สวัสดีครับ นี้เป็นกระทู้แรกของผมที่เขียนขึ้นแบบจริงจัง หวังว่าทุกคนจะเข้ามาอ่านกันเยอะๆน่ะครับ
ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวก่อนน่ะครับ ผมชื่อว่า ก้อง ตอนนี้เรียนอยู่ม.ปลาย ก่อนอื่นขอบอกก่อนเลยว่าผมเป็นคนพูดน้อยเมื่ออยู่กับคนที่ไม่สนิท แต่ถ้าสนิทแล้วก็จะพูดมากๆๆเลยทีเดียว555 ก็อย่างว่าและคับทำให้ผมไม่กล้าทักใครก่อน ต้องให้เขามาทักเราก่อน เหมือนกับว่า ถ้าคุณไม่ชวนเราคุย เราก็ไม่คุยกับคุณ ประมาณนั้น นั้นไม่ใช่ว่าผมไม่อยากทักไม่อยากคุยกับเขาน่ะคับ แต่ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง พูดว่าอะไรบ้าง กลัวว่าพูดไปแล้วเขาจะมองว่าเราแปลก หรือเขาไม่อยากคุยกับเราหรือเปล่า นั้นและคับอาจเป็นเหตุที่ทำให้เกิดปัญหากับผม ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกัน ย้อนไปประมาณตอนม.ต้น ตอนเปิดเทอมเลย คือแบบเป็นตอนที่เราต้องหาเพื่อนไม่ใช่ไหมคับ ผมก็มีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง บ้านเราอยู่ไกลกัน และเขาชอบมาบ้านผมบ่อยๆ แต่พอหลังก็เหมือนหมดโปรเพื่อนแสนดีแล้วอ่า555 เขาก็ยังมาบ้านผมอยู่น่ะ แต่ที่มาเพราะจะลอกการบ้าน(คือเราดันเรียนเก่งด้วยสิ) ชอบเอาเปรียบ ชอบทิ้งเราให้อยู่คนเดียว จนถึงคาบเรียนคาบหนึ่งเป็นคาบที่ครูให้ทำแบบฝึกหัด พอเราทำเสร็จเขาก็ขอลอกต่อ เราทนกับนิสัยของเขาไม่ไหว เราจึงบอกว่า " ทำไมไม่ทำเองบ้างล่ะ เอาแต่ลอกของคนอื่น เรียนก็เก่งแต่ถ้าขี้เกียจก็เอาตัวเองไม่รอดหรอก" เขาเงียบและก็ไม่ลอกของเรา เราก็รู้สึกผิดน่ะ แต่ถ้าเขามีนิสัยแบบนี้ใครจะทนไหว แต่นี้สิคือจุดเปลี่ยน เขาเลิกคบเรา แล้วไปหาเพื่อนใหม่ เราก็ไม่สนิทกับคนอื่นด้วยสิ555 เลยต้องอยู่คนเดียว กินข้าวคนเดียว มีคนแกล้ง เดินคนเดียว ชีวิตตอนไปโรงเรียนเหมือนกับหนังที่ฉายซ้ำทุกวัน ทำอะไรเดิมๆ นั่งคนเดียว มีคนหลายคนถามเราว่าเพื่อนไปไหน เราก็โกหกไปว่าเพื่อนไปเข้าห้องน้ำเดียวคงจะมา เกลียดการตอบคำถามซ้ำๆ แบบนี้ จนแม่เราถามว่าย้ายไหม ไปอยู่กับฟ้า(ชื่อลูกพี่ลูกน้องเรา อายุเท่ากัน) เราก็ลองเสี่ยงดูเผื่อจะมีอะไรดีขึ้นบ้าง เลยตกลงย้ายโรงเรียนตอนม.3 แล้วมันก็ดีขึ้นจริงๆๆ เราย้ายไปอยู่ห้องเดียวกับฟ้า เราจึงสนิทกับเพื่อนของฟ้า เหมือนกับฟ้าเป็นตัวนำโชคของเรานั้นและ เวลาอยู่ด้วยแล้วสิ่งดีๆเข้ามาตลอด จนเราสนิทกับแก้ม แต่หนทางก็ไม่ได้ราบรื่นตลอด เราทะเลาะกับฟ้าเพราะเราไม่ช่วยเขาทำงานกลุ่ม(อยากช่วยน่ะ แต่หน้าที่มันเต็มแล้ว ก็ไม่รู้จะทำอะไร) เรารู้ว่าเราผิด เราเลยขอโทษ ตอนม.3คือมีเพื่อนที่ดีมาก เราเลยคิดว่าเราคงไม่เจอปัญหาร้ายแรงแบบนั้นอีกแล้ว เราคิดว่าเราคงจะหาเพื่อนเองได้แล้ว เลยอยากไปสอบเข้าต่อม.4ที่โรงเรียนชื่อดัง เพราะอยากเรียนที่นั้น สรุปว่าเราสอบติด เพื่อนก็ดีใจกับเรา พอจบม.3ทุกคนก็แยกย้ายกันไปเรียนที่อื่น เราก็ด้วย พอเริ่มเข้าปฐมนิเทศนักเรียนใหม่ ซึ่งโรงเรียนนี้มีแต่เด็กเก่งๆเยอะ เราก็คิดว่าจะได้เพื่อนใหม่ แต่พอได้เข้าไปจริงๆ ไม่มีใครคุยกับเราเลย เราก็คุยไม่เก่งด้วย เลยรู้สึกว่าจะเกิดปัญหาใหม่อีกครั้ง พอมาถึงเปิดเทอมก็ไม่มีเพื่อนน่ะแต่ก็คอยเดินตามเด็กในห้อง ไม่อยากอยู่คนเดียว นั้นแหละ พอใกล้ถึงกีฬาสี เราก็เริ่มสนิทกับเพื่อนคนหนึ่งชื่อ เจฟ เราก็เป็นเพื่อนที่ดีน่ะให้ความช่วยเหลือเขาตลอด เขาก็ดีกับเราน่ะ แต่เหมือนเขาไม่สนิทกับเราอ่า จนเราคิดว่าเราสนิทกับเขาคนเดียวหรือเปล่า555 จนเขาก็เห็นว่าเขาสนิทกับเรา เราก็ดีใจน่ะ แต่เขาชอบทิ้งเราให้อยู่คนเดียวตลอด เห็นแก่ตัวด้วย มีนิสัยเสียหลายอย่าง นั้นและทำให้เราเริ่มไม่ชอบ แต่เราก็ต้องอยู่กับเขา เพราะไม่อยากอยู่คนเดียว เขาชอบทิ้งเราแล้วไปอยู่กับคนอื่นอ่า เหมือนกับเราเป็นของใช้ที่เห็นประโยชน์เฉพาะเวลาจะใช้ ตอนนี้เราเริ่มจะเกลียดเขาแล้วแหละ ตอนนี้เริ่มไม่สนใจแล้ว คืออยากรู้จริงว่าปัญหาเพื่อนที่เราเจอมามีสาเหตุจากอะไรกันแน่ เป็นเพราะเราหรือเปล่า (เราก็นิสัยดีน่ะ อันนี้ไม่ได้หลงตัวเองแต่มีคนชมเยอะ ไม่ค่อยพูดคำหยาบ เรียบร้อย ประมาณนั้น) หรือเป็นเพราะอะไร ใครก็ได้ตอบหน่อย ต้องการคำปรึกษา.....
ผมจะทำยังไงกับปัญหาเรื่องเพื่อนที่เจอมาตลอดดี
ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวก่อนน่ะครับ ผมชื่อว่า ก้อง ตอนนี้เรียนอยู่ม.ปลาย ก่อนอื่นขอบอกก่อนเลยว่าผมเป็นคนพูดน้อยเมื่ออยู่กับคนที่ไม่สนิท แต่ถ้าสนิทแล้วก็จะพูดมากๆๆเลยทีเดียว555 ก็อย่างว่าและคับทำให้ผมไม่กล้าทักใครก่อน ต้องให้เขามาทักเราก่อน เหมือนกับว่า ถ้าคุณไม่ชวนเราคุย เราก็ไม่คุยกับคุณ ประมาณนั้น นั้นไม่ใช่ว่าผมไม่อยากทักไม่อยากคุยกับเขาน่ะคับ แต่ผมไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง พูดว่าอะไรบ้าง กลัวว่าพูดไปแล้วเขาจะมองว่าเราแปลก หรือเขาไม่อยากคุยกับเราหรือเปล่า นั้นและคับอาจเป็นเหตุที่ทำให้เกิดปัญหากับผม ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกัน ย้อนไปประมาณตอนม.ต้น ตอนเปิดเทอมเลย คือแบบเป็นตอนที่เราต้องหาเพื่อนไม่ใช่ไหมคับ ผมก็มีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง บ้านเราอยู่ไกลกัน และเขาชอบมาบ้านผมบ่อยๆ แต่พอหลังก็เหมือนหมดโปรเพื่อนแสนดีแล้วอ่า555 เขาก็ยังมาบ้านผมอยู่น่ะ แต่ที่มาเพราะจะลอกการบ้าน(คือเราดันเรียนเก่งด้วยสิ) ชอบเอาเปรียบ ชอบทิ้งเราให้อยู่คนเดียว จนถึงคาบเรียนคาบหนึ่งเป็นคาบที่ครูให้ทำแบบฝึกหัด พอเราทำเสร็จเขาก็ขอลอกต่อ เราทนกับนิสัยของเขาไม่ไหว เราจึงบอกว่า " ทำไมไม่ทำเองบ้างล่ะ เอาแต่ลอกของคนอื่น เรียนก็เก่งแต่ถ้าขี้เกียจก็เอาตัวเองไม่รอดหรอก" เขาเงียบและก็ไม่ลอกของเรา เราก็รู้สึกผิดน่ะ แต่ถ้าเขามีนิสัยแบบนี้ใครจะทนไหว แต่นี้สิคือจุดเปลี่ยน เขาเลิกคบเรา แล้วไปหาเพื่อนใหม่ เราก็ไม่สนิทกับคนอื่นด้วยสิ555 เลยต้องอยู่คนเดียว กินข้าวคนเดียว มีคนแกล้ง เดินคนเดียว ชีวิตตอนไปโรงเรียนเหมือนกับหนังที่ฉายซ้ำทุกวัน ทำอะไรเดิมๆ นั่งคนเดียว มีคนหลายคนถามเราว่าเพื่อนไปไหน เราก็โกหกไปว่าเพื่อนไปเข้าห้องน้ำเดียวคงจะมา เกลียดการตอบคำถามซ้ำๆ แบบนี้ จนแม่เราถามว่าย้ายไหม ไปอยู่กับฟ้า(ชื่อลูกพี่ลูกน้องเรา อายุเท่ากัน) เราก็ลองเสี่ยงดูเผื่อจะมีอะไรดีขึ้นบ้าง เลยตกลงย้ายโรงเรียนตอนม.3 แล้วมันก็ดีขึ้นจริงๆๆ เราย้ายไปอยู่ห้องเดียวกับฟ้า เราจึงสนิทกับเพื่อนของฟ้า เหมือนกับฟ้าเป็นตัวนำโชคของเรานั้นและ เวลาอยู่ด้วยแล้วสิ่งดีๆเข้ามาตลอด จนเราสนิทกับแก้ม แต่หนทางก็ไม่ได้ราบรื่นตลอด เราทะเลาะกับฟ้าเพราะเราไม่ช่วยเขาทำงานกลุ่ม(อยากช่วยน่ะ แต่หน้าที่มันเต็มแล้ว ก็ไม่รู้จะทำอะไร) เรารู้ว่าเราผิด เราเลยขอโทษ ตอนม.3คือมีเพื่อนที่ดีมาก เราเลยคิดว่าเราคงไม่เจอปัญหาร้ายแรงแบบนั้นอีกแล้ว เราคิดว่าเราคงจะหาเพื่อนเองได้แล้ว เลยอยากไปสอบเข้าต่อม.4ที่โรงเรียนชื่อดัง เพราะอยากเรียนที่นั้น สรุปว่าเราสอบติด เพื่อนก็ดีใจกับเรา พอจบม.3ทุกคนก็แยกย้ายกันไปเรียนที่อื่น เราก็ด้วย พอเริ่มเข้าปฐมนิเทศนักเรียนใหม่ ซึ่งโรงเรียนนี้มีแต่เด็กเก่งๆเยอะ เราก็คิดว่าจะได้เพื่อนใหม่ แต่พอได้เข้าไปจริงๆ ไม่มีใครคุยกับเราเลย เราก็คุยไม่เก่งด้วย เลยรู้สึกว่าจะเกิดปัญหาใหม่อีกครั้ง พอมาถึงเปิดเทอมก็ไม่มีเพื่อนน่ะแต่ก็คอยเดินตามเด็กในห้อง ไม่อยากอยู่คนเดียว นั้นแหละ พอใกล้ถึงกีฬาสี เราก็เริ่มสนิทกับเพื่อนคนหนึ่งชื่อ เจฟ เราก็เป็นเพื่อนที่ดีน่ะให้ความช่วยเหลือเขาตลอด เขาก็ดีกับเราน่ะ แต่เหมือนเขาไม่สนิทกับเราอ่า จนเราคิดว่าเราสนิทกับเขาคนเดียวหรือเปล่า555 จนเขาก็เห็นว่าเขาสนิทกับเรา เราก็ดีใจน่ะ แต่เขาชอบทิ้งเราให้อยู่คนเดียวตลอด เห็นแก่ตัวด้วย มีนิสัยเสียหลายอย่าง นั้นและทำให้เราเริ่มไม่ชอบ แต่เราก็ต้องอยู่กับเขา เพราะไม่อยากอยู่คนเดียว เขาชอบทิ้งเราแล้วไปอยู่กับคนอื่นอ่า เหมือนกับเราเป็นของใช้ที่เห็นประโยชน์เฉพาะเวลาจะใช้ ตอนนี้เราเริ่มจะเกลียดเขาแล้วแหละ ตอนนี้เริ่มไม่สนใจแล้ว คืออยากรู้จริงว่าปัญหาเพื่อนที่เราเจอมามีสาเหตุจากอะไรกันแน่ เป็นเพราะเราหรือเปล่า (เราก็นิสัยดีน่ะ อันนี้ไม่ได้หลงตัวเองแต่มีคนชมเยอะ ไม่ค่อยพูดคำหยาบ เรียบร้อย ประมาณนั้น) หรือเป็นเพราะอะไร ใครก็ได้ตอบหน่อย ต้องการคำปรึกษา.....