คือเริ่มแรกเลยนะค่ะคือตอนนี้เราอยู่ม.3 พ่อแม่เราหวงเรามากหวงจนถึงขั้นเพื่อนๆเริ่มไม่กล้ายุ่งกะเราเพราะกลัวพ่อเราว่า พ่อเราเคยไปด่าเพื่อนเราที่โรงเรียนเพราะฝากของไว้ที่เราเวลาตังค์พ่อหายพ่อก็จะหาว่าเราเป็นคนเอาไปพ่อโมโหเราทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นคนเอาไปจนถึงขั้นตบน่าเราจนน่าเราบวมเราร้องไห้2วันติดต่อกันไม่นอนไม่กินข้าวแล้วพ่อก็จะให้เราเลิกเรียนแต่ผลสุดท้ายเราก็รั้นจนเราได้ไปเรียนเราไม่เคยไปเที่ยวกับเพื่อนตอนกลางคืนเลย เรากลับบ้านไม่เคยเกิน6โมงเย็น เรามีแฟนอยู่คนนึงคือเขาเป็นคนดีมาก ตอนแรกพ่อเราก็ไม่ยอมให้คบกันจนผลสุดท้ายพ่อก็ต้องยอมเราเราคบกับแฟนมาจะ5เดือนแล้วแฟนเราไม่เคยแตะต้องหรือล่วงเกินเราเลย แต่พักหลงๆมาพ่อชอบหาว่าเรามีอะไรกับแฟนเราเพราะเรากับแฟนชอบไปไหนมาไหนด้วยกันแต่เราก็บอกกับเขาตลอดเวลาเราไปไหน จนเมื่อวันมาฆบูชาเราคุยกับแฟนไว้ว่าจะไปเวียนเทียนด้วยกันเราก็เลยไปขอแม่แม่ก็ให้ไป แต่แม่ลืมบอกพ่อแล้วแม่ก็ไม่รู้ว่าเราจะกลับ2ทุ่มแล้วตัวเราเองก็ไม่รู้ว่าเราจะกลับ2ทุ่มเพราะเราไปรอตากับยายของแฟนเลยทำให้กลับบ้านดึก เราลืมโทรบอกแม่พอกลับมาบ้านเราเลยโดนว่าโดนยึดโทสับพ่อเราพูดกับเราว่าตอนนี้เขาเกลียดขี้น่าเรามากเขาอยากให้เราไปให้ไกลๆเขาเขาไม่อยากเจอเราเขาอยากให้เราไปอยู่บ้านแฟนเราเขาไม่ให้เราไปเรียนที่เทคนิคแต่เราสมัครไว้เรียบร้อยสอบไว้เรียบร้อยแล้วเหลือแค่จ่ายค่าเทอมก้เข้าเรียนได้แล้วแต่เขาบอกว่าเขาจะไม่ส่งเราเรียนถ้ามีปัญญาเรียนก็หาเงินเรียนเองเราอึดอัดมาก พ่อเราเป็นคนไม่ฟังเหตุผลอะไรเลย คือ เขาต้องถูกเสมอตอนนี้เราอยากหนีออกจากบ้านมากแต่เรากลัวเราไปไม่รอด ปล.เมื่อคืนพ่อเราบอกว่าเขาอยากจะฆ่าเราให้ตายๆไปเขาจะได้ไม่ต้องมาเจอน่าเราอีก
ควรทำยังไงดีค่ะถ้าพ่อแม่ไล่ออกจากบ้าน