เกิดขึ้นกับแม่ของตัวกระผมเอง

มีนิสัย  เวลาจะสอน  หรือ ว่า หรือด่าอะไร  ไม่ชอบพูดตรงๆ
ชอบยกตัวอย่างคนอื่น  ว่าคนอื่นไม่ดีโดนสังคมประนาม 9ล9  108เหตุผลอะไรก็แล้วแต่เหตุการณ์    แล้วพูดให้กระทบถึงตัวคนฟัง

แต่ไม่เคยมาพูดถึงผมตรงๆเลยสักครั้ง  (ถ้าไม่ใช่เรื่องจำเป็นด่วนจริงๆ)

เป็นมาหลายปีแล้วตั้งแต่เด็กๆ  รำคาญมากๆๆ    มีอะไรควรพูดตรงๆมากกว่า

พูดถึงคนอื่นเพื่อกระทบเราเหมือนโดนหลอกด่าไงไม่รู้ครับ    ถ้ารู้ตัวก็โอเคได้เอามาปรับปรุงตัว(แต่ไม่ชอบวิธีการแบบนี้)

แต่ถ้าไม่รู้ตัวนี่นอกจากจะไม่ได้อะไรแล้ว  (คนฟังไม่ปรับปรุงตัวเพราะไม่รู้)    คนพูดแบบนี้ผมว่ามันไร้สาระเกินไปครับ

อยากสอนอะไรก็ควรสอนตรงๆสิ   อ้อมมากไป  คนฟังจะรู้สึกแย่ยิ่งกว่าการพูดตรงๆเยอะนะครับ