เคยคิดน้อยใจพ่อตัวเองกันบ้างมั้ย?

เราเคยเฉยๆน้ะกับการที่พ่อมีครอบครัวใหม่ เพราะแม่เลี้ยงก็ค่อนข้างดี  ไม่ได้แย่  แม่เลี้ยงมีลูกติดคนนึงเป็นผู้ชาย อายุน้อยกว่าเรา พ่อกับแม่เลี้ยงแต่งงานกันตั้งแต่เรา8ขวบ จนตอนนี้เราอายุย่าง18แล้ว ชีวิตที่ผ่านมาก็โอเค เราเฉยๆไม่ได้ตื่นเต้นอะไร เราเคยได้ทุกอย่างที่เราต้องการ เราเคยคิดว่าตอนนั้นพวกเค้ารักเรามาก  ดีกับเรามาก เราเคยคิดว่าเหมือนแม่เลี้ยงคือแม่ของเรา เรามีเซอร์ไพรซ์วันเกิดทุกปีตั้งแต่เค้า2คนเพิ่งแต่งงานกันมา จนวันนึงแม่เลี้ยงท้อง เด็กในท้องเป็นลูกของแม่เลี้ยงกับพ่อของเรา เป็นน้องของเรา  เราดีใจมากที่มีน้อง จนน้องเกิดออกมา น้องเราเป็นผู้ชาย ตอนนั้นเราอายุ13ปี เรารักน้องมาก แต่เราก็เริ่มรู้สึกว่าทุกๆคนรวมทั้งพ่อของเรารักน้องมากกว่าเรา ทุกคนเหมือนลืมเรา นั่นคือความรู้สึกแรกของเรา ตอนนั้นพ่อเราก็เปิดกิจการที่บ้านเราก็ช่วยพ่อทำงานตลอด พ่อเคยบอกว่าพ่อจะให้เราต่อ ม.ต้นที่โรงเรียนที่เราอยากจะเรียน แต่เมื่อถึงเวลา พ่อกลับไม่รักษาคำพูด นั่นคือความผิดหวังแรกที่เรามีให้พ่อ เราเริ่มรู้สึกเหมือนพ่อลืมเราทุกวัน ทุกวัน จนมันเริ่มบั่นทอนหัวใจเราเรื่อยๆ จนเราทะเลาะกับพ่อทุกวัน ไม่มีวันไหนเลยที่ไม่ทะเลาะ  เราเริ่มเก็บตัวอยู่เงียบๆคนเดียว ไม่สดใสร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน จนเรากลายเป็นคนอารมณ์ร้อน พูดจากระด้าง ชอบโมโห หน้าเราเหมือนคนอมความทุกข์อยู่ตลอดเวลา เราห่างจากพ่อเรื่อยๆเรื่อยๆ จนไม่ค่อยได้คุยกันมากเท่าไหร่ วันนึงพ่อกับแม่เลี้ยงกลับไปทำงานที่ใหม่ และปิดกิจการที่บ้าน เรากับน้องอยู่กับปู่และย่า ทุกๆอาทิตย์ พวกเค้าจะกลับมาที่บ้านปู่กับย่า (พวกเค้ามาหาน้อง) เราก็ไม่ได้สนใจอะไร เราไม่เคยได้เค้กวันเกิดอีกเลยหลังจากนั้น จนเมื่อเราม.ปลาย เราเข้าเรียนที่โรงเรียนเอกชน ช่วงแรกเข้าเราก็มีปัญหากับพ่อ จนเราต้องไปอยู่หอ เพื่อตัดความรำคาญ เราออกมาใช้ชีวิตคนเดียว เราได้เจอเพื่อน เจอโลกที่กว้างขึ้น เราเริ่มคิดว่าเพื่อนมีอิทธิพลกับเรา เราอยู่กับเพื่อนแล้วเรารู้สึกสบายใจ แต่เรากับพ่อก็ติดต่อกันตลอด เราเคยขอพ่อซื้อรถมอเตอร์ไซค์หลายครั้งมาก แต่ทุกครั้งที่ขอ เราก็จะได้ยินแต่คำด่าจากพ่อ พ่อไม่ซื้อให้ ทั้งๆที่มันจำเป็นกับเราเพราะเราใช้ในการไปโรงเรียน เราต้องโบกรถตุ๊กๆไม่ก็รถสองแถวไปโรงเรียนทุกวัน ตอนนั้นโทรศัพท์เราพัง เราขอพ่อซื้อ พ่อก็ให้ของที่เค้าไม่ใช้แล้วหรือของมือสองสภาพไม่ค่อยจะดีนักตลอด โน๊ตบุ๊คที่เราใช้ทำงาน พ่อก็ซื้อมือสองให้ใช้ พ่อบอกว่าพ่อไม่มีเงิน แต่พ่อซื้อรถถึง2คัน ปาเจโร้คันนึง ยาริสคันนึง มอเตอร์ไซค์คันนึง คนไม่มีเงิน เค้าคงซื้อของพวกนี้ไม่ได้หรอก น้องเราขออะไรได้ทุกอย่างแม้แต่แท็ปเลต เด็กอายุ3-4ขวบจำเป็นต้องเล่นแท็ปเลตหรอ น้องได้ทุกสิ่งทุกอย่างเลยจริงๆ พ่อซื้อmsxให้ลูกชายลูกติดของแม่เลี้ยง ทั้งๆที่เราเคยขอหลายครั้ง  พ่อก็ไม่เคยให้  ไม่เคยให้อะไรเราเลยจริงๆ เราทำอะไรเราผิดทุกอย่าง พ่อรักน้องกับลูกติดแม่เลี้ยงมากกว่าเรา  พ่อลืมเรา พ่อลืมว่าเราก็เป็นลูก  พ่อชอบจำกัดทุกอย่างกับเรา  เราต้องอยู่ในกรอบของพ่อตลอด แต่น้อง2คน เป็นอิสระ ทุกวันนี้เราเลยสงสัยว่า  พ่อยังรักเราอยู่มั้ย พ่อลืมว่าเราก็เป็นลูกของพ่อด้วยรึเปล่า ทำไมเราถึงไม่เคยได้อะไรจากพ่อเลย เรามีแต่ความคิดอคติกับน้อง เราอิจฉาน้อง ทำไมน้องได้ แต่เราไม่ได้ อะไรเลยย แม้แต่ความรัก เรายังไม่แน่ใจเลยว่าพ่อยังเหลือให้เราอยู่มั้ย