กระทู้นี้อาจจะออกแนวระบายอารมณ์หน่อยนะคะขอโทษด้วยคือเรื่องมันก็สั้นๆง่ายๆตามสเต็ปค่ะเราชอบคนคนนึงก็เลยคุยกับพี่เขาคุยมานานมากกกกก็เริ่มสนิทกันไปไหนด้วยกันกินข้าวดูหนังจับมือจู๋จี๋นู่นนี่นั่นเหมือนแฟนกันค่ะแต่พอเราย้อนมาคิดดีๆก็แบบเออ...เขาไม่เคยขอเป็นแฟนนี่หว่าจะบอกว่าน้องก็ไม่ใช่พี่น้องที่ไหนเขาหอมแก้มกันคิดจนปวดหัวเราเลยถามไปว่าเขาคิดอะไรบ้างไหมรู้ไหมคะเขาตอบว่าอะไรเขาตอบว่าที่จริงแล้วเขาไม่อยากคิดอะไรเลยแล้วเออคือวินาทีนั้นนี่แบบบ่อน้ำตาแตกที่ผ่านมาคืออะไรคือทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำมันทำให้เราคิดนะแต่เขาก็ไม่มีแฟนนะคะคือหวงอิสระภาพและเสรีภาพมากมายเราเลยแบบ "ค่ะพี่น้องก็พี่น้องต่อให้แกมาสารภาพรักฉันก็ไม่คบแล้ว" คือถ้าเป็นคุณจะทำยังไงกับสถานะแบบนี้คะเราทำถูกแล้วหรือเปล่าที่เลือกจะไม่รอเขา
ทำยังไงกับความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกคะ