สวัสดีคะ
จขกท. กำลังมีปัญหา กับการรักคนๆนึงมากเกินไป
รักในที่นี้ขอไม่พาดพิงถึงว่ารักพ่อแม่ครอบครัวนะคะเราคิดว่ามันคนละส่วนกัน(คหสต.)
คือเราเป็นคนที่ไม่มีเพื่อนฝูงมากค่ะ ไม่ชอบสนิทกับคนเยอะๆ เลือกที่ไว้ใจไว้คอยพูดคุยแค่2-3คน
จะไม่มีกลุ่มเพื่อนเลย แยกตัวออกมา เราคิดว่าเราอายุ22-23แล้ว อยากจะมีครอบครัวมากกว่า (ทำธุระกิจส่วนตัวทางออนไลน์ค่ะ เลยไม่ค่อยได้เจอเพื่อน)
เราคบกับแฟนมา คบแบบสนิทกัน ให้เค้าเป็นเพื่อนเราด้วย ทำงานหาเงินสร้างครอบครัว
ทุกที่ๆเราไปในการใช้ชีวิตจะมีเค้าอยู่ด้วยตลอด เราเลยชินมาก ผูกพันธ์มาก รู้สึกมีความสุขและรักเค้ามากเลย
มันมากพอที่ เรารู้สึกว่าเราขาดเค้าไม่ได้ (อะไรจะขนาดนั้น) แต่มันคือเรื่องจริงค่ะ
เค้าบอกเลิกเราไปแล่ว มันอื้อไปหมด ความรู้สึกเรามันแย่มากๆ เรามีเค้าเป็นเพื่อน เป็นแฟน สนิทกันมาก ทุกที่ที่เราต้องไปมันมีเค้าอยู่ตลอด พอเห็นอะไรที่เคยทำด้วยกัน น้ำตามันก็ไหลออกมาเอง ไม่ว่าจะต่อหน้าผู้คน -.- มีล่องลอยบ้าง บางทีใครคุยด้วยเราก็เหม่อ กลับมาห้องนอนก็ร้องไห้ตลอด นอนไม่หลับ ตื่นมาก็จะคิดเรื่องนี้เลย
ทั้งๆที่เราพยายามหักห้ามแล้ว พยายามไม่คิดถึง เคยถามตัวเองว่าทำไมเราเป็นได้ขนาดนี้นะ ไม่เข้าใจตัวเอง จนวันนึงห้ามใจไม่อยู่แอบโทรหา เค้ารับสาย พูดดีกับเราคำนึง ความเสียใจมันหายไปหมดเลย เรารู้สึกดีขึ้นมาก แม้ไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง ตอนเราเจ็บเค้าไม่เคยมาเหลียวแลสักนิด แต่เราไม่โกธรเค้าเลย เราเลยคิดว่าคงเป็นเพราะเรารักเค้ามากเกินไป
รุ่ว่ามันคงเป็นเหมือนเดิมไม่ได้ เพราะเค้าไม่ได้รักเรา แต่เรากลับมีความหวังลมๆแล้งๆ
มีใครเคยเป็นมั้ยคะ แล้วผ่านมันมายังไงกัน
คุณเคยรักใครมากเกินไป มั้ยคะ
จขกท. กำลังมีปัญหา กับการรักคนๆนึงมากเกินไป
รักในที่นี้ขอไม่พาดพิงถึงว่ารักพ่อแม่ครอบครัวนะคะเราคิดว่ามันคนละส่วนกัน(คหสต.)
คือเราเป็นคนที่ไม่มีเพื่อนฝูงมากค่ะ ไม่ชอบสนิทกับคนเยอะๆ เลือกที่ไว้ใจไว้คอยพูดคุยแค่2-3คน
จะไม่มีกลุ่มเพื่อนเลย แยกตัวออกมา เราคิดว่าเราอายุ22-23แล้ว อยากจะมีครอบครัวมากกว่า (ทำธุระกิจส่วนตัวทางออนไลน์ค่ะ เลยไม่ค่อยได้เจอเพื่อน)
เราคบกับแฟนมา คบแบบสนิทกัน ให้เค้าเป็นเพื่อนเราด้วย ทำงานหาเงินสร้างครอบครัว
ทุกที่ๆเราไปในการใช้ชีวิตจะมีเค้าอยู่ด้วยตลอด เราเลยชินมาก ผูกพันธ์มาก รู้สึกมีความสุขและรักเค้ามากเลย
มันมากพอที่ เรารู้สึกว่าเราขาดเค้าไม่ได้ (อะไรจะขนาดนั้น) แต่มันคือเรื่องจริงค่ะ
เค้าบอกเลิกเราไปแล่ว มันอื้อไปหมด ความรู้สึกเรามันแย่มากๆ เรามีเค้าเป็นเพื่อน เป็นแฟน สนิทกันมาก ทุกที่ที่เราต้องไปมันมีเค้าอยู่ตลอด พอเห็นอะไรที่เคยทำด้วยกัน น้ำตามันก็ไหลออกมาเอง ไม่ว่าจะต่อหน้าผู้คน -.- มีล่องลอยบ้าง บางทีใครคุยด้วยเราก็เหม่อ กลับมาห้องนอนก็ร้องไห้ตลอด นอนไม่หลับ ตื่นมาก็จะคิดเรื่องนี้เลย
ทั้งๆที่เราพยายามหักห้ามแล้ว พยายามไม่คิดถึง เคยถามตัวเองว่าทำไมเราเป็นได้ขนาดนี้นะ ไม่เข้าใจตัวเอง จนวันนึงห้ามใจไม่อยู่แอบโทรหา เค้ารับสาย พูดดีกับเราคำนึง ความเสียใจมันหายไปหมดเลย เรารู้สึกดีขึ้นมาก แม้ไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง ตอนเราเจ็บเค้าไม่เคยมาเหลียวแลสักนิด แต่เราไม่โกธรเค้าเลย เราเลยคิดว่าคงเป็นเพราะเรารักเค้ามากเกินไป
รุ่ว่ามันคงเป็นเหมือนเดิมไม่ได้ เพราะเค้าไม่ได้รักเรา แต่เรากลับมีความหวังลมๆแล้งๆ
มีใครเคยเป็นมั้ยคะ แล้วผ่านมันมายังไงกัน