เรารู้จักกับแฟนรูมเมทตั้งแต่วันที่มันเริ่มคุยกัน แรกๆแฟนรูมเมทก็คุยกับเราปกติเหมือนพี่คนนึง เราก็เห็นว่านิสัยน่ารักดี มีสัมมาคารวะ เจอกันก็ทักทายยกมือไหว้ตลอด เราก็เลยเชียร์ให้มันได้กัน พอมันคบกันก็เริ่มมาที่ห้อง แวะมาบ้างเป็นครั้งคราว ก็ปกติเราก็ไม่ได้อะไร (แฟนกันก็ต้องอยากอยู่ด้วยกันเป็นธรรมดา) ต่อมาก็เริ่มมานอนค้าง แรกๆก็คุยกับเราปกติ เปิดประตูมาเจอหน้าก็ทักทายกัน พอผ่านมาซักระยะนึงนางก็มาค้างบ่อยขึ้นแทบจะทุกวัน ก็เริ่มไม่เห็นหัว เปิดประตูเข้ามานางก็ตึง ไม่ทักทาย ไม่ยิ้ม ไม่อะไรทั้งนั้น จนถึงปัจจุบัน มันเลยทำให้เรามานั่งคิดว่า เราทำอะไรให้นางไม่พอใจหรือเปล่า แต่ก็ไม่นะ เราก็เก็บมาเรื่อยๆเล่าให้เพื่อนในกลุ่มฟังบ้าง พอมันเจอหน้ากันทุกวันๆ ความที่คิดว่า แฟนรุมเมทเป็นคนนิสัยดีน่ารัก  กลับกลายเป็นว่านางทำให้เราไม่ชอบขี้หน้า ไม่ชอบเลย ไม่อยากอยู่ในรัศมีเดียวกัน ไม่อยากได้ยินเสียง แค่เห็นหน้านางก็หงุดหงิดแล้วอะ เวลานางเข้ามาที่ห้องทำเหมือนเราไม่ได้อยู่ในห้อง เหมือนเราเป็นวิญญาณหรืออะไรสักอย่าง แล้วทำตัวเหมือนคนจ่ายค่าไฟ เราเปิดพัดลมนอน นางเข้ามาก็จะต้องเปิดแอร์นอนตลอด  ไม่เกรงใจเราเลย มันเลยยิ่งทำให้เราเกลียดนางไปแล้ว จริงๆถ้าอยากมีเวลาส่วนตัวอยุ่กับแฟน สวีทมุ้งมิ้งกัน ทำไมไม่ไปอยุ่ที่ห้องตัวเอง ไม่เข้าใจ ทั้งๆที่นางอยุ่คนเดียวไม่มีรูมเมท จะมาอยู่ด้วยกันโดยที่มีเราเป็นก้างขวางคอแบบนี้เนี่ยนะ ต้องการอะไรไม่เข้าใจเหมือนกัน เราควรทำยังไงดี