สวัสดีอ้วน ลูกแม่
แม่รู้ว่าลูกอ่านหนังสือไม่ออก เดี๋ยวเขียนจบแล้วแม่จะอ่านให้ฟัง ^^
พ่อของลูกเป็นทาลัสซีเมีย หมอเคยบอกว่าเขาอายุไม่เกิน20ปี มีลูกไม่ได้ เขาสูญเสียแม่ผู้เป็นทุกอย่างของเขาไปเมื่อปี57
พ่อพยายามฆ่าตัวตาย เพราะสิ้นหวัง รอบตัวเขา ไม่มีใครที่ปรารถนาดีกับเขาด้วยใจจริง อย่างที่แม่ของเขามีเลย จริงๆ.
โชคดีที่การฆ่าตัวตายไม่เคยสำเร็จสักครั้ง
ปี58แม่และพ่อเจอกัน
พ่อของลูก รู้ทันทีว่าแม่คือทุกอย่างในชีวิตเขาต่อจากนี้ไป ไม่ใช่จะเป็นเพียงภรรยา แต่จะเป็นแม่ที่เขาสูญเสีย เป็นเพื่อน เป็นทุกสิ่งจริงๆ
พวกเราถูกกีดกันจากครอบครัวของเราทั้งสองฝ่าย
แต่พวกเราเชื่อในรักแท้ พวกเราร่วมกันเผชิญอุปสรรคมากมาย เช่น การขึ้นโรงขึ้นศาล ต่อสู้กับโรคร้าย แก้ปัญหาครอบครัว ปรับตัวเข้าหาผู้ใหญ่ อดทนกับการถูกดูถูก ดูหมิ่น กดดันจากครอบครัวของแม่ พ่อสู้เพื่อจะมีฐานะที่คู่ควรกับแม่ ปกป้องแม่จากคำพูดใส่ร้ายนินทาของครอบครัวเขา พ่อพยายามทำให้แม่มีความสุข แม่อดทนกับคำพูดสบประมาทจากคนรอบตัว ทั้งการดูถูกพ่อของลูกว่าเรียนไม่จบ(เขาต้องลาออกเพราะสุขภาพที่ย่ำแย่ ปัญหามรดกครอบครัว และคดีมากมาย) กล่าวหาว่าพ่อของลูกแค่มาหลอกใช้แม่ ดูถูกความรักของเราว่าพ่อแค่ขาดคนดูแล ดูถูกพ่อว่าไม่มีใครทนคนก้าวร้าวและป่วยอย่างพ่อได้ มีแต่แม่ที่โง่เลือกคนอย่างพ่อ ดูถูกพ่อว่าป่วยไม่คู่ควรกับแม่
พ่อและแม่ถูกปองร้ายจากญาติของพ่อ
แต่ท่ามกลางปัญหาที่แม่ยกตัวอย่างมาข้างต้นทั้งหมดนั้น พวกเราไม่เคยทิ้งกัน แม้พวกเราจะไม่เหลือเงินแม้แต่บาทเดียว พวกเราก็ไม่ทิ้งกัน พวกเราเคยทะเลาะกันรุนแรงมาก แต่จบด้วยการกอดกัน ปลอบกัน ขอโทษกัน ไม่เคยเดินหนีหรือทิ้งกัน
ความรักแบบที่แม่และพ่อมีให้กัน คือความรักที่พวกเรามอบให้ลูก... อ้วน
ทันทีที่แม่เห็นลูกเกลือกกลิ้งอยู่บนพรมเช็ดเท้าหน้าสถานที่แห่งหนึ่ง ความรักก็เกิดขึ้น
แม่ยิ่งรู้สึกเหมือนได้รับพรจากฟ้า เพราะลูกช่างเป็นเด็กที่ว่าง่าย ฉลาด วางตัวไร้ที่ติ ไม่เป็นปัญหาให้แม่เลยสักนิด และลูกได้ทำให้สองอาทิตย์ของพวกเรามีความสุขเหลือเกิน
ยอมรับว่าแม่ช๊อคกับกลิ่น...ของลูกมาก แต่ผ่านไปสามวันแม่ก็ปรับตัวได้ LOL
แม่เลี้ยงสัตว์มาตลอดชีวิต แต่ลูกคือสิ่งแรกที่แม่เลือกเอง รับมาเอง และดูแลเองเต็มตัว
ไม่เคยเลยที่แม่จะรู้สึกว่าลูกเป็นภาระ
ตอนนี้แม่มองดูที่ฝนเล็บและกัญชาแมวที่ลูกยังไม่เคยใช้ มองตระกร้าเสื้อผ้าที่ลูกชอบไปฝนเล็บ มองโซฟาที่ลูกชอบขึ้นไปนอน มองผ้าห่มที่ลูกโปรดปราน
แม่เสียใจ... ที่ลูกจะไม่ได้ใช้มันอีก
แม่เคยคิดว่าลูกเป็นแมวที่โชคดีที่สุดในโลก ที่จากต้องนอนข้างถนน คุ้ยขยะ โดนไล่ กลับได้มานอนคอนโดชั้นสูงปรี๊ด วิวกว้างสุดลูกหูลูกตา นอนที่นอนราคาเหยียบแสน มีอาหารดีๆ น้ำกรองสะอาดๆ บ้านเย็นสบาย ได้รับความรักที่ลูกไม่เคยได้รับ
แต่ตอนนี้แม่คิดว่าลูกโชคร้ายที่สุดในโลกที่มาเจอพวกเรา เพราะถ้าไม่เจอพวกเรา ลูกอาจจะอยู่ได้นานกว่านี้
ใช่ แม่โทษตัวเอง แม่พลาดที่ส่งลูกไปทำหมัน ติดเชื้อ ถูกขังอยู่ในกรงระหว่างที่แม่กับพ่อเข้ารพ. และต้องทรมานกับโรคร้ายอย่างหัดแมวและไข้หวัดแมวในคราวเดียว แม่พลาดที่ส่งตัวลูกไปรักษารพ.ที่รักษาโรคหัดไม่เป็น
น่าขันที่แม่ป่วย พ่อป่วย และลูกก็ป่วย ป่วยกันหมดบ้าน ...ขอโทษ มันไม่ตลก แม่เจ็บใจจริงๆที่แม่ไม่แข็งแรงพอ
เงินของพวกเราหมดไปเรื่อยๆกับการสู้คดี สร้างเนื้อสร้างตัว ลงทุน รักษาตัว ใช้หนี้
มันช่างประจวบเหมาะที่มาหมดเกลี้ยงในเวลาที่ลูกต้องการการรักษาเร่งด่วน
แม่กลับบ้านไปขอความช่วยเหลือครอบครัวของแม่ให้รักษาลูก พวกเขาไม่ชอบแมว และพวกเขาบอกว่าแม่ไม่ควรจะยื้อลูกไว้ให้ลูกทรมาน เขาบอกว่าแม่สร้างปัญหาที่แม่ต้องรับผิดชอบเอง
แม่ขอรับผิด แต่กระนั้น แม่ก็ยังมีความหวังว่าจะมีคนเห็นค่าชีวิตของลูก เห็นว่าลูกควรจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
แม่ขอระดมทุนจากเพื่อนมหาลัยของแม่ และพวกเขาก็ช่วยอย่างเต็มที่ พี่คนหนึ่งในเฟสบุ๊คก็ช่วยบริจาค คนแปลกหน้าแต่ใจบุญอีกคนก็ช่วย
ขอขอบคุณทั้งสี่คนนี้ และ คุณหมอจากคลีนิคอารีสัตวแพทย์ที่รักษาโรคหัดของอ้วนได้สำเร็จ ด้วยวัคซีนงานวิจัยส่วนตัว อ้วนคงจะกลับบ้านได้แล้วถ้าหากลูกไม่ติดเชื้อไข้หวัดแมวด้วย มันคร่าชีวิตลูกไป
ลูกต้องขอบคุณพวกเขา และคุณหมอคนนี้ที่รับเงินแม่ไปเพียงน้อยนิดแต่ทำอย่างเต็มที่เพื่อช่วยชีวิตลูก แม่พยายามนำเงินไปชำระเพิ่มให้คุณหมอแต่คุณหมอใจหล่อมาก เขาบอกว่าเก็บไว้รักษาแฟนคุณให้หายเถอะ ผมเป็นห่วงเขา
แม่ร้องไห้
ท่ามกลางเวลาที่พวกเราตกต่ำ พวกเรากลับได้พบคนใจงามจำนวนหนึ่งที่ทำให้เรามีความหวังที่จะสู้ชีวิตต่อไป
ขอบคุณมูลนิธิ The Voice (เสียงจากเรา)ที่ช่วยประสานงาน ระดมทุนให้อ้วน
ขอบคุณหลายๆคนที่เห็นคุณค่าของชีวิตและสู้ไม่ถอยจนถึงที่สุด
คู่ชีวิตไม่ได้หมายถึงสองคนมาอยู่ด้วยกันแล้วถ้าอยู่ไม่รอดก็หาคนใหม่ แต่หมายถึงครึ่งหนึ่งของชีวิตมารวมกันเป็นหนึ่งชีวิต เป็นตัวเดียวกัน ทำทุกอย่างเพื่อกันและกัน ซื่อสัตย์ต่อกัน รักแท้ให้กัน ยอมกัน ลดอีโก้ ใส่ใจกัน ดูแลกันไม่ทอดทิ้ง ปกป้อง เข้าใจกัน ศีลเสมอกัน และที่ขาดไม่ได้คือเคารพกันและกัน
สัตว์ก็รักชีวิตของมัน แม้จะทรมาน แต่หากมีโอกาส...แม้เพียงน้อยนิด...ที่จะรอด เราก็ต้องสู้เพื่อมัน
พ่อของลูกต้องทรมานมาตลอดชีวิต เขามีโรครุมเร้ามากมาย ทั้งADHD, ย้ำคิดย้ำทำแบบadvanceที่หมอไทยไม่มีความเข้าใจในการรักษา, Nice Guy Syndrome, low EQ - high IQ, ภูมิแพ้ ภูมิคุ้มกันต่ำ, Visual snow โรคทางประสาทสมองที่ยังไม่มีการวิจัยใดโลกรักษาได้, etc.
แต่พ่อก็ไม่เคยยอมแพ้กับชีวิต เขาต่อสู้กับโรคทั้งปวง
ตอนแม่ของเขาป่วยด้วยโรคมะเร็ง แม้โอกาสรอดจะน้อยนิด เขาก็ลองทุกหนทาง
เขาทำเช่นเดียวกันให้ลูกนะอ้วน
นั่นคือความรักที่พ่อของลูกสอนให้แม่รู้จัก และตอนนี้ลูกก็ได้รับแล้ว
ปล.หากพวกเรายังมีวาสนาต่อกัน ขอให้พวกเราได้เกิดเป็นครอบครัวเดียวกันอีก
รัก แมว อ้วน เมี้ยวๆ
ถ้าอยากฟังดราม่ามุมไหนในชีวิตเรา โหวตได้เลยค่ะ ชีวิตเราตั้งแต่เจอสามีก็ยิ่งกว่าละครหลังข่าว มีตั้งแต่รักกุ๊กกิ๊ก จนดราม่า แอคชั่น ศึกมรดก สงครามประสาท น้ำตาตก ถึงแฟนตาซี(เรื่องเหนือธรรมชาติ)
จดหมายรักถึงอ้วน ลูกชายเพียงคนเดียว อดีตแมวจร
แม่รู้ว่าลูกอ่านหนังสือไม่ออก เดี๋ยวเขียนจบแล้วแม่จะอ่านให้ฟัง ^^
พ่อของลูกเป็นทาลัสซีเมีย หมอเคยบอกว่าเขาอายุไม่เกิน20ปี มีลูกไม่ได้ เขาสูญเสียแม่ผู้เป็นทุกอย่างของเขาไปเมื่อปี57
พ่อพยายามฆ่าตัวตาย เพราะสิ้นหวัง รอบตัวเขา ไม่มีใครที่ปรารถนาดีกับเขาด้วยใจจริง อย่างที่แม่ของเขามีเลย จริงๆ.
โชคดีที่การฆ่าตัวตายไม่เคยสำเร็จสักครั้ง
ปี58แม่และพ่อเจอกัน
พ่อของลูก รู้ทันทีว่าแม่คือทุกอย่างในชีวิตเขาต่อจากนี้ไป ไม่ใช่จะเป็นเพียงภรรยา แต่จะเป็นแม่ที่เขาสูญเสีย เป็นเพื่อน เป็นทุกสิ่งจริงๆ
พวกเราถูกกีดกันจากครอบครัวของเราทั้งสองฝ่าย
แต่พวกเราเชื่อในรักแท้ พวกเราร่วมกันเผชิญอุปสรรคมากมาย เช่น การขึ้นโรงขึ้นศาล ต่อสู้กับโรคร้าย แก้ปัญหาครอบครัว ปรับตัวเข้าหาผู้ใหญ่ อดทนกับการถูกดูถูก ดูหมิ่น กดดันจากครอบครัวของแม่ พ่อสู้เพื่อจะมีฐานะที่คู่ควรกับแม่ ปกป้องแม่จากคำพูดใส่ร้ายนินทาของครอบครัวเขา พ่อพยายามทำให้แม่มีความสุข แม่อดทนกับคำพูดสบประมาทจากคนรอบตัว ทั้งการดูถูกพ่อของลูกว่าเรียนไม่จบ(เขาต้องลาออกเพราะสุขภาพที่ย่ำแย่ ปัญหามรดกครอบครัว และคดีมากมาย) กล่าวหาว่าพ่อของลูกแค่มาหลอกใช้แม่ ดูถูกความรักของเราว่าพ่อแค่ขาดคนดูแล ดูถูกพ่อว่าไม่มีใครทนคนก้าวร้าวและป่วยอย่างพ่อได้ มีแต่แม่ที่โง่เลือกคนอย่างพ่อ ดูถูกพ่อว่าป่วยไม่คู่ควรกับแม่
พ่อและแม่ถูกปองร้ายจากญาติของพ่อ
แต่ท่ามกลางปัญหาที่แม่ยกตัวอย่างมาข้างต้นทั้งหมดนั้น พวกเราไม่เคยทิ้งกัน แม้พวกเราจะไม่เหลือเงินแม้แต่บาทเดียว พวกเราก็ไม่ทิ้งกัน พวกเราเคยทะเลาะกันรุนแรงมาก แต่จบด้วยการกอดกัน ปลอบกัน ขอโทษกัน ไม่เคยเดินหนีหรือทิ้งกัน
ความรักแบบที่แม่และพ่อมีให้กัน คือความรักที่พวกเรามอบให้ลูก... อ้วน
ทันทีที่แม่เห็นลูกเกลือกกลิ้งอยู่บนพรมเช็ดเท้าหน้าสถานที่แห่งหนึ่ง ความรักก็เกิดขึ้น
แม่ยิ่งรู้สึกเหมือนได้รับพรจากฟ้า เพราะลูกช่างเป็นเด็กที่ว่าง่าย ฉลาด วางตัวไร้ที่ติ ไม่เป็นปัญหาให้แม่เลยสักนิด และลูกได้ทำให้สองอาทิตย์ของพวกเรามีความสุขเหลือเกิน
ยอมรับว่าแม่ช๊อคกับกลิ่น...ของลูกมาก แต่ผ่านไปสามวันแม่ก็ปรับตัวได้ LOL
แม่เลี้ยงสัตว์มาตลอดชีวิต แต่ลูกคือสิ่งแรกที่แม่เลือกเอง รับมาเอง และดูแลเองเต็มตัว
ไม่เคยเลยที่แม่จะรู้สึกว่าลูกเป็นภาระ
ตอนนี้แม่มองดูที่ฝนเล็บและกัญชาแมวที่ลูกยังไม่เคยใช้ มองตระกร้าเสื้อผ้าที่ลูกชอบไปฝนเล็บ มองโซฟาที่ลูกชอบขึ้นไปนอน มองผ้าห่มที่ลูกโปรดปราน
แม่เสียใจ... ที่ลูกจะไม่ได้ใช้มันอีก
แม่เคยคิดว่าลูกเป็นแมวที่โชคดีที่สุดในโลก ที่จากต้องนอนข้างถนน คุ้ยขยะ โดนไล่ กลับได้มานอนคอนโดชั้นสูงปรี๊ด วิวกว้างสุดลูกหูลูกตา นอนที่นอนราคาเหยียบแสน มีอาหารดีๆ น้ำกรองสะอาดๆ บ้านเย็นสบาย ได้รับความรักที่ลูกไม่เคยได้รับ
แต่ตอนนี้แม่คิดว่าลูกโชคร้ายที่สุดในโลกที่มาเจอพวกเรา เพราะถ้าไม่เจอพวกเรา ลูกอาจจะอยู่ได้นานกว่านี้
ใช่ แม่โทษตัวเอง แม่พลาดที่ส่งลูกไปทำหมัน ติดเชื้อ ถูกขังอยู่ในกรงระหว่างที่แม่กับพ่อเข้ารพ. และต้องทรมานกับโรคร้ายอย่างหัดแมวและไข้หวัดแมวในคราวเดียว แม่พลาดที่ส่งตัวลูกไปรักษารพ.ที่รักษาโรคหัดไม่เป็น
น่าขันที่แม่ป่วย พ่อป่วย และลูกก็ป่วย ป่วยกันหมดบ้าน ...ขอโทษ มันไม่ตลก แม่เจ็บใจจริงๆที่แม่ไม่แข็งแรงพอ
เงินของพวกเราหมดไปเรื่อยๆกับการสู้คดี สร้างเนื้อสร้างตัว ลงทุน รักษาตัว ใช้หนี้
มันช่างประจวบเหมาะที่มาหมดเกลี้ยงในเวลาที่ลูกต้องการการรักษาเร่งด่วน
แม่กลับบ้านไปขอความช่วยเหลือครอบครัวของแม่ให้รักษาลูก พวกเขาไม่ชอบแมว และพวกเขาบอกว่าแม่ไม่ควรจะยื้อลูกไว้ให้ลูกทรมาน เขาบอกว่าแม่สร้างปัญหาที่แม่ต้องรับผิดชอบเอง
แม่ขอรับผิด แต่กระนั้น แม่ก็ยังมีความหวังว่าจะมีคนเห็นค่าชีวิตของลูก เห็นว่าลูกควรจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
แม่ขอระดมทุนจากเพื่อนมหาลัยของแม่ และพวกเขาก็ช่วยอย่างเต็มที่ พี่คนหนึ่งในเฟสบุ๊คก็ช่วยบริจาค คนแปลกหน้าแต่ใจบุญอีกคนก็ช่วย
ขอขอบคุณทั้งสี่คนนี้ และ คุณหมอจากคลีนิคอารีสัตวแพทย์ที่รักษาโรคหัดของอ้วนได้สำเร็จ ด้วยวัคซีนงานวิจัยส่วนตัว อ้วนคงจะกลับบ้านได้แล้วถ้าหากลูกไม่ติดเชื้อไข้หวัดแมวด้วย มันคร่าชีวิตลูกไป
ลูกต้องขอบคุณพวกเขา และคุณหมอคนนี้ที่รับเงินแม่ไปเพียงน้อยนิดแต่ทำอย่างเต็มที่เพื่อช่วยชีวิตลูก แม่พยายามนำเงินไปชำระเพิ่มให้คุณหมอแต่คุณหมอใจหล่อมาก เขาบอกว่าเก็บไว้รักษาแฟนคุณให้หายเถอะ ผมเป็นห่วงเขา
แม่ร้องไห้
ท่ามกลางเวลาที่พวกเราตกต่ำ พวกเรากลับได้พบคนใจงามจำนวนหนึ่งที่ทำให้เรามีความหวังที่จะสู้ชีวิตต่อไป
ขอบคุณมูลนิธิ The Voice (เสียงจากเรา)ที่ช่วยประสานงาน ระดมทุนให้อ้วน
ขอบคุณหลายๆคนที่เห็นคุณค่าของชีวิตและสู้ไม่ถอยจนถึงที่สุด
คู่ชีวิตไม่ได้หมายถึงสองคนมาอยู่ด้วยกันแล้วถ้าอยู่ไม่รอดก็หาคนใหม่ แต่หมายถึงครึ่งหนึ่งของชีวิตมารวมกันเป็นหนึ่งชีวิต เป็นตัวเดียวกัน ทำทุกอย่างเพื่อกันและกัน ซื่อสัตย์ต่อกัน รักแท้ให้กัน ยอมกัน ลดอีโก้ ใส่ใจกัน ดูแลกันไม่ทอดทิ้ง ปกป้อง เข้าใจกัน ศีลเสมอกัน และที่ขาดไม่ได้คือเคารพกันและกัน
สัตว์ก็รักชีวิตของมัน แม้จะทรมาน แต่หากมีโอกาส...แม้เพียงน้อยนิด...ที่จะรอด เราก็ต้องสู้เพื่อมัน
พ่อของลูกต้องทรมานมาตลอดชีวิต เขามีโรครุมเร้ามากมาย ทั้งADHD, ย้ำคิดย้ำทำแบบadvanceที่หมอไทยไม่มีความเข้าใจในการรักษา, Nice Guy Syndrome, low EQ - high IQ, ภูมิแพ้ ภูมิคุ้มกันต่ำ, Visual snow โรคทางประสาทสมองที่ยังไม่มีการวิจัยใดโลกรักษาได้, etc.
แต่พ่อก็ไม่เคยยอมแพ้กับชีวิต เขาต่อสู้กับโรคทั้งปวง
ตอนแม่ของเขาป่วยด้วยโรคมะเร็ง แม้โอกาสรอดจะน้อยนิด เขาก็ลองทุกหนทาง
เขาทำเช่นเดียวกันให้ลูกนะอ้วน
นั่นคือความรักที่พ่อของลูกสอนให้แม่รู้จัก และตอนนี้ลูกก็ได้รับแล้ว
ปล.หากพวกเรายังมีวาสนาต่อกัน ขอให้พวกเราได้เกิดเป็นครอบครัวเดียวกันอีก
รัก แมว อ้วน เมี้ยวๆ
ถ้าอยากฟังดราม่ามุมไหนในชีวิตเรา โหวตได้เลยค่ะ ชีวิตเราตั้งแต่เจอสามีก็ยิ่งกว่าละครหลังข่าว มีตั้งแต่รักกุ๊กกิ๊ก จนดราม่า แอคชั่น ศึกมรดก สงครามประสาท น้ำตาตก ถึงแฟนตาซี(เรื่องเหนือธรรมชาติ)