จขกท เป็นผู้หญิงคนนึงที่ก็เรียนปานกลาง ไม่เคยทำตัวเสเพล(อาจจะมีกินเหล้าปาร์คี้บ้าง แต่ไม่เคยทำเรื่องเสื่อมเสียชื่อเสียง) จบปริญญาตรีแล้ว มีงานทำแต่ตัวเองกลับมีสภาพครอบครัวที่ไม่โอเคสักเท่าไหร่ ถ้าถามว่าสภาพครอบครัวเป็นแบบไหน พื้นฐานเลยเป็นครอบครัวที่มีพ่อแม่น้องและเรา ฐานะปานกลาง มีหน้ามีตาในสังคม แต่แล้วทำไมเราถึงได้มาตั้งกระทู้แบบนี้ ก่อนอื่นขอเกริ่นตอนเด็กก่อนนะค่ะ เด็กๆนี่ทำไรไม่ได้เลย แม่ตีตลอด จำได้ภาพหนึ่งคือแม่กระทืบค่ะประมานอายุ6-7ขวบ แม่กระทืบในห้องครัวเนื่องจากแม่ให้เราล้างจานแล้วเราทำช้าเลยโดนแม่กระทืบ เด็กๆก็มีน้อง น้องก็ชอบมาแย่งของแล้วน้องร้องแม่ตีเราหนักมากด้วยไม้แขวนเสื้อ แล้วเอากระป๋องแป้งโยนใส่หัวตอนเราเดินผ่าน หลายเหตุการณ์มากค่ะ โดนตีจนคนรอบข้างมาว่าแม่ว่ารักลูกไม่เท่ากัน ญาติพี่น้องก็มาว่าแม่ แม่ก็จะตอบไปทุกครั้งว่า เค้าเบ่งเรามาจะไม่รักได้ไง แต่คือการกระทำแม่บอกค่ะ โตมาเราก็ทำความสะอาดบ้าน คอยช่วยทำงาน โดนด่าตลอด แม่จะคอยด่าเราทุกวัน บ่นเป็นประจำจนถึงทุกวันนี้ ตอนนี้ทำงานแล้ว แม่ไม่เคยถามทุกข์สุขเราเลย ไล่ออกจากบ้านครั้งนึงว่า ออกไปเลยจะไปอยุ่ไหนก็ไป แต่เราไม่ไปเพราะเรายังไม่มีที่ไป พ่อก็ดีกับเรานะ แต่บ้างทีก็ด่าเราโง่บ้าง ว่าเราบ้างแต่น้อยกว่าแม่ ปกป้องเราจากแม่ก็มี พ่อดีกับเรากับน้อง แต่ถ้าแม่น้องนี่แม่ภุมิใจมากทั้งๆที่น้องทำตัวไม่ได้ดีเลย เราเรียนได้เกรดดี เรียนดีเด่นไม่มีชมเลย น้องเราติดศูนย์ ติดเอฟ แต่แม่ไม่เคยว่ายอมเสียเงินเพื่อให้ได้เลื่อนชั้น แบบนี้เราคิดต้องทำไงเี เราอยากหนีออกจากบ้าน แต่ก็เป็นห่วงเค้า
เหตุใดทำให้พ่อแม่รักเราไม่กัน