เพื่อนเค้าทำกันเเบบนี้หรอ?

สวัสดีเพื่อนๆชาวพันทิปค่ะ มีเรื่องอยากระบายคือเรารู้สึกไม่ดีกับเพื่อนสนิทมากๆ มันทั้งเบื่อ รำคาญ ไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากคุยด้วย อยากตัดเพื่อนกันไปเลยไม่สนเเล้ว 5 ปีที่คบกันมา เเต่มันก็ทำไม่ได้ เราคงเป็นเพื่อนที่เเย่มากที่คิดไม่ดีกับเพื่อนตัวเอง เเต่มันก็อดคิดไม่ได้จริงๆในเมื่อการกระทำบางอย่างของเค้าก็ทำเหมือนเราไม่ใช่เพื่อนเลย ทั้งๆที่เเต่ก่อนเราคิดว่าเรารู้จักกันดี เล่าเรื่องในครอบครัวปรึกษากันมากมาย คุยกันได้ทุกเรื่อง เเต่เหมือนเราคิดไปเองคนเดียวพักหลังๆมาเค้าเหมือนคนที่เราไม่รู้จัก เอาเเต่ใจตัวเองมากไม่เคยคิดถึงเราเลย อย่างเช่น ถ้าเค้าอยากให้เราเดินไปส่งที่รถก็ต้องไปเพราะเดินไปคนเดียวไม่ได้วันไหนที่รถสองเเถวที่เรานั่งยังไม่มาเราก็เดินไปส่งได้นะ เเต่บางวันรถมาเเล้วเราบอกว่าเดินไปเองดิ เค้าก็พูดเเบบประชดให้เราลำบากใจเเล้วปิดท้ายประโยคว่า ทิ้งเพื่อนว่ะ จำไว้เลยนะ ก็เป็นคนเเบบนี้ไงบลาๆๆ เราก็จำใจเดินไปส่ง ส่งเสร็จ เค้าก็บอกกูไปเเล้วนะบ๊ายบายเเล้วขับรถออกไป เราก็ต้องเดินไปรอรถอยู่คนเดียวบางวัน 5 โมงกว่าเเล้วยังไม่ได้ออกจากโรงเรียนเลย งานกลุ่มก็ไม่เคยคิดจะช่วยทำ มาโรงเรียนก็ดีเเต่นอนเเชทกับผู้ชายอยู่นั่นเเหละ พอบอกให้มาช่วยทำงานก็ชอบบอกว่าไม่ว่างอย่างโน้นอย่างนี้ เบื่อมากๆ งานตัวเองเวลาครูทวงก็ชอบมาขอให้เราช่วยทำ ไม่ช่วยก็ทำเป็นงอน เเรกๆเราก็ช่วยนะ หลังๆปล่อยล่ะบอกเเต่งานให้ไปทำเอง งานตอนครูสั่งก็ไม่ฟังชอบดองไว้ เเล้วก็มาถามที่หลังว่างานอะไร ทำไง บางอย่างเราจำไม่ได้ก็บอกไปไม่รู้ ไปถามครูเองดิ ก็จะชอบจิ๊เเล้วชักหน้าใส่(เเล้วทำไมไม่ฟังครูเเต่เเรกล่ะอีห่าา) เวลาอยากได้อะไรต้องได้เเบบไปหา A4 ให้หน่อยกูจะทำงาน เราไม่หาให้ มันจะเขย่าเเขน บอกว่าเร็วๆดิ๊ กูไม่อยากติดรอ บลาๆๆๆ คือเบื่ออ่ะ เรารู้สึกเอือมระอามากๆ เวลาไปหาอะไรกินตอนเลิกเรียน กินเสร็จก็ต้องรอส่งขึ้นรถเเล้วชอบบอกว่าบ้านใกล้ไม่หนีไปไหนหรอก ไม่ต้องรีบ วันนั้นเราบอกว่าปวดท้อง มันก็ไม่ฟังจะให้ยืนรอส่งขึ้นรถให้ได้ รถมามันก็ไล่ ไปๆๆหมดประโยชน์เเล้ว ใกล้จะทุ่มไอเราก็ต้องเดินไปรอพี่วินคนเดียว เเล้วชอบวิจารคนอื่นในเฟส ว่าเเต่งตัวเเต่งหน้าไม่ดี อ่อยผู้ชายไปทั่ว ด่าคนอื่นเสียๆหายๆ ทั้งๆที่มันด่ามาตัวเองก็ทำ หลายๆอย่างบอกก็เเล้ว เตือนก็เเล้วก็ทำเป็นไม่สนใจ เพื่อนในกลุ่มบอกไม่ดีอย่าทำนะก็ไม่เชื่อเเถมด่าเราอีก เเต่คนอื่นพูดไรเชื่อหมดเหอะๆๆ หลังๆเราเลยปล่อย อยากทำอะไรก็ทำเเล้วเเต่เลย เเต่บางอย่างถ้ามากไปเราก็ห้ามนะ เเต่ถ้ามันไม่เชื่อในความหวังดีของเรา ก็ทำอะไรไม่ได้ ความคิดใครความคิดมันเนอะ ช่วงหลังๆมาเราปฏิเสธบ่อยขึ้น ออกจากโรงเรียนก็เดินเเยกเลย มันชวนอยู่หรือให้ไปส่ง ก็ส่ายหัวตีหน้ามึนใส่อย่างเดียว มันจะชักหน้า หรือประชดก็ทำมาทำกลับไม่โกง ไม่สนใจเเล้วไอคำว่าไม่เพื่อนอ่ะ เหนื่อย เบื่อ  ลำไยมากกก เราเคยด่ามันไปตรงๆมันก็ขำคิดว่าพูดเล่นอีกเห้ออออ เราเลยสัญญากับตัวเองว่าต่อจากนี้มันจะเป็นยังไงก็ช่าง ถือว่าทำตัวเองนะ เราผิดมั้ยที่คิดเเบบนี้?ตอนนี้เราทั้งสองต่างรู้ว่าทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมเเล้ว เราเหมือนเพื่อนที่อยู่ในห้องเดียวกันเฉยๆถามตอบอยู่เเค่นั้นทั้งๆที่อยู่กลุ่มเดียวกัน เราไม่อยากให้เป็นเเบบนี้เลย บางคนอาจคิดว่าเรานิสัยไม่ดี เอาเรื่องเพื่อนมาเผา เเต่เราเเค่อยากระบายความอึดอัดในใจ เราเล่าให้เพื่อนคนอื่นฟังไม่ได้ เพราะมันเหมือนเราเป็นตัวเสี้ยมที่จะทำให้เพื่อนเเตกกัน เราเสียใจนะที่ต้องเป็นเเบบนี้ เเต่จะให้ทำเเบบเดิมก็ไม่ไหวเเล้ว กระทู้นี้เป็นกระทู้เเรกมีคำหยาบก็ขออภัยนะคะ