ทำยังไงดีครับ ความรักแพ้ความไม่ไว้ใจ

สวัสดีครับ คือผมคบกับคนๆหนึ่งตอนเรียนมหาลัยปี1ครับ (เป็นคู่ ชายชาย นะครับ) ต้องบอกก่อนว่าผมเป็นคนไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลย แล้วพอมีแฟนเลยรักมาก พวกเราก็คบกันมาเรื่อยๆแต่ว่าผมก็จับได้ว่าเขาแอบคุยกับคนอื่นมาตลอด คุยโทรศัพท์ กับคนนู้นคนนี้ คุยเฟส คุย MSN(ในสมัยนั้น) ผมเสียใจมากเพราะว่าเป็นการถูกหักหลังครั้งแรก พอจับได้ก็เหมือนจะห่างกันไม่กี่วันช่วงนั้น แต่ด้วยความที่ต้องเจอกันทุกวันเพราะเรียนที่เดียวกัน ผมก็ตามง้อเขาจนกลับมาคุยกันอีก แต่ว่าเขาก็ยังแอบคุยกับคนนู้นคนนี้อีกเรื่อยๆ ผมมีโอกาสแอบเปิดโทรศัพท์เขาทีไร ก็จะเจอแต่ข้อความคุยกับคนอื่น มันทำให้ผมรู้สึกแย่ทุกครั้ง คือผมก็มีข้อเสียนะครับที่อาจจะเป็นสาเหตุทำให้เขาไปคุยกับคนอื่น จับได้แทบตลอด เขาเคยไปนอนห้องคนอื่น (ห้องผู้ชายที่เขาคุยกัน) จนผมตามไปเจอที่ห้องผู้ชาย แต่เขาบอกว่าไม่ได้มีอะไรกัน จะบอกว่าผมโง่ก็ได้ที่ยังกลับไปคบกันเขา ส่วนเขาก็ยังมีคุยกับคนอื่นอีกมาตลอดเหตุการณ์ก็เป็นแบบนี้มาตลอดครับจนจบมหาลัย เขาเคยกลับไปบ้านเขาที่โคราชครั้งนึง แล้วพอกลับมาผมแอบเปิดเจอแชทไลน์กรุ้ปเกย์ แล้วเขาก็ทักไปหาคนๆนึงคุยกับว่าจะมาเจอกัน ผมมือสั่นร้องไห้ แต่เขาบอกว่าคนนั้นใช้รูปปลอมจะทักไปเล่นๆเฉยๆ มาที่มาถึงจุดๆนึงที่ผมเริ่มทนไม่ไหว(ในขณะนั้นมีคนมาชอบผมคนนึง) ผมเลยเลิกยุ่งกับเขา แต่เขากลับร้องไห้ อ้อนวอน ขอร้องทำแทบทุกอย่าง บอกว่าจะเป็นเผยทุกอย่าง ให้ดูไลน์ ให้ดูข้อความได้ตลอด ผมห่างกับเขามาประมาณเดือนนึงครับ เขาก็ยัง ตามง้อผมเรื่อยๆ จนผมยอมใจอ่อนกลับไปหาเขา เขาดีขึ้นครับ ทุกอย่างในตอนนั้นเหมือนจะดีขึ้นสำหรับเขา แต่ที่แย่คือสำหรับผม ผมหมดซึ่งความไว้ใจในตัวเขาแล้ว ตอนนี้พวกเราคบกันปีนี้ปีที่7 เขาคิดถึงอนาคตของพวกเรา แต่ผมกลับจมอยู่กับอดีตและสิ่งที่เขาเคยทำกับผม ผมเคยคิดว่าเริ่มต้นใหม่จะลืมทุกอย่าง แต่มันทำไม่ได้จริงๆครับ ดีกันได้มาปีนึงเขาต้องย้ายกลับโคราช ตอนที่เขาย้ายไปแรกๆผมถึงขนาดให้เปิด find my friend เพื่อที่จะดูว่าเขาอยู่ไหน ทำอะไร เมื่อก่อนตอนแรกที่เพิ่งดีกันเขาก็ยอมเปิดเผยทุกอย่าง แต่มาช่วงหลังๆนี้เขาก็ปิดผมอีกเหมือนเดิมครับ คือเขาก็อาจจะไม่ได้คุยหรือคุยแต่ลบข้อความก็ไม่รู้นะครับ (ด้วยความที่เจอมาตลอดผมเลยระแวงหนัก) ผมอยากเลิกกับเขามากครับ ผมรู้สึกไม่มีความสุขที่ต้องมาระแวงตลอดเวลา จะรู้สึกดีก็ต่อเมื่อพวกเราอยู่ด้วยกัน แต่จะให้เลิกก็ยังเลิกไม่ได้ ผมควรทำยังไงดีครับ การที่ต้องมานั่งระแวงตลอดเวลามันทรมานจริงๆ ผมเหนื่อยก็เหนื่อย แต่จะให้เชื่อใจกลับทำไม่ได้ จะให้เลิกก็ทำไม่ได้เหมือนกัน.