โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน หากใครเคยพบเจอประสบการณ์แบบเดียวกัน ก็มาแบ่งปันเรื่องราวกันได้ครับ
เรื่องนี้เกิดในห้องนอนของผม ซึ่งเป็นหอพักแห่งหนึ่งย่าน... ในกรุงเทพ
ขณะปิดไฟและทิ้งตัวลงบนที่นอนอันแสนนุ่มได้ไม่นาน ก็มีเสียงลึกลับคล้ายวัตถุใดสักอย่างพุ่งชนไปยังกำแพงห้อง
.
.
ครุ่นคิดติดสตั้นอยู่ประมาณสามวินาที จึงตัดสินใจเปิดแฟลชมือถือที่อยู่ในมือ ณ ตอนนั้น
.
.
ส่องตรงขึ้นไปยังบนเพดาน ขนานกับร่างกายตนเองที่กำลังนอนนิ่ง กวาดสายตามองหาสิ่งแปลกประหลาดที่จะมโนได้ ณ เวลานั้น
.
.
ปกติดี ไม่มีอะไรนิ... ลองเปลี่ยนทิศทางไฟไปด้านขวาสักเล็กน้อย เพราะแหล่งเสียงมันมาจากด้านนั้น
.
.
ไม่ช้า ความสงสัยจึงถูกคลี่คลาย และเกิดเป็นความหวาดหวั่นขึ้นมาในทันใด!
.
.
อุทานและนึกภาพถึงองค์เยซูคริสขึ้นมาในหัว "พระเจ้า นั่นมันแมลงสาบตัวเท่านิ้วโป้งเลยนะเห้ย" ในจังหวะเดียวกัน ร่างกายถูกดีดขึ้นโดยอัตโนมัติ แสงแฟลชยังคงโฟกัสไปยังแมลงสาบเพื่อไม่ให้คลาดสายตา
.
.
-แต๊ก- เปิดไฟ...
.
.
อาวุธที่เคยออกศึกสู้รบกันมาหลายสนาม อยู่ไม่ห่างจากมือเท่าไรนัก เวลานี้ไม่ควรคิดสิ่งใดให้ยืดเยื้อ เอื้อมไปหยิบ "รองเท้า" กำให้แน่นที่สุดเท่าที่จะแน่นได้
.
.
ปลุกวิญญาณแมวภายในร่าง ก้าวเท้าย่องให้เบาที่สุด ศัตรูจะได้ไหวตัวไม่ทัน หนึ่งก้าว สองก้าว สามเก้า..
.
.
เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผน...
.
.
---------ปึ๊กกกก กก ก ก ก กกก---------
.
.
เสียงรองเท้าพุ่งกระทบกับเป้าหมายดังสนั่น แต่คงดังไม่พอที่จะทำให้ข้างห้องตื่น
.
.
ด้วยประสบการณ์การออกรบมาทั่วแคว้นทุกแดนทิศ จึงรู้ได้เลยว่าศัตรูที่แน่นิ่งไป สิ้นลมหายใจอย่างไม่มีวันหวนกลับมาได้อีก
.
.
แม้จะเหลือเพียงร่างไร้วิญญาณ แต่ก็ยังไม่สาสมแก่โทษ ฐานทำให้ต้องนอนดึกขึ้นกว่าเดิม บี้... บี้อีกครั้งให้ไส้ทะลัก...
.
.
ถึงเป็นศัตรูก็ต้องย่อมให้เกียรติ ห่อศพด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์แจกฟรีสี่สีทั้งเล่ม นำบรรจุใส่ถุงหิ้วและมัดอีกชั้น เพื่อไม่ให้สิ่งใดเข้าไปรบกวนได้
.
.
ศึกครั้งนี้ไม่ใช่การเริ่มหรือเป็นจุดสิ้นสุด ยังคงต้องคอยระวังอยู่เสมอ และต้องหาซื้ออาวุธชิ้นสำคัญมาเพิ่มดังเช่น "ไบก้อน" เพื่อป้องกันการรุกรานในภายภาคหน้า ที่เราก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่วันนั้นจะมาถึง...
ใครเคยเจอประสบการณ์สยองแบบนี้เหมือนผมบ้าง...
เรื่องนี้เกิดในห้องนอนของผม ซึ่งเป็นหอพักแห่งหนึ่งย่าน... ในกรุงเทพ
ขณะปิดไฟและทิ้งตัวลงบนที่นอนอันแสนนุ่มได้ไม่นาน ก็มีเสียงลึกลับคล้ายวัตถุใดสักอย่างพุ่งชนไปยังกำแพงห้อง
.
.
ครุ่นคิดติดสตั้นอยู่ประมาณสามวินาที จึงตัดสินใจเปิดแฟลชมือถือที่อยู่ในมือ ณ ตอนนั้น
.
.
ส่องตรงขึ้นไปยังบนเพดาน ขนานกับร่างกายตนเองที่กำลังนอนนิ่ง กวาดสายตามองหาสิ่งแปลกประหลาดที่จะมโนได้ ณ เวลานั้น
.
.
ปกติดี ไม่มีอะไรนิ... ลองเปลี่ยนทิศทางไฟไปด้านขวาสักเล็กน้อย เพราะแหล่งเสียงมันมาจากด้านนั้น
.
.
ไม่ช้า ความสงสัยจึงถูกคลี่คลาย และเกิดเป็นความหวาดหวั่นขึ้นมาในทันใด!
.
.
อุทานและนึกภาพถึงองค์เยซูคริสขึ้นมาในหัว "พระเจ้า นั่นมันแมลงสาบตัวเท่านิ้วโป้งเลยนะเห้ย" ในจังหวะเดียวกัน ร่างกายถูกดีดขึ้นโดยอัตโนมัติ แสงแฟลชยังคงโฟกัสไปยังแมลงสาบเพื่อไม่ให้คลาดสายตา
.
.
-แต๊ก- เปิดไฟ...
.
.
อาวุธที่เคยออกศึกสู้รบกันมาหลายสนาม อยู่ไม่ห่างจากมือเท่าไรนัก เวลานี้ไม่ควรคิดสิ่งใดให้ยืดเยื้อ เอื้อมไปหยิบ "รองเท้า" กำให้แน่นที่สุดเท่าที่จะแน่นได้
.
.
ปลุกวิญญาณแมวภายในร่าง ก้าวเท้าย่องให้เบาที่สุด ศัตรูจะได้ไหวตัวไม่ทัน หนึ่งก้าว สองก้าว สามเก้า..
.
.
เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามแผน...
.
.
---------ปึ๊กกกก กก ก ก ก กกก---------
.
.
เสียงรองเท้าพุ่งกระทบกับเป้าหมายดังสนั่น แต่คงดังไม่พอที่จะทำให้ข้างห้องตื่น
.
.
ด้วยประสบการณ์การออกรบมาทั่วแคว้นทุกแดนทิศ จึงรู้ได้เลยว่าศัตรูที่แน่นิ่งไป สิ้นลมหายใจอย่างไม่มีวันหวนกลับมาได้อีก
.
.
แม้จะเหลือเพียงร่างไร้วิญญาณ แต่ก็ยังไม่สาสมแก่โทษ ฐานทำให้ต้องนอนดึกขึ้นกว่าเดิม บี้... บี้อีกครั้งให้ไส้ทะลัก...
.
.
ถึงเป็นศัตรูก็ต้องย่อมให้เกียรติ ห่อศพด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์แจกฟรีสี่สีทั้งเล่ม นำบรรจุใส่ถุงหิ้วและมัดอีกชั้น เพื่อไม่ให้สิ่งใดเข้าไปรบกวนได้
.
.
ศึกครั้งนี้ไม่ใช่การเริ่มหรือเป็นจุดสิ้นสุด ยังคงต้องคอยระวังอยู่เสมอ และต้องหาซื้ออาวุธชิ้นสำคัญมาเพิ่มดังเช่น "ไบก้อน" เพื่อป้องกันการรุกรานในภายภาคหน้า ที่เราก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่วันนั้นจะมาถึง...