สวัสดีทุกคนนะคะยิ้ม วันนี้เหงาๆเลยขอมาเล่าเรื่องขอตัวเองให้คนอื่นได้อ่านมั้ง

ก่อนอื่นขอแนะนำตัวเองก่อนเลยนะคะ ชื่อนามสมมุติ ชื่อ ปอ นะคะ
ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน มันไม่กี่ปีหรอกค่ะ 555
ปอเป็นเด็กตัวขาวๆ ตัวอ้วนๆกลมๆ ปอเป็นคนร่าเริงค่ะ มีเพื่อนหลายคนแต่ละคนก็.. ก็ดีค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ดีกว่าไม่มีเพื่อน5555
จุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ ปอ จะมาแชร์ทั้งหมดมันเริ่มต้นจากตรงนี้แหละค่ะ
มีวันนึงจำได้แม่นเลยว่า ปอเรียนคอมคาบบ่าย ปอเกิดปวดฉี่ ขึ้นชื่อว่าเดอะแก๊งปอมักพ่วงเพื่อนๆให้พาไปด้วย
แต่วันนี้พวกนางไม่ไปนางต้องรีบทำงานส่งครู
ปอก็รีบวิ่งข้ามตึกเพื่อนไปฉี่ พอเข้าห้องน้ำเสร็จ เราเห็นฝนมันตกละอองปรอยๆ อากาศโครตจะดีเลยค่ะ
ด้วยความที่ตรงนั้นไม่มีใครอยู่เราเลยค่อยๆเดิน เราลืมบอกไปนะว่ามันมีสะพาน
เราค่อยๆเดิน ได้ยินเหมือนคนเดินตาม เราก็หันกลับไปมอง โอ้วววว งานดีค่ะแม่555
เป็นผู้ชาย2คน คนเเรกเราพอรู้จัก แต่คนที่2นี่สิ ใครหว่ะ
เรามองคนที่2 พี่เขา คิ้วเข้ม ดัดฟัน ตาพี่เขาสวยมากก บร๊ะเจ้าโจ๊กกะพริบตา
โอ้ยยยยยยยตอนนั้นนี่เขิลนิดๆ นึกในใจ พี่แกเขาเป็นใครมาจากนั้น ม.ไหน ทับอะไร บ่เคยเห็นหน้าเลย
เราก็หันกลับปุ๊บ รีบวิ่งเเพ่นหนีหลาย ก็คนมันเขินอ่ะ5555
หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้อะไรค่ะ เราก็ใช้ชัวิตเรียนอะไรไปของเราปกติ
จนวันนึงเรามาโรงเรียน เผลอไปเห็นพี่เขานั่งผูกเชือกรองเท้าอยู่ข้างสนามฟุตบอล
เราก็มองพี่เขา พี่เขาก็มองเรา โฮะๆใจตรงกันเลยนะ
ตอนนั้นเราคิดในใจ ... อ่าวพี่คนนี้หนิไม่ได้เจอมานานละ หลังจากนั้นเราก็เรียน
เวลาผ่านไปเราก็เจอพี่เขาบ่อยขึ้นได้เห็นพี่เขาทำโน้นทำนี่ ตอนนั้นเรียกว่าชอบไหม เราก็ไม่เเน่ใจ แต่ที่แน่ๆกรูจองคร้าาา555
ตอนนั้นมันใกล้จะปิดเทอมเเล้ว
ตอนนั้นเรารู้ว่าพี่เขาอยู่ ม.3 แต่ไม่รู้ว่าชื่ออะไร เราอยู่ม.1 วันสอบก็มาถึง ของเราม.ต้น สอบ2 วัน วันแรกผ่านไปไม่มีอะไร วันที่2 มันคือวันที่พี่เขาสอบเสร็จเเล้วจะปัจฉิม เราสอบเสร็จก็ลงมาแต่ รร. ยังไม่ปล่อย เราไปเอาดอกกุหลาบมาจากไหนไม่รู้จำไม่ได้
เราเห็นพี่เขาอยู่ใต้อาคาร เรากำลังเดินไปพอเดินไปได้ครึ่งทาง เราก็กลับเพราะ เรากลัวพี่ผญม.3 มองเรา
บวกกับตอนนั้นเพื่อนๆเราก็นั่งอยู่แถวนั้นแล้วเราก็คิดอีกว่ากลัวพี่เขาจะไม่ชอบเรา กลัวว่าพี่เขาจะเเค่ยิ้มๆรับดอกไม่เพื่อไม่ไห้เราหน้าแตก
คิดดูสิคะถ้าสมมุติมีใครไม่รู้อ้วนๆขี้เหร่ๆ ที่ไม่ได้ชอบมาให้ดอกไม้เรา เราจะกลัวไหม เ รากลัวพี่เขาไม่ชอบกลัวเรา

เราเลยเอาดอกกุหลาบทิ้ง

สักพักเราก็เดินออกจากโรงเรียน

(เราไม่ได้ขี้เหล่ขนาดนั้นนะ ตอนนั้นเรานน เเค่59เอง555555 )
พอปิดเทอมผ่านไปมันก็จะมีให้ฟัง 0 ร มส

เราก็ไปรีเกรดในห้องวิทย์
เราเดินออกมาจากห้องเราเจอพี่เขาพี่เขาจ้องเรา
ตอนนั้นเราหวั่นไหวมากก แหมมก็เจ๊แกเล่นมองตาเราขนาดนั้น555

เราเดินออกมาพร้อมกับเพื่อนๆเรา
เพื่อนเราก็เห็นพี่เขานะ เราก็เลยลองถามเพื่อนว่าพี่เขาชื่ออะไร......
เรา : ๆคนที่เราเดินผ่านมะกี้ชื่ออะไรหว่ะ
เพื่อน : คนไหนว่ะมันมีตั้งหลายคน
เรา : ก็ไอคนที่เราเพิ่งเจอหน้าห้องวิทย์ไง
เพื่อน : อ่อ แหมม ชอบเขาหรอ เขาชื่อพี่ "ภู"
เด่วมาต่อนะคะ เรื่องขอเรามีทั้งเศร้าทั้งตลก แต่ตอนเเรกๆไม่ค่อยสนุกหรอกค่ะเพราะเราไม่รู้จะเขียนยังไงดี555 ถ้าเขียนอะไรผิดหรือมีคำหยาบ ต้องขอโทษด้วยนะคะ

เราตั้งเป็นกระทูคำถามเพราะยืนยันตัวตนไม่ได้อ่ะ


แอบรักรุ่นพี่ เเล้วเราจะได้รักกันไหมหนูอ้วนใช่ไหมพี่ถึงยังไม่รัก555555
ก่อนอื่นขอแนะนำตัวเองก่อนเลยนะคะ ชื่อนามสมมุติ ชื่อ ปอ นะคะ
ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน มันไม่กี่ปีหรอกค่ะ 555
ปอเป็นเด็กตัวขาวๆ ตัวอ้วนๆกลมๆ ปอเป็นคนร่าเริงค่ะ มีเพื่อนหลายคนแต่ละคนก็.. ก็ดีค่ะ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้
จุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่ ปอ จะมาแชร์ทั้งหมดมันเริ่มต้นจากตรงนี้แหละค่ะ
มีวันนึงจำได้แม่นเลยว่า ปอเรียนคอมคาบบ่าย ปอเกิดปวดฉี่ ขึ้นชื่อว่าเดอะแก๊งปอมักพ่วงเพื่อนๆให้พาไปด้วย
แต่วันนี้พวกนางไม่ไปนางต้องรีบทำงานส่งครู
ปอก็รีบวิ่งข้ามตึกเพื่อนไปฉี่ พอเข้าห้องน้ำเสร็จ เราเห็นฝนมันตกละอองปรอยๆ อากาศโครตจะดีเลยค่ะ
ด้วยความที่ตรงนั้นไม่มีใครอยู่เราเลยค่อยๆเดิน เราลืมบอกไปนะว่ามันมีสะพาน
เราค่อยๆเดิน ได้ยินเหมือนคนเดินตาม เราก็หันกลับไปมอง โอ้วววว งานดีค่ะแม่555
เป็นผู้ชาย2คน คนเเรกเราพอรู้จัก แต่คนที่2นี่สิ ใครหว่ะ
เรามองคนที่2 พี่เขา คิ้วเข้ม ดัดฟัน ตาพี่เขาสวยมากก บร๊ะเจ้าโจ๊กกะพริบตา
โอ้ยยยยยยยตอนนั้นนี่เขิลนิดๆ นึกในใจ พี่แกเขาเป็นใครมาจากนั้น ม.ไหน ทับอะไร บ่เคยเห็นหน้าเลย
เราก็หันกลับปุ๊บ รีบวิ่งเเพ่นหนีหลาย ก็คนมันเขินอ่ะ5555
หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้อะไรค่ะ เราก็ใช้ชัวิตเรียนอะไรไปของเราปกติ
จนวันนึงเรามาโรงเรียน เผลอไปเห็นพี่เขานั่งผูกเชือกรองเท้าอยู่ข้างสนามฟุตบอล
เราก็มองพี่เขา พี่เขาก็มองเรา โฮะๆใจตรงกันเลยนะ
ตอนนั้นเราคิดในใจ ... อ่าวพี่คนนี้หนิไม่ได้เจอมานานละ หลังจากนั้นเราก็เรียน
เวลาผ่านไปเราก็เจอพี่เขาบ่อยขึ้นได้เห็นพี่เขาทำโน้นทำนี่ ตอนนั้นเรียกว่าชอบไหม เราก็ไม่เเน่ใจ แต่ที่แน่ๆกรูจองคร้าาา555
ตอนนั้นมันใกล้จะปิดเทอมเเล้ว
ตอนนั้นเรารู้ว่าพี่เขาอยู่ ม.3 แต่ไม่รู้ว่าชื่ออะไร เราอยู่ม.1 วันสอบก็มาถึง ของเราม.ต้น สอบ2 วัน วันแรกผ่านไปไม่มีอะไร วันที่2 มันคือวันที่พี่เขาสอบเสร็จเเล้วจะปัจฉิม เราสอบเสร็จก็ลงมาแต่ รร. ยังไม่ปล่อย เราไปเอาดอกกุหลาบมาจากไหนไม่รู้จำไม่ได้
เราเห็นพี่เขาอยู่ใต้อาคาร เรากำลังเดินไปพอเดินไปได้ครึ่งทาง เราก็กลับเพราะ เรากลัวพี่ผญม.3 มองเรา
บวกกับตอนนั้นเพื่อนๆเราก็นั่งอยู่แถวนั้นแล้วเราก็คิดอีกว่ากลัวพี่เขาจะไม่ชอบเรา กลัวว่าพี่เขาจะเเค่ยิ้มๆรับดอกไม่เพื่อไม่ไห้เราหน้าแตก
คิดดูสิคะถ้าสมมุติมีใครไม่รู้อ้วนๆขี้เหร่ๆ ที่ไม่ได้ชอบมาให้ดอกไม้เรา เราจะกลัวไหม เ รากลัวพี่เขาไม่ชอบกลัวเรา
เราเลยเอาดอกกุหลาบทิ้ง
(เราไม่ได้ขี้เหล่ขนาดนั้นนะ ตอนนั้นเรานน เเค่59เอง555555 )
พอปิดเทอมผ่านไปมันก็จะมีให้ฟัง 0 ร มส
เราเดินออกมาจากห้องเราเจอพี่เขาพี่เขาจ้องเรา
ตอนนั้นเราหวั่นไหวมากก แหมมก็เจ๊แกเล่นมองตาเราขนาดนั้น555
เราเดินออกมาพร้อมกับเพื่อนๆเรา
เพื่อนเราก็เห็นพี่เขานะ เราก็เลยลองถามเพื่อนว่าพี่เขาชื่ออะไร......
เรา : ๆคนที่เราเดินผ่านมะกี้ชื่ออะไรหว่ะ
เพื่อน : คนไหนว่ะมันมีตั้งหลายคน
เรา : ก็ไอคนที่เราเพิ่งเจอหน้าห้องวิทย์ไง
เพื่อน : อ่อ แหมม ชอบเขาหรอ เขาชื่อพี่ "ภู"
เด่วมาต่อนะคะ เรื่องขอเรามีทั้งเศร้าทั้งตลก แต่ตอนเเรกๆไม่ค่อยสนุกหรอกค่ะเพราะเราไม่รู้จะเขียนยังไงดี555 ถ้าเขียนอะไรผิดหรือมีคำหยาบ ต้องขอโทษด้วยนะคะ