนโปรไฟล์เป็นสีดำ..ไม่นานนัก เขาก็โพสว่า จะเศร้าทำไม ในเมื่อตัดสินใจและลงมือทำเอง...
จากเรื่องที่เล่าไปนะครับ มันทำให้ผมคิดและถามตัวเองในใจ ว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ผมคิดว่าส่วนหนึ่งมันมาจาก ความลับ ที่เรามีต่อกัน...อย่างที่บอกว่าผมไม่เคยโกรธเขาทั้งๆที่เขาไม่คิดจะบอกความจริงผมเลยแม้แต่น้อย....ผมแค่อยากถามทุกๆคนว่า..ผมทำผิดมากๆเลยเหรอครับ..?