สวัสดีเพื่อนๆ พี่น้องห้องเพลงและเพื่อนสมาชิกทุกท่านครับผม วันนี้ The Mario รับหน้าที่ MC ห้องเพลงครับผม
ห้องเพลงคนรากหญ้าเปิดขึ้นมามีวัตถุประสงค์ เพื่อ
1. มีพื้นที่ให้เพื่อนๆ ได้มาพบปะ พูดคุยระหว่างกัน ในภาวะที่ต้องระมัดระวังการโพสการเมืองอย่างเคร่งครัด
2. เป็นพื้นที่ พักผ่อน ลดความเครียดทางการเมือง ให้เพื่อนๆ มีกิจกรรมสนุกๆ ร่วมกัน
3. สร้างมิตรภาพและความปรองดอง ซึ่งเราหวังให้สังคมไทยเป็นเช่นนี้ แม้นคิดต่างกัน แต่เมื่อคุยกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
กระทู้ห้องเพลงเป็นกระทู้เปิด มิได้ปิดกั้นผู้หนึ่งผู้ใด "ขอให้มาดี เราคือเพื่อนกัน" ซึ่งก็เหมือนกับกระทู้ทั่วไป ที่เราไม่จำเป็นต้องทราบว่า User ท่านไหนเป็นใครมาจากไหน ...ดังนั้น หากมีบุคคลใดที่มีการโพสสิ่งผิดกฎหมายและศีลธรรมอันดีของสังคมนั้น หรือสิ่งรบกวนใดๆ ในบอร์ด เป็นเรื่องส่วนบุคคล ทางห้องเพลงจึงขอแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งสิ้น
ผมเคยลองเอาน้ำเทใส่จานข้าว แล้วมองว่าน้ำนั้นคือเศรษฐกิจ การบริหารจัดการด้านเศรษฐกิจที่ดีนั้นน้ำในจานจะต้องมีอย่างทั่วถึงไปทั้งจาน หรืออย่างน้อยๆก็ให้มันครอบคลุมพื้นที่มากที่สุด แน่นอนครับทุกๆการบริหารไม่ว่าจากรัฐบาลไหนก็ตามมันต้องมีทั้งผู้ได้ประโยชน์และเสียประโยชน์ ผู้ที่ได้ประโยชน์ก็จะต้องบอกว่าเศรษฐกิจดี ส่วนคนที่ไม่ได้ประโยชน์แน่นอนว่าเศรษฐกิจมันจะต้องแย่ ลองคิดดูว่า ณ เวลานี้จานมันเอียงไปข้างไหน และเอียงไปในองศาที่มากเกินไปหรือไม่จนน้ำไปกระจุกอยู่แค่ขอบจานด้านเดียวจนน้ำล้นทะลักออกจากระบบ ในขณะที่พื้นที่จานส่วนใหญ่กลับน้ำแห้ง จะบ่นว่าเศรษฐกิจห่วยลงก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก และจะมีคนกระจุกหนึ่งที่ได้ประโยชน์จะบอกว่าเศรษฐกิจดีก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเช่นกัน
ยังยืนยันเสมอว่าเศรษฐกิจรากหญ้าเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องแก้ไขให้มันดีกว่าทุกวันนี้ ไม่งั้นกำลังซื้อจากฐานรากก็จะไม่มี มันจะลามมาถึงเศรษฐกิจระดับกลางไปถึงระดับที่ใหญ่กว่านั้นให้มันล้มเป็นโดมิโน่ ทุกวันนี้การจับจ่ายใช้สอยของคนก็เพียงเพื่อดำรงชีพอยู่ให้ได้เท่านั้น ส่วนเรื่องการหาความสุขให้กับชีวิต หรือให้รางวัลกับชีวิตตัวเองกลับน้อยลง ลองสังเกตุพวกสินค้าฟุ่มเฟือยดูว่ายอดขายลดลงมากไหม นั่นคือคำตอบ จำนวนเม็ดเงินที่ไหลเข้ากระเป๋าของเราเมื่อหักรายจ่ายแล้ว นั่นคือคำตอบในเชิงตัวเลขเช่นกัน
MC ได้แต่ภาวนาว่าการแก้ปัฐหาเศรษฐกิจของภาครัฐจะกระเตื้องขึ้นแบบเป็นรูปธรรมไม่ใช่นามธรรม อย่าให้ถึงขนาดเศรษฐกิจดี๊ดีดังว่าเป็นดั่งเช่นหยดน้ำบนใบบอน ในขณะพื้นที่ส่วนใหญ่ที่เหลือกลับแห้งสนิท
เปิดหัวกระทู้ด้วยเพลงนี้ครับ
ชีวิตดี๊ดี นุ้ยเชิญยิ้ม
ห้องเพลง**คนรากหญ้า** พักยกการเมือง มุมเสียงเพลง มุมนี้ไม่มีสี ไม่มีกลุ่ม...มีแต่เสียง 12/02/2017 "เศรษฐกิจใครดี๊ดี"
ห้องเพลงคนรากหญ้าเปิดขึ้นมามีวัตถุประสงค์ เพื่อ
1. มีพื้นที่ให้เพื่อนๆ ได้มาพบปะ พูดคุยระหว่างกัน ในภาวะที่ต้องระมัดระวังการโพสการเมืองอย่างเคร่งครัด
2. เป็นพื้นที่ พักผ่อน ลดความเครียดทางการเมือง ให้เพื่อนๆ มีกิจกรรมสนุกๆ ร่วมกัน
3. สร้างมิตรภาพและความปรองดอง ซึ่งเราหวังให้สังคมไทยเป็นเช่นนี้ แม้นคิดต่างกัน แต่เมื่อคุยกันแล้วก็เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
กระทู้ห้องเพลงเป็นกระทู้เปิด มิได้ปิดกั้นผู้หนึ่งผู้ใด "ขอให้มาดี เราคือเพื่อนกัน" ซึ่งก็เหมือนกับกระทู้ทั่วไป ที่เราไม่จำเป็นต้องทราบว่า User ท่านไหนเป็นใครมาจากไหน ...ดังนั้น หากมีบุคคลใดที่มีการโพสสิ่งผิดกฎหมายและศีลธรรมอันดีของสังคมนั้น หรือสิ่งรบกวนใดๆ ในบอร์ด เป็นเรื่องส่วนบุคคล ทางห้องเพลงจึงขอแสดงความบริสุทธิ์ใจว่าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งสิ้น
ผมเคยลองเอาน้ำเทใส่จานข้าว แล้วมองว่าน้ำนั้นคือเศรษฐกิจ การบริหารจัดการด้านเศรษฐกิจที่ดีนั้นน้ำในจานจะต้องมีอย่างทั่วถึงไปทั้งจาน หรืออย่างน้อยๆก็ให้มันครอบคลุมพื้นที่มากที่สุด แน่นอนครับทุกๆการบริหารไม่ว่าจากรัฐบาลไหนก็ตามมันต้องมีทั้งผู้ได้ประโยชน์และเสียประโยชน์ ผู้ที่ได้ประโยชน์ก็จะต้องบอกว่าเศรษฐกิจดี ส่วนคนที่ไม่ได้ประโยชน์แน่นอนว่าเศรษฐกิจมันจะต้องแย่ ลองคิดดูว่า ณ เวลานี้จานมันเอียงไปข้างไหน และเอียงไปในองศาที่มากเกินไปหรือไม่จนน้ำไปกระจุกอยู่แค่ขอบจานด้านเดียวจนน้ำล้นทะลักออกจากระบบ ในขณะที่พื้นที่จานส่วนใหญ่กลับน้ำแห้ง จะบ่นว่าเศรษฐกิจห่วยลงก็คงไม่ใช่เรื่องแปลก และจะมีคนกระจุกหนึ่งที่ได้ประโยชน์จะบอกว่าเศรษฐกิจดีก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเช่นกัน
ยังยืนยันเสมอว่าเศรษฐกิจรากหญ้าเป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องแก้ไขให้มันดีกว่าทุกวันนี้ ไม่งั้นกำลังซื้อจากฐานรากก็จะไม่มี มันจะลามมาถึงเศรษฐกิจระดับกลางไปถึงระดับที่ใหญ่กว่านั้นให้มันล้มเป็นโดมิโน่ ทุกวันนี้การจับจ่ายใช้สอยของคนก็เพียงเพื่อดำรงชีพอยู่ให้ได้เท่านั้น ส่วนเรื่องการหาความสุขให้กับชีวิต หรือให้รางวัลกับชีวิตตัวเองกลับน้อยลง ลองสังเกตุพวกสินค้าฟุ่มเฟือยดูว่ายอดขายลดลงมากไหม นั่นคือคำตอบ จำนวนเม็ดเงินที่ไหลเข้ากระเป๋าของเราเมื่อหักรายจ่ายแล้ว นั่นคือคำตอบในเชิงตัวเลขเช่นกัน
MC ได้แต่ภาวนาว่าการแก้ปัฐหาเศรษฐกิจของภาครัฐจะกระเตื้องขึ้นแบบเป็นรูปธรรมไม่ใช่นามธรรม อย่าให้ถึงขนาดเศรษฐกิจดี๊ดีดังว่าเป็นดั่งเช่นหยดน้ำบนใบบอน ในขณะพื้นที่ส่วนใหญ่ที่เหลือกลับแห้งสนิท
เปิดหัวกระทู้ด้วยเพลงนี้ครับ
ชีวิตดี๊ดี นุ้ยเชิญยิ้ม