ความรักกับเงิน(หนี้สิน)???

สวัสดีชาวพันทิป เรามีปัญหากับแฟนอาจจะเป็น หลายคู่อาจจะพบเจอปัญหานี้ เรากับแฟนแต่งงานกันมา10ปี มีลูกด้วยกัน2คน เริ่มต้นชีวิตก็ดีนะคะชีวิตไม่ค่อยสวยมากปากกัดตีนถีบมาก็ว่าได้ แต่พอพักหลังจากที่สามีสอบราชการได้ชีวิตเริ่มเปลี่ยน บอกก่อนเลยคะทางบ้านเรากับบ้านแฟนจะมีข้อแตกต่างกันที่บ้านแฟนจะไม่ทีหนี้เพราะเขาเป็นลูกคนเล็กมีพี่ชายคอยดูแลเรื่องค่าใช้จ่ายทุกอย่างส่วนบ้านเรา เราเป็นลูกสาวคนโตเรียน1ปีจบมาทำงานมีน้องมีพ่อแม่ที่ต้องคอยดูแลแบกรับภาระทั้งหมด และแถมยังมีลูกอีก1คนที่ต้องดูแล ตลอดเวลาที่อยู่ร่วมกินกันมา เราเหมือนเป็นเสาหลักของครอบครัวเพราะว่าตอนที่สามีสอบติดคือต้องไปเรียนอีก1ปีเพื่อจะได้รับราชการ ตอนนั้นเรารับผิดชอบดูแลลูกทุกอย่าง ชักหน้าไม่ถึงหลังบ้างปากกัดตีนถีบบ้างเพื่อจะให้ชีวิตครอบครัวดีขึ้น สามีเราจะไม่เห็นด้วยเรื่องมีหนี้สิน (เพราะบ้านเค้าไม่มีหนี้สินอะไรมาก) แต่แตกต่างกับทางบ้านเราที่มีหนี้สิน อย่างว่าคะต้นทุนชีวิตที่ไม่เหมือนกันเริ่มที่ใช้ชีวิตเค้าก็รู้ว่าทางบ้านเราเป็นยังไง ตอนนั้นเค้าก็รับได้หมด(เชื่อว่าหลายคู่ก็คงเป็นแบบนั้น) แต่พอนานวันเข้ารับไม่ได้ ต่อนะคะ...อยู่ไปได้ซักพักเราขอให้เค้าหาเงินให้เพื่อจะมาปิดหนี้สินบางส่วน เค้าก็ยอมนะคะแต่ตอนนั้นเราบอกเค้านะคะว่ามันไม่พอ เค้าให้ได้แค่นี้เราก็เอาแค่นี้ เราก็พยายามหาเงินให้มากขึ้นกว่าเดิม จนเราตั้งท้องลูกอีกคนชีวิตก็เริ่มเหนื่อยละคิดว่าทำยังไงเพื่อจะได้มีเงินเยอะๆ มาเลี้ยงลูกทั้ง2ของเราให้ได้ เราพยายามทำทุกอย่างคะ แม้กระทั่งตอนท้องได้9เดือนเรายังไปนั่งขายของจนดึกดื่น (ตอนที่รู้ว่าท้องเราดีใจมากคะ แต่ในความที่ดีใจก็ต้องพบกับความรู้สึกที่ไม่อยากเจอ เค้าบอกว่าทำไมปล่อยให้ท้อง มีลูกอีกคนจะเลี้ยงยังไง???) ตอนนั้นเราคิดแค่ว่าในเมื่อเค้าจะเกิดมาเราก็ต้องเลี้ยงเค้าให้ดีที่สุด เด็กไม่รู้เรื่องหรอกคะ แต่คนเป็นพ่อไม่น่าจะพูดคำนั้นออกมาเลย)เราเอาลูกเราไปให้แม่เราเลี้ยงคะ เพราะตอนคลอดทางบ้านสามีเค้าปัดกันว่าใครจะเลี้ยง แม่เราได้ยินเลยบอกว่าจะเอาไปเลี้ยงเอง แต่เราก็คิดอยู่แล้วว่าจะให้แม่เราเลี้ยงแน่นอน จนลูกได้1ขวบเราก็บอกเค้าเกี่ยวกับหนี้สินที่เหลือคืออยากจะปิดให้หมดแล้วทุ่มส่งที่เดียว เเต่เค้ากลับมาบอกเราว่าเค้าไม่ได้เป็นคนทำ ทำไมจะต้องรับผิดชอบด้วย เราฟังแล้วยังอึ้งเลยคะ (เราไม่ได้เป็นคนที่ใช้สุรุ่ยสุร่ายของหรูแพงไม่เคยได้เงินเราเลย ) เค้าขอหย่ากับเราด้วยเหตุผลที่บอกว่าเราไม่เคยทำให้ชีวิตเค้าดีขึ้น เค้าอยากมีชีวิตที่ดีกว่านี้ เค้าไมาอยากมีหนี้เลยขอหย่ากับเราไม่อยากจะมาใช้หนี้ด้วย แต่เค้าไม่คิดว่าที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ มันไม่ได้เกิดจากเราแค่คนเดียว อยากซื้อรถก็เอาเราไปบอกพ่อแม่เค้าว่าเราทำงานกลับดึก อันตราย แต่เชื่อไหมเราไม่เคยได้จับรถเลย จะหัดขับให้ก็ไม่เห็นทำ เรา2คนอยู่คนละที่ อาทิตนึงเจอกันที เค้าพูดคำว่าหย่าออกมา เรานี่ใจสลายเลย ได้ดีกลัวเราพาแย่เลยขอหย่าเลย เห็นแก่ตัวไปไหม ถามเราบ้างไหมเราก็เหนื่อยเหมือนกัน  หวังว่าจะมีใครมาช่วยแบ่งเบา แต่ก็ได้แต่คิดคะ ตอนนี้ยอมแล้วคะ ท้อมาก เวลา10ปีไม่ทีความหมายสำหรับคนจะไป คิดว่าผิดที่เราเองที่ทำให้เค้าต้องมาลำบากกับเรา
**เพื่ินๆคิดว่าเราต้องทำไง "หย่า" หรือว่ายังไงดีคะ เราไม่รู้จะเริ่มยังไงต่อกับวันพรุ่งนี้ **
ขอบคุนมากคะที่ให้พื้นที่ตรงนี้ให้เราได้ระบาย